تشییع رهبر شهید اراده جغرافیای مقاومت را به نمایش گذاشت

گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ یدالله ربیعی؛ آنچه در روز‌های ۱۳ تا ۱۸ تیر ۱۴۰۵ در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهدالرضا (ع) رقم خورد، نه یک مراسم خاکسپاری بود و نه صرفاً آیینی برای وداع با یک رهبر؛ این رویداد حماسه‌ای تمدنی بود که مسیر تاریخ را تغییر داد، جغرافیای مقاومت را بازتعریف کرد و پیامی ماندگار را در وجدان جمعی امت اسلامی حک کرد. از این مراسم با عنوان «مراسم خاکسپاری قرن» یاد می‌شود و از همان ابتدا پیش‌بینی می‌شد نقش آفرینان این ابر رویداد تاریخی و تمدنی ده‌ها میلیون نفر عاشق و دلداده آقای شهید ایران باشند، اما آنچه که در عمل به وقوع پیوست فراتر از انتظار بود.

 تشییع پیکر مطهر حضرت آیت‌الله العظمی امام سید علی خامنه‌ای (اعلی‌الله مقامه الشریف)، رهبر شهید انقلاب اسلامی، به همراه اعضای شهید خانواده ایشان، پس از دو روز برگزاری آیین‌های وداع در مصلای امام خمینی (ره) پایتخت کشور، از صبح روز دوشنبه ۱۵ تیر در تهران آغاز شد و تا عصر ادامه یافت؛ اما این، فقط نقطه‌ی آغاز یک حماسه بود که تا خاکسپاری در جوار بارگاه ملکوتی امام رضا (ع) ادامه یافت و امت را در یک اتحاد بی‌سابقه به هم پیوند داد.

۱. وداع در تهران؛ شروعی که جهان را به لرزه انداخت

از نخستین ساعات بامداد روز ۱۵ تیر، سیل عاشقان و دلدادگان این مجاهد شهید، خیابان‌های پایتخت را درنوردیدند. مسیرهایی، چون خیابان دماوند، میدان امام حسین (ع)، خیابان‌های انقلاب و آزادی، میدان آزادی و بزرگراه شهید لشکری مملو از جمعیت شد تا پیکر بزرگمردی را بدرقه کنند که تمام عمر خود را در مسیر پاسداری از اسلام، انقلاب و عزت ایران اسلامی و سرافرازی ایرانیان سپری کرد. تهران در آن روز، صحنه‌ای ماندگار از وفاداری امت را رقم زد؛ صحنه‌ای که در آن میلیون‌ها نفر همصدا و همقدم، با اشک و شعار، آخرین وداع را با رهبر شهید خویش به جا آوردند. ازدحام فوق‌العاده جمعیت به حدی بود که مسیر اصلی تشییع تغییر پیدا کرد و مراسم از خیابان دماوند آغاز نگردید. فریاد‌های «انتقام، انتقام» و «می‌کشیم، می‌کشیم کسانی که امام ما را کشتند»، همراه با شعار «ما خواهان معامله نیستیم، سر ترامپ را می‌خواهیم»، فضای پایتخت را به دریایی از خشم مقدس تبدیل کرده بود. پرچم‌های سرخ «یا لثارات الحسین» و «یا لثارات الخامنه‌ای» بر فراز جمعیت به اهتزاز درآمد؛ پرچم‌هایی که نه فقط نماد سوگ، که نماد عهدی استوار برای خونخواهی و قصاص بودند.

۲. تشییع در قم؛ شهر علم در سوگ مرجعیت

روز سه‌شنبه ۱۶ تیر، پیکر مطهر رهبر شهید به قم، شهر علم و مرجعیت، منتقل شد تا مراسم تشییع پس اقامه نماز تاریخی در مسجد مقدس جمکران، میعادگاه نجوای آن "عبدصالح" با مولا و سرور خود حضرت مهدی (عج) برگزار گردد. مراسم تشییع باشکوه، پرشور و شگفت انگیز رهبر شهید انقلاب در شهر مقدس قم پس از طواف در مضجع ملکوتی کریمه اهل بیت حضرت معصومه (س) به پایان رسید. قم، امروز در سوگ مرجعی که در ابعاد علمی، سیاسی و معنوی، امت را رهبری کرده بود، جامه‌ی عزا پوشید. حضور بی‌نظیر مردم در این شهر مقدس، پیوند ناگسستنی حوزه و امت را به نظاره جهانیان نشاند. طلاب، فضلا و مراجع عظام تقلید در کنار اقشار مختلف مردم، پیکر مطهر را تا خروج از این شهر بدرقه کردند و بار دیگر ثابت شد که خون رهبر شهید، حوزه‌های علمیه را مصمم‌تر از پیش در مسیر مبارزه با استکبار قرار خواهد داد.

۳. بدرقه در عراق؛ نجف و کربلا، میعادگاه خونخواهی

چهارشنبه ۱۷ تیر، پیکر مطهر رهبر شهید و خانواده شهید ایشان در کشور عراق تشییع شد. پیکر رهبر شهید ابتدا به نجف اشرف، حرم امیرالمؤمنین علی (ع) رسید و سپس به کربلای معلی، مضجع شریف سیدالشهدا (ع) منتقل شد. انتقال پیکر از ایران به عراق، پیامی فراتر از مرز‌های جغرافیایی داشت؛ این، اعلام موجودیت «امت واحده» در برابر دشمن مشترک بود. استانداری کربلا شمار شرکت‌کنندگان در این مراسم را میلیونی اعلام کرد و نیرو‌های حشدالشعبی نیز از حضور گسترده و بی‌نظیر مردم در نجف خبر دادند. یک استاد علوم سیاسی دانشگاه بغداد با تأکید بر اینکه حضور میلیونی مردم در مراسم تشییع رهبر شهید انقلاب اسلامی در ایران، نجف و کربلا، دشمنان را به وحشت انداخته است، تصریح کرد که این حضور، پیام اتحاد محور مقاومت از تهران تا بغداد و بیروت را به روشنی به جهانیان مخابره کرد. در کربلا، فریاد «یا لثارات الحسین» با «یا لثارات الخامنه‌ای» در هم آمیخت و پیوند خون رهبر شهید با خون سیدالشهدا (ع) را برای همیشه در تاریخ ثبت کرد.

۴. بدرقه به بهشت در مشهد الرضا (ع)؛ اوج حماسه در جوار ملکوتی امام رئوف

پنجشنبه ۱۸ تیر، پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب، پس از تشییع باشکوه در تهران، قم و عراق، وارد مشهد مقدس شد تا آخرین مرحله از آیین بدرقه مردمی بابرگزاری مراسم تشییع، اقامه نماز و خاکسپاری در جوار بارگاه ملکوتی حضرت امام رضا (ع) برگزار شود. مشهد، شهری که او خود سال‌ها میزبان زائرانش بود، امروز خود میهمان عاشقانی شده است که برای وداعی دیگر، خیابان‌ها را پر کرده‌اند. رسانه‌ها گزارش دادند که پیکر مطهر رهبر شهید با خودرو به‌آرامی از میان خیابان‌های شلوغ مشهد به سمت گنبد طلایی و مناره‌های حرم امام رضا (ع) حرکت داده شد و روحانیون عمامه سفید و مشکی در دو طرف آن را مشایعت و همراهی می‌کردند.

پرچم‌های سرخ انتقام در اهتزاز بود و نوای مداحی‌های حماسی و سوزناک، فضای شهر را آکنده از شور و اندوهی مقدس ساخته بود. از پیرزنان ویلچرنشین تا جوانان خال‌کوبی‌شده از سیستان و بلوچستان و جای جای وطن، همه در این مسیر یک صدا شده بودند؛ نه برای تشریفات، که برای وداع با کسی که برایشان «دین، ناموس و ایران» بود. خانه‌های اطراف خیابان به موکب تبدیل شده و چای و نذری، این بار نه یک پذیرایی ساده، که رنگ و بوی همبستگی ملی و عشق بی‌ریا داشت. مشهد امروز دیگر شهری نیست که زائران را به حرم می‌کشاند؛ شهری است که در سوگ صاحب‌خانه‌اش نفس‌هایش را حبس کرده است. پیکر مطهر رهبر شهید در حرم مطهر رضوی با حضور اعضای بیت مکرم ایشان به خاک سپرده شد؛ در جوار کسی که خود سال‌ها او را «امام رئوف» می‌خواند و اکنون در حریم امن او آرام گرفت. این، بدرقه‌ای ملکوتی بود که تشییع‌کنندگان را از خیابان‌های خاکی تا آستان آسمانی امام هشتم (ع) همراهی کرد.

۵. پیام‌های راهبردی ابررویداد تاریخی و تمدنی

این حماسه‌ی هفت‌روزه، افزون بر عظمت کم‌نظیر خود، حامل پیام‌هایی راهبردی برای دوست و دشمن بود که هر یک به‌تنهایی، مسیر آینده‌ی معادلات منطقه‌ای و جهانی را ترسیم می‌کند:

پیام اول: شکست راهبردی دشمن در جنگ روانی

 رسانه‌ی المیادین در تحلیلی عمیق تأکید کرد: ایران مراسم تشییع رهبر شهید را صرفاً وداع با فردی که چندین دهه کشور را رهبری کرده بود، تلقی نکرد؛ بلکه آن را یک نبرد سیاسی و رسانه‌ای دانست که اهمیت آن کمتر از نبرد‌های نظامی پیشین نیست. تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب، تأییدی بر این نکته بود که ایران دارای سرمایه انسانی و نهادی است که این امکان را برایش فراهم می‌سازد تا پس از شهادت رهبرانش به راه خود ادامه دهد. جنگ، علیرغم خسارات جانی و نظامی که به بار آورد، برخلاف آمال و آرزو‌های دشمن امریکایی صهیونی در شکستن اراده ملی یا ایجاد شکاف بین حاکمیت و پایگاه مردمی آن موفق نبود.

پیام دوم: جغرافیای انسانی؛ سدّی بازدارنده در برابر دشمن

 در دکترین امنیتی و سیاسی جمهوری اسلامی ایران، جغرافیای انسانی و توانایی بسیج مردمی در حمایت از نظام، یکی از مهم‌ترین مؤلفه‌های قدرت ساز و سلاح‌های بازدارنده است. هنگامی که جهان می‌بیند میلیون‌ها ایرانی در یک لحظه حساس پس از بیش از ۱۳۰ شب حضور میدانی در حمایت از نیرو‌های مسلح و مدافع وطن و بیعت با رهبری، به خیابان‌ها سرازیر می‌شوند، هیچ قدرتی نمی‌تواند آینده‌ی این ملت را به گمانه‌زنی بسپارد.

پیام سوم: تثبیت راهبرد «وحدت میدان‌ها» در محور مقاومت

حضور نمایندگان جریان‌های مختلف مقاومت و مواضع مشترک آنها در مراسم وداع و تشییع، تثبیت راهبرد «وحدت میدان‌ها» را به نمایش گذاشت. از تهران تا بیروت و از صنعا تا غزه، همه در این سوگ بزرگ سهیم بودند.

پیام چهارم: پیام قاطع به ترامپ و ارتش جنایتکار آمریکا

سی‌ان‌ان در گزارشی تأکید کرد: " ابعاد این مراسم به‌گونه‌ای طراحی شده تا پیامی روشن به جهان و دشمنان جمهوری اسلامی ارسال کند. " فریاد «مرگ بر آمریکا» و "مرگ بر اسرائیل" که در تهران، قم، نجف، کربلا و مشهد طنین‌انداز شد، پاسخی قاطع به جنایت تروریستی ترامپ و ارتش آمریکا بود.

پیام پنجم: تداوم نظام و اقتدار محور مقاومت

 شبکه المیادین و دیگر رسانه‌های بین‌المللی با اشاره به حضور گسترده مردمی، مشارکت همه ارکان حاکمیت و نظم حاکم بر مراسم، این مؤلفه‌ها را از مهم‌ترین پیام‌های تشییع میلیونی دانست. نظمی که در میان جمعیت میلیونی حاکم بود، نظم یک امت بالغ و آگاه است که در سخت‌ترین شرایط، اراده‌ی خود را به نظم می‌کشد.

نتیجه‌گیری و پیام نهایی:

اقیانوس سوگ و خشم مقدسی که از تهران تا قم و از نجف و کربلا تا مشهد الرضا (ع) به راه افتاد، مهارناشدنی است. این موج عظیم، که با پرچم‌های سرخ «یالثارات الحسین» و «لثارات الخامنه‌ای» نمادین شد، اراده‌ی جغرافیای مقاومت را به نمایش گذاشت و به جهانیان اعلام داشت که خون امام مجاهد شهید، هرگز هدر نخواهد رفت.

وداع در تهران، تشییع در قم، بدرقه در عراق و خاکسپاری در جوار حرم امام رضا (ع)، حلقه‌های یک زنجیره‌ی طلایی از اتحاد و ایستادگی مقدس بودند که امت را در غم، متحدتر و منسجم‌تر و در خشم، مصمم‌تر و راسخ‌تر از همیشه ساخت.

سرانجام انتقامی سخت و قاطع، دامان ترامپ تروریست و ارتش جنایتکار آمریکا را خواهد گرفت. این، پیام تشییع ده‌ها میلیونی امت است؛ پیامی که در تاریخ ثبت خواهد شد و سرانجام، وعده‌ی الهی در قصاص ستمگران را محقق خواهد ساخت. از تهران تا مشهد، از نجف تا کربلا، امت اسلامی یکصدا فریاد زد: «یالثارات الحسین، یالثارات الخامنه‌ای» و این فریاد، تا تحقق وعده‌ی الهی در خونخواهی شهید مظلوم، هرگز خاموش نخواهد شد؛ و به اذن الله پرچم آرمان‌های تمدن ساز او در دستان تربیت یافتگان مکتبش در جغرافیای استکبار ستیزی، حق طلبی و آزادی‌خواهی برافراشته می‌ماند.

انتهای پیام/ 121