روایت همسر شهید رضا اورادی از «تکیه‌گاه محله»؛ از زندگی ساده تا صبحی که به وداع ختم شد+ تصاویر و فیلم

گروه استان‌های دفاع‌پرس، «سحرنخعی» به محض ورود به کوچه محل زندگی شهید رضا اورادی، بنری با عنوان «افتخار محله ما» نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند؛ نامی که حالا برای اهالی، فراتر از یک همسایه است. در پارکینگ خانه نیز تصاویر و پوستر‌هایی از شهید نصب شده؛ نشانه‌هایی از حضوری که هنوز در این خانه جریان دارد.

درِ خانه که باز می‌شود، همسر و دختر شهید با رویی گشاده به استقبال می‌آیند. فضای خانه، آمیخته با یاد و خاطره مردی است که به گفته نزدیکانش، ستون زندگی بسیاری بود. گفت‌و‌گو پس از قرائت فاتحه‌ای برای شادی روح شهید آغاز می‌شود.

«منصوره طحانی»همسر شهید، با صدایی که گاه از بغض می‌لرزد، از روز‌های آغاز زندگی مشترک می‌گوید: از همان ابتدا با هم رفیق بودیم. زندگی‌مان بر پایه همراهی شکل گرفت. شاید از نظر مالی در مضیقه بودیم، اما کنار هم بودن برایمان کافی بود.

وی درباره مسیر کاری همسرش بیان می‌کند: سال ۹۳، بعد از گرفتن گواهینامه پایه یک، وارد سپاه شد. قبل از آن هم بسیجی بود و در فعالیت‌های اجتماعی و فرهنگی حضور داشت. اما روایت، وقتی به روز حادثه می‌رسد، رنگ دیگری می‌گیرد؛ روزی که زندگی این خانواده برای همیشه تغییر کرد. 

طحانی می‌گوید: آن روز صبح مثل همیشه او را به محل کار رساندم. وقتی خبر انفجار منتشر شد، اصلاً فکر نمی‌کردم اتفاقی برای او افتاده باشد...، اما کم‌کم با تماس‌ها و رفت‌وآمد همکارانش، حقیقت روشن شد.

همسر شهید از روز‌های پس از شهادت چنین می‌گوید: شاید دلیلی که توانستم دوام بیاورم این است که حس می‌کنم بچه‌ها را به من سپرده. باید برایشان محکم باشم. هنوز هم حضورش را در زندگی‌مان حس می‌کنم.

وی تصویری روشن از اخلاق و منش رضا اورادی ترسیم می‌کند؛ مردی خوش‌رو، مردم‌دار و همیشه آماده کمک: اگر کسی مشکلی داشت، تا جایی که می‌توانست کمک می‌کرد. حتی در کار‌های ساده روزمره هم دست دیگران را می‌گرفت.

به گفته همسر شهید، شهید اورادی تنها تکیه‌گاه همسر و فرزندانش نبود: برای خواهرهایش مثل پدر بود. بعد از فوت پدر و مادرشان، مسئولیت آنها را هم به دوش گرفت. واقعاً سنگ صبور همه بود. پایبندی به ارزش‌های دینی نیز از ویژگی‌های برجسته این شهید بود. همسر شهید می‌گوید: نماز اول وقت برایش خیلی مهم بود و همیشه بچه‌ها را هم به این کار توصیه می‌کرد.

گفت‌و‌گو با خانواده شهید رضا اورادی، روایت مردی است که سادگی را در زندگی، مسئولیت را در عمل و مهربانی را در رفتار معنا کرد؛ مردی که امروز نامش نه‌تنها در خانه، بلکه در کوچه و محله‌اش به‌عنوان نماد افتخار و انسانیت ماندگار شده است.

انتهای‌پیام/