حماسه بدرقه رهبر شهید از کربلا تا طوس؛ سیلی میلیونی بر گوش استکبار

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از رشت، «سمیه اقدامی» فعال رسانه‌ای استان گیلان؛ امروز پنج‌شنبه، ۱۸ تیرماه ۱۴۰۵ هجری شمسی، برابر با ۲۱ محرم‌الحرام ۱۴۴۸ هجری قمری، پیکرِ پاکِ مردی در جوار بارگاه منورِ امام هشتم (ع) به خاک سپرده می‌شود که از سلالهٔ پاکِ حسین‌بن‌علی (ع) بود.

او در طول حیات ۸۶ سالهٔ خویش، چنان ساده، مجاهدانه و عارفانه زیست که حیرت جهانیان را برانگیخت؛ بزرگ‌مردی که نه پیش و نه پس از او، تکرار نخواهد شد. او در قامتِ بی‌نظیرترین رهبر سیاسی جهان، در برابر کفر و شیاطین ایستاد؛ همان شیاطینی که لکهٔ ننگِ ابدیِ این جنایت بر پیشانی‌شان باقی خواهد ماند. آنان که ناجوانمردانه، این عارفِ دلدادهٔ حق را به همراه خانواده‌اش به شهادت رساندند.

 

باید سینهٔ تاریخ را شکافت و از مردی سخن گفت که با وجود در اختیار داشتن قدرت و رهبری جهان اسلام، چنان ساده می‌زیست که «سادگی» نیز در برابر عظمتِ روح او شرمنده می‌شد. امروز در دلِ خراسان، کسی آرام می‌گیرد که آرامش را از یزیدیانِ زمان ربوده بود. او تنها با سلاح ایمان به حضرت باری‌تعالی و کلام آسمانی‌اش، دشمنِ تا دندان مسلحِ غرب و شرق را به زانو درآورد.

 

تاریخ باید گواهی دهد از مردی عابد، عارف، عاشق و زاهد که در دلش جز عشق به خداوند متعال و ائمهٔ معصومین (ع) جای نداشت. مردی که در معنای راستینِ کلمه، «مرد» بود و با تکیه بر صلابتِ علوی و حسینی، در برابر ظلم ایستاد تا نه تنها برای مردمان سرزمینش، که برای تمامی آزادی‌خواهان جهان، عزت، شجاعت و حماسه به ارمغان آورد. او که خاری بود بر چشمان دشمنان داخلی و خارجی، الگوی خود را سیرهٔ علی‌بن‌ابیطالب (ع) و حسین‌بن‌علی (ع) قرار داده بود.

 

اگر بخواهیم از منش انسانی او بنویسیم، سال‌ها و قرن‌ها زمان می‌طلبد؛ چراکه او شرافت، جوانمردی و کرامت انسانی را در زمانه‌ای به کمال رساند که جهان، آلوده به دروغ، خدعه، نیرنگ و شیطان‌صفتی بود. او آرامش خود و خانواده‌اش را فدای جهان اسلام کرد. اگر مجاهدت‌ها، رهنمود‌ها و اقتدارِ این مجاهدِ نستوه نبود، یقیناً دشمنان در طول ۳۷ سال رهبری او، این انقلاب را بلعیده بودند. تاریخ باید بداند که دوامِ این انقلاب و اسلام، مدیونِ اوست؛ مدیون مردی خستگی‌ناپذیر که علاوه بر عرفان، در سیاست، اقتصاد، ادبیات، علوم نظامی، کشورداری، مردم‌داری و دشمن‌ستیزی، بی‌همتا و بی نظیر بود.

 

مردی که یزیدیان زمان، تابِ شنیدن کلام آتشینش را نداشتند و سرانجام در دهم رمضان ۱۴۴۷ هجری قمری، او را به همراه دختر، عروس، داماد و نوهٔ ۱۴ ماهه‌اش به شهادت رساندند. با رفتن او، نه‌تنها ملت ایران، که تمام آزادی‌خواهان جهان یتیم شدند. تشییع و وداع میلیونی پیکر او در هفتهٔ گذشته از تهران تا قم و از نجف تا کربلا و مشهد، حماسه‌ای بر سینهٔ تاریخ حک کرد که پیش و پس از خود، بی‌همتاست.

 

اگرچه دشمنانِ پلیدِ آمریکایی، این رهبرِ مجاهد را از آغوش ملت گرفتند، اما باید بدانند که جهان پس از او دیگر رنگ آرامش نخواهد دید؛ چراکه مردم ایران اسلامی و آزادی‌خواهان جهان تا زمان انتقامِ خونِ رهبرشان، آرام نخواهند نشست؛ مردمان آزادیخواهی که پس از شهادت حسین بن علی (ع) و یارانش در دهم عاشورای سال ۶۱ هجری، فریاد «یا لثارات الحسین» سر دادند و قاتلان را به سزای اعمالشان رساندند، اینبار نیز شعار یا لثارات الخامنه‌ای سر می‌دهند. اگرچه در دهم عاشورا، یزیدیان، امام سوم شیعیان را مظلومانه و عطشان به شهادت رساندند، اما به اراده الهی، خون بر شمشیر پیروز شد.

 

تاریخ در حال تکرار است و تاریخ بداند؛ امروز اگر چه جسم اربااربا قائد شهید، امام سید علی حسینی خامنه‌ای، در سرزمین طوس به خاک سپرده می‌شود، اما فکر، اندیشه و آرمان هایش پیش از گذشته زنده، پویا و راهگشا خواهد بود؛ و پیروانش در زعامت فرزند خلفش امام سید مجتبی حسینی خامنه‌ای همچنان پای مقاومت خواهند ایستاد و تا ظهور حضرت منجی (عج) و رساندن پرچم انقلاب اسلامی به دستان صاحب اصلی‌اش، و نابودی یزیدیان زمان (آمریکای جنایتکار و اسرائیل خون‌خوار)، از پای نخواهد نشست.

 

انتهای پیام/