توهین فرستاده ترامپ به سران اروپا در دیدار با لوکاشنکو

گروه بین‌الملل دفاع‌پرس: ادامه دلجویی‌های واشنگتن از «الکساندر لوکاشنکو» رئیس‌جمهور بلاروس توجه محافل سیاسی و رسانه‌ای را برانگیخته است. در حالی که کشور‌های جهان در تلاشند تا با توافق‌های جامع و راهبردی، به صورتی ناگهانی و تمام‌عیار، مخاصمات میان خود و سایر کشور‌ها را حل و فصل کنند، رئیس جمهور بلاروس رویکردی بسار عادی و معمولی‌تر را ترجیح می‌دهد؛ لوکاشنکو در رویکردی بسیار شفاف در ازای دریافت یک امتیاز مشخص، یک امتیاز مشخص می‌دهد و همین رویکرد به وی در حل بسیاری از منازعات کمک کرده است.

آخرین نمونه از این رویکرد، دور تازه مذاکرات مینسک با واشنگتن بود که نتیجه‌ای کاملاً ملموس داشت. در نتیجه این مذاکرات، بلاروس ۲۵ نفر از زندانیان سیاسی را آزاد کرد و واشنگتن نیز در پاسخ دو شرکت بلاروسی تحت تحریم را از لیست تحریمی خارج کرد. علاوه بر این، آزاد شدن پول‌های بلوکه شده بلاروس نیز در دستور کار مذاکرات قرار داشته و طرفین بر ادامه‌دار بودن مذاکرات و تعامل‌ها، به توافق رسیده‌اند.

«جان کول» نماینده ویژه ترامپ در این مذاکرات، با حمایت از آزاد شدن پول‌های بلوکه شده بلاروس، این مطلب را «حق مسلم» مینسک دانسته و قول پیگیری و تلاش برای تسریع در این روند را داده است. نکته جالب این است که گزارش نیویورک تایمز به این نکته اذعان دارد که جان کول در این مذاکرات با تکیه بر ارتباط‌گیری شخصی با لوکاشنکو، شوخی و گفت‌و‌گو‌های صمیمی به موفقیت رسیده و در این مذاکرات، کمتر از مبادی رسمی دیپلماتیک بهره برده است.

نکته دیگری که در این زمینه خودنمایی می‌کند، تمسخر اروپا توسط آمریکا در جریان این مذاکرات است. در حالی که اروپا با موضعی بسیار خصمانه به بلاروس نگریسته و لوکاشنکو را آخرین دیکتاتور اروپا معرفی و او را شخصیتی توصیف می‌کند که آدم محترم حتی شرم دارد با او هم‌کلام شود، نیویورک تایمز گزارش داده است که نماینده ترامپ با لوکاشنکو هم‌پیاله شده و در پاسخ به انتقاد رئیس جمهور بلاروس از سران اروپایی آنها را مشتی بزدل نامیده است. نیویورک تایمز البته به این نکته نیز تصریح کرد که تعبیر اصلی جان کول در مورد سران اروپایی تندتر بوده و این نشریه تعبیر اصلی را به نوعی سانسور کرده است.

نکته دیگری که از نوع تعامل لوکاشنکو با دولت ترامپ به ذهن متبادر می‌شود، زیرکی رئیس جمهور بلاروس در استفاده از منطق منفعت‌طلبانه دولت آمریکا در مقابل منطق رسمی و خشک سیاست‌ورزی در اروپاست. در همین زمینه لوکاشنکو در عین حال که در کنفرانس خبری خود با کول تصریح می‌کند که در بلاروس اساسا مقوله‌ای با عنوان زندانی سیاسی وجود ندارد، اما بنا به خواست واشنگتن، تعدادی از زندانیان مد نظر کاخ سفید را آزاد کرده است، این در حالی است که در تعامل فرضی با اروپا، نفی وجود زندانیان سیاسی که برای ترامپ فاقد اهمیت بود، می‌توانست به علت بر هم خوردن مذاکرات تبدیل شود.

اروپا به وضوح با تعامل ترامپ با لوکاشنکو مخالف بوده و آن را خلاف موازین مربوط به حقوق بشر می‌داند، اما ترامپ هیچ اهمیتی به خواست بروکسل نداده و در مسیر تعامل با مینسک، حتی ابایی از تمسخر و توهین به سران اروپا ندارد. این مسئله، زخمی جدید بر پیکر رابطه سابقا دوستانه بروکسل و واشنگتن زده و به دلیلی جدید برای دوری میان اروپا و آمریکا تبدیل شده است.

انتهای پیام/ 999