این غم در تمام وجودمان قوّتی است برای برخاستن

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس- هانیه عباسپور؛ پایان حیات مادی او در این کره‌ی خاکی، برای ما آغازی ست که از کاش‌های گذشته، باید‌های آینده را بسازیم، قوتی برای برخاستن. ما در این رنج عظیم رشد کردیم و او در وجود همه‌ی ما تکثیر شد. این رشد و کثرت را، چون میراثی برای رسیدن به قله، توشه کردیم.

حسینیه امام خمینی رحمت الله علیه، قلب تپنده‌ی این شهر بود که اگر گوش دلمان از غبارِ گناه سنگین نشده باشد، صدای هزاران هزار عاشق را در آن می‌شنویم. هرچند سنگ و دیوار آن حسینیه برای ما به یادگار نماند، اما حیاتی که در آن جاری بود، در خیابان‌های شهر مثل خونی در رگ، جریان گرفت.

خوب نگاه کن، رگ‌های خیابان را ببین از تهران تا قم و از قم تا عراق و از عراق تا مشهد، همه جا این خون در رگ‌ها می‌جوشد. آن پرچم‌های سرخ گویی خون پاک ولی خداست که جریان پیدا کرده و این حزب خداست که در همه‌ی عالم غالب خواهد شد، همان وعده‌ی حق قرآن که فَإِنَّ حِزبَ اللَّهِ هُمُ الغالِبونَ.

کسی چه می‌داند شاید روزی بیاید که ایران خداییِ ما مسیری شود برای عبور آزادگان شرق عالم از این صحن امام رضایی به سوی فتح قدسی که مسیرش از کربلا می‌گذرد.

دست توانگر امام شهید در پرورش نفوس دل‌های آگاه، باز تدبیری کرد تا ما برای آن روز‌ها تمرین کنیم با همه توانی که در سه روز وداع و تشییع به میدان آوردیم.

اربعین تجلی اخلاص و سخاوت مردمان عراق بود در عشق به ثارالله و حالا نوبت ملت مبعوث شده بود تا در این مسیر هرچه دارند به میدان میزبانی بیاورند و چه عجیب قدرتی شاید از عالم غیب بر وجود تک‌تک ما نازل می‌شد که در این سه روز به قدر یک‌ماه یا بیشتر، توان خود را به کار گرفتیم که این خاصیت عشق الهی ست که فزاینده است و بالنده.

دیری نمی‌گذرد که این خون «حیات بخش» در رگ‌های خیابان‌های کل این کره خاکی جریان خواهد گرفت. وَلَکُم فِی القِصاصِ حَیاةٌ یا أُولِی الأَلبابِ لَعَلَّکُم تَتَّقونَ

از یک سو، شهید حَیِّ عِندَ الرَّب ست و از سویی دیگر، انتقام، حیات بخش. اینچنین بود که امام امت فرمود: به زودی آحادی از آزادگان در سراسر دنیا هر یک بخشی از این مأموریت الهی را انجام خواهند داد.

مگر نه آنکه آن حجت غایب با پرچم یا لثارات الحسین علیه السلام برمی خیزد؟! صفت برخاستن از القاب ویژه‌ی اوست.‌ ای دل امید داشته باش و شاکر باش که در این رنج عظیم خلقتی دوباره یافتی که لقد خلقنا الانسان فی کبد. تا در امتداد خونخواهی حسین علیه السلام، برای خونخواهی او، همه کاش‌های گذشته را به باید‌هایی که برخواسته از یقین تو نسبت به ولیّ خداست، تبدیل کنی. این غم در تمام وجود تو قوّتی را تزریق می‌کند برای برخاستن، برای آغازی بر یک پایان، قُومُوا لِلّهِ مَثْنى وَ فُرادى.

انتهای پیام/ 122