عملکرد ضعیف فلامینگو‌های اوکراینی

موشک‌های دوربرد «فلامینگو» که قرار بود معادلات جنگ اوکراین را تغییر دهد، در خاک روسیه عملکرد قابل‌قبولی نداشته‌اند.
کد خبر: ۸۵۴۳۰۶
تاریخ انتشار: ۲۴ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۲:۰۰ - 15August 2026

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، در تاریخ ۱۷ تیر، ارتش اوکراین با پنج فروند موشک کروز فلامینگو به روسیه حمله کرد که همگی توسط سامانه پدافند هوایی روسیه سرنگون شد. این موشک‌ها از استان‌های «سومی» و «چرنیهیو» پرتاب شده و در مناطق «تامبوف» و «پنزا»، در فاصله حدود ۴۳۰ و ۶۳۰ کیلومتری از مرز اوکراین، توسط پدافند روسی سرنگون شدند.

موشک فلامینگو

موشک‌های فلامینگو به دلیل اندازه بزرگ و سرعت پایین، باید در ارتفاع کم و در امتداد دره‌ها و رودخانه‌ها پرواز کنند تا شناسایی آنها توسط رادار‌های روسی دشوارتر شود. با این حال، اوکراین هنوز نتوانسته مسیر پرواز مناسبی برای این موشک‌ها پیدا کند. ابتدا مسیر‌هایی در امتداد رودخانه «دون» از استان لوهانسک، سپس از طریق استان لیپتسک و در آخرین مورد، از طریق استان‌های کورسک و ورونژ و در امتداد رودخانه «ورونژ» به سمت دون امتحان شده است.

به گفته این گزارش، روسیه به سرعت خود را با این «سلاح جدید» وفق داده و اگر اوکراین نتواند راه‌های مقابله با آن را بیابد، فلامینگو به سرعت کارایی خود را از دست خواهد داد.

این سلاح در واقع چندان سلاح جدیدی نیست. شرکت «فایر پوینت» به عنوان شرکت سازنده، از مهندسانی که در برنامه موشکی شوروی سابقه داشتند، مشاوره گرفته است. نسخه‌های اولیه این موشک به موتور‌های توربوجت دو مداره شوروی از نوع «ای‌آی-۲۵‌تی‌ال» مجهز بودند که به طور انبوه از هواپیما‌های آموزشی قدیمی «ال-۳۹ آلباتروس» تأمین می‌شدند. با اینکه بدنه موشک برای کاهش دید راداری از فایبرگلاس ساخته شده و نمونه الکترونیک شوروی با نمونه دیجیتال انگلیسی مبتنی بر جی‌پی‌اس جایگزین شده است، اما برای سامانه‌های پدافندی مدرن مانند «اس-۴۰۰»، «اس-۳۰۰» یا «بوک»، هدف قرار دادن این موشک به اندازه مورد اصابت قراردادن یک اتوبوس بزرگ آسان است.

برخلاف نمونه‌های مدرن غربی، فلامینگو فاقد سامانه‌های پیشرفته جنگ الکترونیک، اهداف حرارتی فریبنده یا قابلیت مانور شدید در مرحله پایانی پرواز است. این موشک مسیری از پیش برنامه‌ریزی‌شده را طی می‌کند و اگر پدافند هوایی آن را شناسایی کند، سرنگون کردن چنین هدفی که در یک مسیر مستقیم حرکت می‌کند، کار دشواری نیست. به همین دلیل، ارتش روسیه به طور فعال از هواپیما‌های هشداردهنده زودهنگام «آ-۵۰یو» برای رهگیری آنها استفاده می‌کند.

در مجموع، از ۳۰ پرتاب انجام‌شده در یک سال، تنها دو مورد اصابت (به کارخانه‌ای در کیروف) ثبت شده است. شاید برای یک سلاح ترکیبی ساخته شده از قطعات نیم‌قرن‌قدمت، این رقم بد نباشد، اما برای سلاحی که قرار بود پیروزی در جنگ را برای اوکراین رقم بزند، حتی برای تبلیغات نیز مناسب نیست. علاوه بر این، در روزهای اخیر نیرو‌ی هوافضای روسیه تأسیسات شرکت فایر پوینت که قطعات و کلاهک‌های این موشک‌ها را تولید می‌کرد، بمباران کرد.

در سال‌های اخیر، سامانه پدافند هوایی مسکو دستخوش نوسازی گسترده‌ای برای مقابله با پهپاد‌ و موشک‌های اوکراینی شده است. در اطراف مسکو و همچنین در نزدیکی فرودگاه‌های کلیدی، بیش از ۴۰ برج ثابت ساخته شده که سامانه‌های «پانتسیر-اس۱» بر روی آنها نصب شده تا امکان شناسایی پهپاد‌ها و موشک‌ها در ارتفاع پایین را افزایش دهد.

در داخل شهر‌های روسیه نیز، «پانتسیر‌ها» و گروه‌های متحرک پدافندی بر روی بام ساختمان‌های اداری مستقر هستند تا آخرین لایه دفاعی را تشکیل دهند. سامانه‌های پدافندی مسکو نیز به طور کامل با تجهیزات جنگ الکترونیک یکپارچه شده است که سیگنال‌های جی‌پی‌اس و مخابراتی را در مسیر رسیدن به شهر مختل، یا با جعل مکان، پهپاد‌ها را از مسیر اصلی منحرف می‌کنند.

انتهای پیام/ 999

نظر شما
captcha
پربیننده ها