حضرت رقیه (س)؛ پیشوای کودکان شهید؛ روایتی از دمشق تا غزه و ایران

گروه استان‌های دفاع‌پرس- «حدیثه صالحی»؛ تقویم حماسه‌های جاوید را که ورق می‌زنیم به یک نام می‌رسیم که با هر تپش قلب، دنیای معصومیت را به لرزه می‌اندازد؛ حضرت رقیه (س).

همه چیز برای این سه ساله معصوم و مظلوم امام حسین (ع) از کربلا آغاز شد، از عاشورایی که پر از شهادت بود برای خانواده این دختر کوچک، او نه تنها شاهد خیمه‌های سوخته بود، بلکه در هر قدم از مسیر اسارت، بار سنگین «یتیمی» را به دوش کشید. از تازیانه‌های مسیر شام تا خرابه‌های بی نور و چراغ شام، رقیه (س) تنها یک کودک نبود؛ او تجسم «صبر آسمانی» در برابر «ظلم زمینی» بود. وقتی در خرابه‌های شام، با دیدن سر بریده پدر، به آرامش ابدی رسید، در واقع به ما آموخت که «مرگ در آغوش حق»، زیباترین رسیدن‌هاست.

اما این روایت پر از اندوه و مصیبت، در تاریخ متوقف نشد؛ بلکه ماندگار شد و این حماسه جاری شد تا به امروز؛ و حالا هر بار که در «غزه و فلسطین» کودکی زیر آوار می‌ماند یا در میانه‌ی آتش و خون، نام پدرش را فریاد می‌زند، «رقیه (س)» دوباره متولد می‌شود. این کودکان غزه، همان رقیه‌های عصر حاضرند که با معصومیت خود، چهره‌ی کریه استکبار را به جهانیان نشان می‌دهند.

این رد خون، به خاک میهن عزیز ما نیز گره خورده است. رقیه (س) در لبخند کودکان شهید دفاع مقدس حضور دارد؛ همان‌هایی که در جنگ هشت‌ساله، با دست‌های کوچکشان ردیف‌های شهادت را نظم دادند. او در یاد آن کودکان پاکی است که در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و جنگ رمضان (جنگ تحمیلی سوم)، پیش از آنکه به شهادت برسند، به مقام فنا رسیدند.

به‌ویژه وقتی به کودکان دانش آموز شهید میناب می‌نگریم یا یاد «زهرا محمدی گلپایگانی» را می‌کنیم_دختر معصومی که در جنگ تحمیلی سوم و حمله متجاوزانه آمریکا و صهیونیست کودک کش، در کنار رهبر شهید انقلاب و مادر گرانقدرش به شهادت رسید_می‌بینیم که آسمان، هیچ معصومیتی را فراموش نمی‌کند. «زهرا» و دیگر کودکان شهید، در واقع در ادامه راه «حضرت رقیه (س)» گام برداشتند تا ثابت کنند که مسیر شهادت، جایگاهی برای هر سنی دارد، به شرط آنکه قلب، لبریز از عشق الهی باشد.

این خون‌های ریخته شده_از شام تا غزه و لبنان، از میناب تا تهران_هرگز ضایع نخواهند شد. هر قطره‌ی خون این کودکان، چون دانه‌ی بذری در خاک است که برای «ظهور منجی عالم بشریت، امام زمان (عج)» زمین را آماده می‌کند. این خون‌ها، در حقیقت مقدمه آن روز عظیم است؛ روزی که حضرت مهدی (عج) با شمشیری از عدالت، انتقام تمام رقیه‌های تاریخ، تمام کودکان غزه و تمام شهدای کوچک وطن را از ستمگران و ظالمان خواهد گرفت.

آن روز می‌رسد که دیگر هیچ کودکی در بند اسارت نباشد و هیچ دختری در غربت شام یا ویرانی غزه، به دنبال آغوش پدرش نشود. تا آن روز، ما با اشک «حضرت رقیه (س)» و خون «کودکان شهید»، منتظر خورشید عدالتمان هستیم.

السلام علیک یا رقیه؛‌ ای پیشوای کودکان آسمانی.

انتهای پیام/