وداع با رهبر شهید آغاز یک عهد برای تحول نظام آموزشی
گروه جامعه دفاعپرس - علیرضا کاظمی وزیر آموزش و پرورش؛ اگر وداع با رهبر شهید را آنگونه که در روزهای گذشته شاهد بودیم، «پایان یک فصل و آغاز یک عهد» بدانیم، این عهد در قلب ایستگاه حیات یک ملت، یعنی «آموزش و پرورش» تجلی مییابد. اگر در روزهای سوگواری، بر ابعاد انسانی و اجتماعی حضور ایشان تأکید داشتیم، امروز زمان آن است که از «سوگ» به «ساختن» و از «یادآوری» به «اجرا» گام برداریم.
در نگاه عمیق رهبر شهید، آموزش و پرورش تنها یک نهاد خدماتی برای انتقال دانش نبود؛ بلکه «مرکز ثقلِ اقتدار ملی» محسوب میشد. ایشان همواره بر این نکته پافشاری داشتند که قدرتِ پایدار در «کلاسهای درس» و در «ذهنِ دانشآموزانی» شکل میگیرد که با پیوند ناگسستنی «علم و اخلاق» تربیت شدهاند.
دغدغه بنیادین: عبور از آموزش صرف به سوی تربیت جامع
یکی از کلیدیترین ویژگیهای شخصیتی رهبر شهید، نگاه «انسانساز» ایشان بود. ایشان همواره دغدغه داشتند که نظام آموزشی ما، از مرحله «اطلاعآوری» به مرحله «ساختن شخصیت» عبور کند. از دیدگاه ایشان، دانایی بدون اخلاق، ابزاری برای ویرانی است و مهارت بدون مسئولیتپذیری، تنها منجر به خودخواهی میشود. لذا، نقش ایشان در تحول نظام آموزشی، نقشِ «معمارِ هویت» بود؛ تلاش برای ایجاد سیستمی که در آن، دانشآموز همزمان با تسلط بر فناوریهای روز، بر ریشههای اصیل فرهنگی و اعتقادی خود نیز استوار باشد.
نقش معلم؛ از تدریس تا معلمی معمارانه
در منظومه فکری ایشان، معلم تنها یک کارشناس محتوایی نبود، بلکه «سنگر فرهنگ» بود. ایشان تأکید داشتند که آینده ایران در گرو تکریم معلمان و ارتقای جایگاه معنوی و اجتماعی آنان است. از نظر رهبر شهید، معلم کسی است که «امید» را در دلهای نوجوانان میکارد و «مسئولیتپذیری» را در تار و پود شخصیت آنان میتند.
چشمانداز آینده: ساختن انسان آینده
امروز، وظیفه ما در آموزش و پرورش، تبدیل دغدغههای ایشان به «اقدام عملی» است. تحول مدنظر ایشان، تحولی بود که در آن مدرسه، کانونِ همدلی، خلاقیت و هویت ملی باشد. ما موظفیم نسلی را تربیت کنیم که نه تنها جهان را بشناسد، بلکه برای «ساختن آن» نیز توانمند باشد.
این مسیر، مسیری است که با زنگ اول مدارس در سراسر کشور آغاز میشود؛ مسیری که در آن، هر کلاس درس، گامی است به سوی تحقق رؤیای رهبر شهید برای یک «ایران مقتدر، دانشبنیان و با اصالت».
انتهای پیام/ 261
