کارنامه رزمندگان حزبالله در تپه علی الطاهر
گروه بینالملل دفاعپرس - الناز رحمتنژاد؛ در جغرافیای نبردهای جنوب لبنان، کوهها و تپهها صرفاً ارتفاعاتی طبیعی نیستند، بلکه بخشی از هندسه بازدارندگی و آوردگاه ارادههای پولادین در برابر ماشین تخریب صهیونیستها به شمار میروند. تپه راهبردی «علیالطاهر» طی ماههای گذشته کانون توجه قرار گرفت.
تأسیسات و مقر فرماندهی تپه «علیالطاهر»، چه در جنگ ۶۶ روزه و چه در نبرد اخیر موسوم به «العصف المأکول»، انواع عذاب و شکنجه سخت نظامی را بر متجاوزان تحمیل کرد. این نقطه نقشی کاملاً محوری و ستونمانند در سد کردن و مقابله با تمامی تحرکات دشمن از محور «الخیام» تا «الطیبه»، «القنطره»، «دیر سریان»، «خلة راج» و تا رسیدن به بستر رودخانه بر عهده داشت.
در کارنامه پرافتخار این تپه، از مسیر پایش پهپادها، ریزپرندهها و صدور دقیق دستورات آتش، انهدام دهها دستگاه تانک و خودروی زرهی و کشته و زخمی شدن صدها نیروی متجاوز طی عملیاتهای گوناگون پیشروی ثبت شد؛ عملیاتهایی که یکی پس از دیگری با شکست مواجه شد و بهای هر متر پیشروی را برای دشمن فوقالعاده سنگین کرد.
تأسیسات متعددی با مختصات و کارکردی مشابه «علیالطاهر» وجود دارد که رزمندگان دلاور پس از ایفای کامل نقش و انجام مأموریت محوله، بهطور سازمانیافته از آنها عقبنشینی کردند؛ از جمله یک تأسیسات در «یحمر» (صافیتا) و دو پایگاه در «ارنون».
نقش فرماندهی تأسیسات «علیالطاهر» درست از زمانی پایان یافت که پیشروی دشمن به خطوط «یحمر» و «زووتر» رسید. از همان لحظه، طبق برنامه، اتاقهای عملیات بهطور کامل تخلیه شدند و تنها جمعی از نیروهای فدایی یگان پیادهنظام در تأسیسات باقی ماندند. رسانه جنگی مقاومت نیز با تعظیم شأن تأسیسات توسط دشمن مخالفتی نکرد.
یکی از سنگینترین شکستهای دشمن در اواخر ماه ژوئن ثبت شد؛ زمانی که صهیونیستها با تجهیزات زرهی سنگین و دستههای سرباز از سمت «کفرتبنیت» دست به دو حمله گسترده بهسوی تپه زدند. پاسخ مقاومت خردکننده بود: دهها کشته و مجروح، انهدام چندین دستگاه خودروی نظامی و بولدوزر، هلاکت مستقیم فرمانده گردان ۵۲ ارتش اسرائیل و مفقود شدن ۹ تن از نظامیان دشمن که سرنوشت آنان تا مدتها در هالهای از ابهام و سردرگمی باقی ماند.
پس از اعلام آتشبس، تصمیم قطعی مقاومت بر کاهش تنش و پرهیز از درگیریهایی بود که مجدداً به کوچ غیرنظامیان منجر شود (با این نگاه راهبردی که سیر تحولات منطقه به نفع عقبنشینی نهایی دشمن رقم خواهد خورد). با این حال، صهیونیستها از این تعهد سوءاستفاده کردند و گروههای نظامی خود را به حاشیه جنگل فرستادند تا ورودیها و خروجیهای تأسیسات را شناسایی کنند.
هنگامی که این گشتیها به یکی از ورودیها نزدیک شدند، رزمندگان فدایی یک تلهمین عظیم کارگذاشتهشده را منفجر کردند؛ انفجاری که منجر به هلاکت ۷ سرباز اسرائیلی و زخمی شدن دهها نفر دیگر شد. رژیم در تلافی بلافاصله مناطق «دیر الزهرانی» و «انصار» را هدف قرار داد و در آستانه ورود به یک جنگ تمامعیار قرار گرفت؛ آتشی که تنها با تلاشهای دیپلماتیک آرامبخش و هشدار قاطعانه و تهدید ایران به زدن ضربه بازدارنده به رژیم مهار شد.
برخی از ادعاها درباره کاربری این دژ نادرست است؛ این تأسیسات هرگز شامل کارخانه، سلاحهای استراتژیک، دپوی پول یا حضور افسران ایرانی نبوده است. عظمت و استحکام واقعی علیالطاهر به این بود که محل حضور خالصانه بندگان خداست؛ شبزندهداران محراب و شیران میدان. نصرت و توفیق تنها از جانب خدای یگانه است.
انتهای پیام/ ۱۳۴
