وعده پوتین برای انتقام از دزدان دریایی در اتحادیه اروپا

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه، در جریان سفر به ساخالین، گزارش دریابد «ویکتور لینا»، فرمانده ناوگان اقیانوس آرام را دربارهٔ اوضاع منطقه شنید و به نیروی دریایی دستور داد تا به اقدامات غیرقانونی کشور‌های غربی در توقیف کشتی‌های تجاری روسیه، پاسخ متقابل دهد. فرمانده ناوگان نیز اعلام کرد که نیروهایش آمادهٔ اجرای این مأموریت هستند.

دریابد لینا گزارش خود را با اطلاعاتی که کارشناسان اطلاعاتی ناوگان طی نزدیک به پنج ماه جمع‌آوری کرده بودند، تکمیل کرد. آنها تحلیل دقیقی از تردد دریایی در منطقهٔ آسیا-اقیانوسیه ارائه دادند. از تاریخ ۴ اردیبهشت تا ۱۵ مرداد، تنها در منطقهٔ انحصاری اقتصادی روسیه در امتداد زنجیرهٔ کوریل جنوبی، ۱۰۰۱ فروند کشتی تردد کرده‌اند که ۳۷۹ فروند آن تحت پرچم کشور‌های متخاصم بوده است؛ از این میان، ۲۶ فروند متعلق به انگلیس و ۹ فروند متعلق به فرانسه بوده است. لینا تأکید کرد که کشور‌های غربی به طور گسترده از کشتی‌های تحت پرچم کشور‌های ثالث برای حمل بار خود استفاده می‌کنند که عملاً «ناوگان سایه» آنها را تشکیل می‌دهد. وی افزود: نیرو‌های کافی برای بازرسی و توقیف کشتی‌های کشور‌های متخاصم و ناوگان سایه آنها در اختیار داشته و آمادهٔ اجرای این وظایف هستیم.

در این بازدید ولادیمیر پوتین با تشکر از تلاش‌های نیروی دریایی روسیه خاطرنشان کرد که برخی کشور‌ها با نقض حقوق دریایی بین‌المللی، در تلاش برای محدود کردن تردد کشتی‌های تجاری روسیه بوده و اخیراً نیز آشکارا دربارهٔ امکان توقیف و فروش اموال مصادره‌شده گفت‌و‌گو می‌کنند. رئیس‌جمهور روسیه تأکید کرد: بدیهی است که این امر دزدی دریایی و راهزنی است. اگر این اقدامات عملاً اجرا شود، مجبور به پاسخ متقابل خواهیم بود و این پاسخ نه لزوماً در همان نقطه‌ای که حملات صورت گرفته‌اند، بلکه هر جا که خودمان مصلحت بدانیم، از جمله در حوزهٔ مسئولیت ناوگان اقیانوس آرام داده خواهد شد.

پوتین با این هشدار به دشمنان احتمالی روسیه یادآور شد که بازی دزدی دریایی، یک بازی دوطرفه است. انتخاب شرق دور برای این هشدار تصادفی نبود، روسیه در این منطقه، برتری چشمگیری نسبت به اروپا دارد؛ از جمله این برتری‌ها وجود مرز‌های دریایی گسترده و منطقهٔ انحصاری اقتصادی که در آن، ناوگان دریایی روسیه می‌تواند هر کشتی مشکوکی را بازرسی کند است. مسیر‌های تجاری متعددی از این منطقه عبور می‌کنند که کشتی‌های متخاصم با روسیه نیز از آن استفاده می‌کنند. همچنین فاصله شرق دور از پایگاه‌های دریایی اروپا، به نفع روسیه است. فرانسه و انگلیس عملاً نمی‌توانند اسکورت دائمی برای ناوگان سایهٔ خود تأمین کنند و آمریکا نیز بعید است به کمک آنها بیاید، به ویژه پس از آنکه اروپایی‌ها از عملیات علیه ایران حمایت نکردند. روسیه در این منطقه، دومین ناوگان قدرتمند، زیرساخت‌های ساحلی پیشرفته و همسایه‌ای دوست به نام چین دارد و عامل جغرافیایی می‌تواند مزیتی تعیین‌کننده باشد.

ناوگان اقیانوس آرام ارتش روسیه برای توقیف و بازرسی کشتی‌های ناوگان سایه کشور‌های متخاصم، به گروه‌های بازرسی و در صورت لزوم، تیم‌های یورش با نیرو‌های باتجربه نیاز دارد. این گروه‌ها باید برای مقابله با شرکت‌های نظامی خصوصی که ممکن است مسلح باشند، آماده باشند. مأموریت یورش بر عهدهٔ تفنگداران دریایی است و با وجود حضور بسیاری از آنها در جبههٔ اوکراین، می‌توان از یگان‌های باقی‌مانده گروه‌های بازرسی کافی تشکیل داد. تجربهٔ مشابهی در سال ۲۰۱۰، زمانی که تفنگداران دریایی ناوگان اقیانوس آرام، نفتکش «دانشگاه مسکو» را از دست دزدان دریایی سومالی آزاد کردند، وجود دارد. هرچند این ماجرا قدیمی است، اما تجربهٔ تصرف کشتی‌های بزرگ در اختیار نظامیان روسی بوده و قابل تطبیق با شرایط کنونی است.

ناوگان اقیانوس آرام از نظر تجهیزات برای مقابله با ناوگان سایه کشور‌های متخاصم در وضعیت خوبی قرار داشته و بیش از ۲۵ زیردریایی و ۵۰ شناور سطحی، هوانوردی دریایی، موشک‌های ساحلی، بالگرد‌های عرشه‌دار و قایق‌های تندرو در اختیار دارد و می‌تواند کشتیرانی تجاری را در حوزهٔ مسئولیت خود مسدود کند. مسکو در این مرحله به هشدار به کشور‌های متخاصم اکتفا کرده و با ارائهٔ آمار، نشان داده که تمامی کشتی‌های آنها را در شرق دور زیر نظر دارد. تصمیم سیاسی برای پاسخ متقابل گرفته شده و اتخاذ تصمیم نظامی به عملکرد خود اروپایی‌ها در قبال کشتی‌های روسی بستگی دارد.

انتهای پیام/ 999