اسارت برای ما دانشگاه عشق، مقاومت و خدمت بود
«غلامرضا رضایی» آزاده دفاع مقدس و مسئول پیامآوران ایثار خراسان جنوبی در گفتوگو با خبرنگار دفاعپرس از بیرجند، ضمن گرامیداشت یاد شهدا و تبریک روز آزادگان، اظهار داشت: دوران اسارت برای ما صرفاً تحمل سختی و محرومیت نبود، بلکه دانشگاهی عظیم، وسیع و سرشار از عشق، ایثار، صمیمیت، خدمت و مقاومت بود.
وی با اشاره به سوابق خود گفت: متولد ۱۹ دی ۱۳۴۰ هستم و در دوران انقلاب اسلامی، در صحنههای مختلف بیرجند حضور داشتم. در سال ۱۳۶۰ به جبهههای کردستان و منطقه بوکان اعزام شدم و پس از بازگشت، ادامه تحصیل را در دبیرستان دکتر علی شریعتی بیرجند دنبال کردم.
رضایی افزود: در اردیبهشت و خرداد سال ۱۳۶۱ و همزمان با امتحانات نهایی، دعوتنامهای از سپاه برای حضور در جبهه دریافت کردم. در آن دعوتنامه نوشته بودم: «بهر شهادت همه آمادهایم، چون دل خود را به خدا دادهایم» و پس از آن، بار دیگر راهی جبهههای جنوب شدم.
آزاده دفاع مقدس ادامه داد: در جبهههای جنوب ابتدا در پادگانهای آلفا آلفا و کاترپیلا در نزدیکی اهواز سازماندهی شدیم و بهعنوان نیروی ذخیره در عملیات آزادسازی خرمشهر حضور داشتیم. پس از آن، در مرحله سوم عملیات رمضان شرکت کردم و از ناحیه پای راست مجروح شدم.
وی بیان کرد: صبح روز عید فطر، ۳۱ تیر ۱۳۶۱، به اسارت دشمن درآمدم و دوران اسارت من هشت سال، یک ماه و چهار روز به طول انجامید.
رضایی با اشاره به فعالیتهای کنونی خود گفت: پس از بازنشستگی از مخابرات در سال ۱۳۸۸، بیشتر وقتم را صرف فعالیتهای فرهنگی کردهام و اکنون بهعنوان هادی سیاسی، راوی دفاع مقدس و مسئول پیامآوران ایثار خراسان جنوبی، در مدارس، دانشگاهها، ادارات، پایگاههای مقاومت و محافل عمومی به روایتگری میپردازم.
راوی دفاع مقدس با تأکید بر اینکه روز آزادگان معنایی فراتر از تصور عمومی دارد، گفت: شاید بسیاری اسارت را تنها با رنج و محدودیت بشناسند، اما ما آن را دانشگاهی بزرگ میدانیم. با وجود همه ممنوعیتها، محرومیتها و مظلومیتها، حتی یک لحظه از عمر خود را در اسارت به بطالت نگذراندیم.
وی افزود: اسارت برای ما یعنی عشق، ازخودگذشتگی، صفا، صمیمیت، خدمت بیمنت و ثابتقدم ماندن در راهی که انتخاب کردهایم. اگر در برابر دشمن سست میشدیم، آنان چندین گام پیش میآمدند؛ اما مقاومت و پایداری باعث شد پس از سالها با سربلندی به میهن اسلامی بازگردیم.
رضایی برپایی مراسم عزاداری محرم و صفر در اردوگاههای عراق را یکی از ماندگارترین خاطرات خود دانست و اظهار داشت: نماز جماعت، سینهزنی، نوحهخوانی و دعا در اسارت ممنوع بود، اما آزادگان با وجود این محدودیتها، یاد امام حسین (ع) را زنده نگه میداشتند.
آزاده دفاع مقدس ادامه داد: در ایام محرم، پتوهای کوچک سیاهرنگ را پهن میکردیم و با صابون روی آن مینوشتیم «إن الحسین مصباح الهدی و سفینة النجاة». دو نفر پتو را کنار دیوار نگه میداشتند و دیگران با نگاه به آن عزاداری میکردند؛ هر زمان که احتمال آمدن نگهبانان عراقی وجود داشت، پتو را جمع میکردیم و پس از رفع خطر، دوباره مراسم را ادامه میدادیم. وی گفت: بسیاری از سختیها و رنجهای اسارت، برای ما یادآور مظلومیتها و مصائب اهلبیت (ع) بود و آزادگان در آن شرایط تلاش میکردند با توسل به سیدالشهدا (ع)، روحیه مقاومت خود را حفظ کنند.
رضایی درباره بزرگترین سرمایه آزادگان در دوران اسارت تصریح کرد: مهمترین سرمایه ما این بود که ذرهای از هدفی که برای آن راهی جبهه شده بودیم، کوتاه نیامدیم. کمبود غذا، سختیها و فشارهای فراوان را تحمل کردیم، اما وحدت، اخلاص، صفا و ازخودگذشتگی خود را با هیچ چیز معامله نکردیم.
مسئول پیامآوران ایثار خراسان جنوبی خاطرنشان کرد: در اردوگاه، حتی گفتوگوی چند نفره نیز ممنوع بود، اما آزادگان از اندک فرصتها استفاده میکردند. برخی حافظ قرآن شدند، شماری زبانهای خارجی آموختند و گروهی نیز در بخشهای مختلف اردوگاه، خادم دیگر اسرا بودند. وی گفت: بنده نیز در مسئولیتهایی همچون مسئول و معاون آسایشگاه و فعالیتهای ورزشی، در خدمت دیگر آزادگان بودم و بخش مهمی از عمر خود را در اسارت صرف خدمت به همبندیها کردم. «
رضایی با اشاره به جایگاه مرحوم حجتالاسلام والمسلمین سیدعلیاکبر ابوترابیفرد، معروف به سید آزادگان، اظهار داشت: اگر وجود حاجآقای ابوترابی در دوران اسارت نبود، معلوم نبود سرنوشت آزادگان چه میشد. ایشان به ما آموخت که در سختترین شرایط، انسانیت خود را حفظ کنیم.
مسئول پیامآوران ایثار خراسان جنوبی افزود: یکی از مهمترین توصیههای ایشان که باید سرلوحه زندگی آزادگان و خانوادههای آنان قرار گیرد، این جمله است: «پاک باش و خدمتگزار». نباید در دوران آزادی، سرمایه معنوی دوران اسارت را با غفلت، بطالت یا شکایت از دست بدهیم.
وی درباره پیام خود به نسل جوان گفت: جوانان امروز کمتر از جوانان سالهای دفاع مقدس نیستند. آنچه اهمیت دارد، حفظ وحدت، یکپارچگی، انسجام ملی و حرکت آگاهانه در مسیر حفظ اقتدار و سربلندی ایران اسلامی است.
رضایی تأکید کرد: مردم باید آزادگان را با همان نگاه و محبتی به یاد آورند که هنگام بازگشت آنان در سال ۱۳۶۹ وجود داشت؛ آزادگانی که پس از سالها دوری، با ورود به خاک میهن در مرز قصرشیرین سجده شکر به جا آوردند و به خاک کشورشان افتخار کردند.
راوی دفاع مقدس در پایان خواستار توجه بیشتر مسئولان به معیشت و مسائل مردم شد و گفت: مردم، ولینعمتان انقلاب هستند و مسئولان باید با خدمت صادقانه، حفظ آرامش جامعه و توجه به مشکلات آنان، پاسخگوی این همراهی و وفاداری باشند.
انتهایپیام/
