سرکوبگری صهیونیستها در موسیقی آمریکا
گروه بین الملل دفاعپرس: «مکلمور» (Macklemore)، رپر نامآشنا و برنده جایزه گرمی، به دلیل حمایتهای صریح از مردم فلسطین و اجرای موسیقی اعتراضی، با اعمال فشار هماهنگ مالکان استادیومهای بزرگ آمریکا، از همراهی در تور کنسرتهای «اد شیرن» (Ed Sheeran) کنار گذاشته شد. این تصمیم پس از آن اتخاذ شد که برگزارکنندگان تور با اتمام حجت جدی سالنهای میزبان مبنی بر لغو کامل کنسرتها در صورت حضور این خواننده معترض مواجه شدند؛ رویدادی که بار دیگر تقابل آزادی بیان هنرمندان و سایه سنگین فشارهای سیاسی بر صنعت سرگرمی آمریکا را به سرخط خبرها کشانده است.
نقطه آغاز این بحران بیسابقه در این تور موسیقی، به مخالفتهای سرسختانه «رابرت کرافت»، میلیاردر بانفوذ و مالک استادیوم «ژیلت» در ایالت ـ «ماساچوست» بازمیگردد. کرافت با انتشار بیانیهای رسمی اعلام کرد که استادیوم تحت مدیریت وی، اجازه اجرای مکلمور در تاریخهای ۲۵ و ۲۶ سپتامبر را نخواهد داد. وی دلیل این ممنوعیت را حمایتهای اخیر مکلمور از فلسطین و آنچه سابقه استفاده از ادبیات و تصاویر یهودستیزانه خواند، عنوان کرد.
با این حال، دامنه این محدودیتها تنها به استادیوم ژیلت محدود نماند. شرکت «مسینا تورینگ گروپ» (Messina Touring Group)، برگزارکننده این رویداد، تایید کرد که سایر استادیومهای میزبان در آمریکا نیز هماهنگ با کرافت تهدید کردهاند که در صورت حضور مکلمور روی صحنه، درهای سالن را به روی کل گروه خواهند بست. این تهدید سیستماتیک که میتوانست به لغو کل تور، سرگردانی صدها هزار هوادار و ضرر مالی هنگفتی منجر شود، در نهایت تیم مدیریتی را مجبور به حذف نام مکلمور از لیست اجراکنندگان کرد.
در واکنش به این تحولات، مکلمور با انتشار متنی طولانی در صفحه اینستاگرام خود، روایتی بیپرده از پشتپرده این تصمیم ارائه داد و فاش کرد که کرافت شخصا سایر مالکان استادیومها را برای این بایکوت همهجانبه متحد کرده است. با این وجود، بخش تاملبرانگیز ماجرا برای مکلمور، واکنش همکار ۱۳ سالهاش، اد شیرن بود.
به گفته این رپر، شیرن در برابر این فشارهای فزاینده نتوانسته از موضع محافظهکارانه خود مبنی بر «من طرف کسی را نمیگیرم» عبور کند. مکلمور با اشاره به این انفعال، تاکید کرد که اجرای برنامه در کنار یکی از بزرگترین ستارگان پاپ جهان، باعث شده بود تا طنین پیام آزادیخواهانه او برای مخالفان بسیار خطرناکتر به نظر برسد. وی نوشت: «اگر به اجراها ادامه میدادم و تماشاگران با صدای بلند از رهایی فلسطین حمایت میکردند، هنرمند بعدی که جرات صحبت پیدا میکرد چه کسی بود»؟
جرقه اصلی این تنشها در روزهای ۴ و ۵ سپتامبر و در جریان اجراهای مکلمور در استادیوم «متلایف» در «نیوجرسی» زده شد. وی در این دو شب، علاوه بر سر دادن شعارهای حمایتی، آهنگ اعتراضی«هیندز هال» (Hind's Hall) که با الهام از جنبشهای دانشجویی حامی فلسطین ساخته شده بود را روی صحنه اجرا کرد. این اقدام جسورانه بلافاصله با واکنش تند گروههای حامی اسرائیل از جمله «شورای آمریکاییهای اسرائیلیتبار» مواجه شد که با راهاندازی کمپینهایی خواستار تحریم فوری او شدند.
با این وجود، مکلمور در پایان پیام خود تاکید کرد که هرگز از مواضع اخلاقیاش عقبنشینی نخواهد کرد. وی با تکرار قاطعانه شعار «فلسطین آزاد»، نشان داد که سکوت در برابر رنج انسانها را به ماندن روی مجللترین صحنههای موسیقی جهان ترجیح میدهد.
این رویداد بار دیگر چالشهای پیچیده مربوط به مرز میان هنر، آزادی بیان و فشارهای تجاری در صنعت موسیقی را در کانون توجه قرار داد؛ موضوعی که نشان میدهد اظهارنظر در خصوص مسائل حساس بینالمللی میتواند تبعات حاشیهای سنگینی برای هنرمندان به همراه داشته باشد و روابط کاری در بالاترین سطوح این صنعت را تحت تاثیر قرار دهد.
انتهای پیام/ ۴۶۱
