«تا بهمن سیگار نمی‌کشم»؛ روایتی از یک تصمیم سرنوشت‌ساز در اسارت

کتاب «تا بهمن سیگار نمی‌کشم»، روایت زندگی و خاطرات فرج‌الله فصیحی‌رامندی از آزادگان سرافراز قزوینی، با حضور مرتضی سرهنگی و جمعی از مسئولان و پیشکسوتان دفاع مقدس در قزوین رونمایی شد.
کد خبر: ۸۵۶۱۱۸
تاریخ انتشار: ۲۸ مرداد ۱۴۰۵ - ۱۲:۴۲ - 19August 2026

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از قزوین، آیین رونمایی از کتاب «تا بهمن سیگار نمی‌کشم»، تازه‌ترین اثر حمیدرضا ملازینل با روایت خاطرات فرج‌الله فصیحی‌رامندی، آزاده سرافراز هشت سال دفاع مقدس، با حضور مرتضی سرهنگی نویسنده و پژوهشگر برجسته ادبیات پایداری، جمعی از مسئولان، اصحاب رسانه و پیشکسوتان دفاع مقدس در قزوین برگزار شد.

عکس

فرج‌الله فصیحی‌رامندی، راوی این اثر، در این مراسم با بیان فلسفه نام‌گذاری کتاب، به خاطره‌ای از دوران اسارت در اردوگاه‌های رژیم بعث پس از عملیات خیبر اشاره کرد و گفت: در شرایطی که به دلیل مجروحیت در آسایشگاه مخصوص بودیم و شرایط معیشتی بسیار سخت می‌گذشت، هشت نخ سیگار برایم باقی مانده بود. در همین حال، یکی از همرزمان آزاده که از اهالی مشهد بود، به سراغم آمد و درخواست کرد که تنها یک پک از سیگارم بزند. در آن لحظه به دلیل دلبستگی به همان چند نخ باقی‌مانده، درخواست او را رد کردم.

عکس

وی با صدایی لرزان از خاطره آن روز، ادامه داد: لحظاتی بعد، موجی از شرمندگی وجودم را فرا گرفت. با خود فکر کردم؛ کسی که روزی در جبهه‌های نبرد حاضر بود جان خود را برای حفظ جان همرزمانش فدا کند، چگونه حالا به خاطر چند نخ سیگار، از دادن یک پک به همرزمش بخل می‌ورزد؟ بلافاصله به دنبال آن همرزم دویدم تا سیگارها را به او بدهم، اما او دیگر نپذیرفت. همان‌جا بود که به نشانه تنبیه نفس و پایان دادن به این وابستگی، تمام سیگارها را خرد کردم و با خود عهد کردم که «تا بهمن سیگار نکشم».

عکس

فصیحی‌رامندی با اشاره به ایهام هنرمندانه این عبارت، تصریح کرد: در ابتدا منظور من از «بهمن»، صرفاً ماهِ بهمن بود تا با تعیین یک زمان مشخص، ترک سیگار برایم ساده‌تر شود. اما تقدیر به گونه‌ای رقم خورد که پس از بازگشت به ایران، برند سیگار «بهمن» نیز در کشور وجود داشت. این تقارن اسمی باعث شد تا این عبارت، معنای دوگانه‌ای پیدا کند که هم به زمانِ عهد اشاره دارد و هم به محصولی که با آن خداحافظی شد.

عکس

حمیدرضا ملازینل، نویسنده کتاب، با اشاره به تلاش‌های صورت‌گرفته برای تدوین این اثر، اظهار داشت: ثبت خاطرات آزادگان، تنها روایت یک داستان نیست، بلکه انتقال سبک زندگی و فرهنگ مقاومت به نسل‌های آینده است. روایت‌های آقای فصیحی‌رامندی به‌گونه‌ای است که مخاطب را نه تنها با رنج اسارت، بلکه با عزت‌نفس و کرامت انسانی رزمندگان ایرانی آشنا می‌کند.

عکس

مرتضی سرهنگی، نویسنده پیشکسوت و پژوهشگر ادبیات پایداری، نیز در این مراسم با تأکید بر ضرورت ثبت خاطرات جنگ، ادبیات پایداری را ابزاری برای درک هزینه‌های واقعی نبرد دانست و گفت: جنگ بیش از آنکه یک حادثه نظامی باشد، یک واقعه انسانی است که «قیمت تمام‌شده» سنگینی دارد. ادبیات پس از جنگ، در واقع تلاش بازماندگان برای ثبت همین هزینه‌ها و ناگفته‌هایی است که نباید در غبار زمان فراموش شوند.

عکس

انتهای پیام/

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار