جنگ رمضان و سوژه‌هایی برای سینمای ایران
گروه فرهنگ دفاع‌پرس ـ اکبر صفرزاده: جنگ رمضان در اسفند ماه سال ۱۴۰۴ در حالی رخ داد که مردم مسلمان ایران روزه دار بودند. روزه دار بودن یک فرد مسلمان به دلیل لزوم رعایت واجبات این فریضه دینی به خودی خود دارای بافت دراماتیک بسیار قوی است که می‌توان از پس آن هزاران داستان متنوع و جذاب بیرون آورد حالا اگر رعایت واجبات این فریضه دینی با پدیده بسیار مهمی مانند جنگ درهم آمیخته شود بدیهی است که بافت دراماتیک داستان‌هایی که از دل این ماجرا بیرون می‌آید ده چندان خواهد شد.
در توضیح چیستی و چگونگی بافت دراماتیک داستان‌های مربوط به فرد روزه دار می‌توان به آداب و واجبات این فرضیه دینی اشاره کرد. اینکه فرد نباید بخورد و بیاشامد، نباید گناه کند، نباید غیبت کند و تهمت بزند و..
داستان‌هایی که روایتگر قهرمان ایرانی اسلامی در ماه مبارک رمضان است ملزم است باید‌ها و نباید‌های فوق را رعایت کند بدین ترتیب با رعایت باید‌ها و نباید‌های فوق در داستان با سینمایی صد در صد دینی مواجه خواهیم بود.
مساله بسیار مهم دیگری که در داستان‌های مربوط به جنگ رمضان باید مدنظر قرار داد این است که این جنگ با عید نوروز سال ۱۴۰۵ مصادف شد و مردم ایران علاوه بر دفاع از کشور و وطن خود سعی کردند تا جایی که ممکن است آداب و رسوم مربوط به عید نوروز و تحویل سال را نیز انجام دهند.
لزوم رعایت آداب و رسوم مربوط به عید نوروز توسط قهرمان‌هایی که از یک سودرگیر جنگ هستند و از سوی دیگر روزه دار، محتویی دینی و ایرانی به داستان می‌بخشد. محتوایی که می‌تواند در قالب فرمی ایرانی اسلامی روایت شود. فرمی که در سینمای دنیا تقریبا بی نظیر است و مشابه آن را در هیچ کجای دنیا نمی‌توان یافت.
قهرمان‌های جنگ در سینمای کشور‌های دیگر دنیا در غایت آرمانی خود با پدیده‌ای به نام متجاوز درگیر هستند. در موارد اندکی مانند فیلم «عمر مختار» می‌بینیم که قهرمانان علاوه بر درگیر بودن با متجاوز دغدغه دین هم دارند، اما در هیچ کدام از کشور‌های دنیا و در هیچ سینمایی ما با این پدیده مواجه نیستیم که قهرمانان علاوه بر در گیر بودن با متجاوز، با روزه و رعایت آداب دینی از یک سو و رعایت آداب ملی و میهنی از سوی دیگر مواجه باشند؛ این پدیده فقط و فقط منحصر به ایران است.
در جنگ رمضان اتفاقات تلخ و ناگواری روی داد که هر کدام از این اتفاقات تلخ می‌تواند دستمایه یک یا چند فیلم سینمایی باشد. اتفاقاتی مانند شهادت رهبر فرزانه انقلاب و تنی چند از فرماندهان نیروهای مسلح، حمله نیروهای صهیونیستی به مدرسه میناب و کشته شدن ۱۷۰ دانش آموز بیگناه یا حمله به ایست بازرسی‌ها یا حمله به بیمارستان‌ها یا ورزشگاه‌ها و...
علاوه بر این اتفاقات بسیار بد که کام همه مردم ایران را تلخ کرد اتفاقات بسیار شیرین و دلچسبی نیز روی داد که تصویری شدن هر کدام از این رویداد‌ها ما را سربلندتر، پرغرورتر و پرعزت‌تر خواهد کرد. اتفاقاتی مانند سرنگون کردن هواپیمای اف ۳۵، اف ۱۶، بستن تنگه هرمز و نابود کردن پایگاه‌های امریکا در منطقه و...
انتهای پیام/ 121
