تبعات جنگ منطقهای ایران برای اقتصاد پاکستان
به گزارش خبرنگار بینالملل دفاعپرس، شاخص هفتگی تورم که توسط اداره آمار پاکستان منتشر میشود، در هفته منتهی به نوزدهم شهریور در مقایسه با سال گذشته ۸.۶۲ درصد افزایش یافته است. همچنین قیمت اقلام خوراکی همچون پیاز، بیش از دو برابر شده است. قیمت گندم نیز ۳۰ درصد نسبت به سال گذشته افزایش یافته است. گوشت گاو، گوشت گوسفند و فلفل نیز افزایش قیمتی دورقمی را تجربه کردهاند.
از سوی دیگر قیمت سوخت در پاکستان به شدت افزایش یافته است: گاز مایع ۵۵ درصد گرانتر و گازوئیل و بنزین به ترتیب ۴۵ و ۳۹ درصد دچار افزایش قیمت شدهاند. قبض برق نیز به نسبت گذشته دچار افزایش قیمتی ۲۵ درصدی شده است.
با این وجود، دستمزدهای اکثریت قریب به اتفاق مردم پاکستان با تورم همگام نیست، به این معنی که مردم عادی تنها میتوانند با کاهش استفاده و مصرف خود را با موج تورمی جدید تطبیق دهند. همین حالا، طوفان تورمی که از سال ۲۰۲۲ به بعد بر پاکستان مسلط شده، اکثریت قریب به اتفاق مردم پاکستان را از نظر کیفیت زندگی سالها به عقب برده است. آمارهای اخیر بهداشتی نشان میدهد که مردم برای گذران زندگی کمتر از گذشته غذا میخورند که خود نشانهای تکاندهنده از این است که آخرین دوره تورم طولانی چه تاثیری بر زندگی خانوارها در سراسر پاکستان گذاشته است.
تخریب تقاضا در پاکستان در مقیاسی عظیم رخ داده و اقتصاد محلی ممکن است سالها برای فرار از این تله تقلا کند. فشارهای اخیر قیمتها به نظر میرسد ناشی از جنگ منطقهای ایران باشد که ماههاست بازارهای جهانی را متلاطم کرده و پاکستان را به دلیل وابستگی خود به بازارهای خلیج فارس برای نیازهای انرژی تحت تأثیر قرار داده و هیچ نشانهای از پایان قریبالوقوع آن نیز وجود ندارد.
دولت پاکستان هنوز به طور علنی به این افزایش سرسامآور قیمتها واکنش نشان نداده و با آن در حد یک افزایش قیمت طبیعی و گذرا برخورد میکند. اگرچه اسلامآباد نمیتواند راه حلی برای مسئله انسداد تنگه هرمز توسط نیروهای مسلح ایران پیدا کند، اما میتواند راههای دیگری برای حل این معضل پیدا کند؛ از جمله این راهها، اخذ مالیات از گروهها و اصنافی است که به صورت سنتی کمتر از میزان لازم به دولت پاکستان مالیات پرداخت میکنند. نظارت بر بازار سوخت و بازار اقلام خوراکی و مقابله جدی با احتکار و گرانفروشی نیز یکی دیگر از راههای پیش روی اسلامآباد به شمار میرود.
در مجموع، مقامهای پاکستان باید متوجه این نکته باشند که تورم هزینه سیاسی سنگینی داشته و سکوت در مقابل آن فقط به ریزش سرمایه اجتماعی دولت منتهی خواهد شد. شهروندان پاکستان از دولت خود توقع دارند که آنها را به حال خود رها نکرده و برای مشکلات اقتصادی آنان راهحل داشته باشد.
انتهای پیام/ 999
