نادری: انتقام خون رهبر شهید باید به بازدارندگی نهایی و حفظ انسجام ملی منتهی شود
به گزارش خبرنگار سیاسی دفاعپرس، احمد نادری در سلسلهنشستهای «بایستههای سیاسی خونخواهی رهبر انقلاب» با تشریح ابعاد جامعهشناختی مفهوم انتقام، اظهار کرد: برای بررسی موضوع خونخواهی باید میان واکنش فوری، انتقام و کینتوزی تفاوت قائل شد؛ چراکه این مفاهیم از منظر علوم اجتماعی معانی متفاوتی دارند و شناخت این تفاوتها برای مدیریت شرایط کنونی جامعه ضروری است.

وی با اشاره به دیدگاههای ماکس شلر، جامعهشناس آلمانی، افزود: واکنش فوری، پاسخی آنی و هیجانی به یک اتفاق است؛ اما انتقام زمانی شکل میگیرد که فرد یا جامعه، پاسخ متقابل خود را آگاهانه به تأخیر میاندازد تا در زمان و شرایط مناسب برای اعاده حیثیت و برقراری موازنه اقدام کند.
نادری ادامه داد: کینتوزی زمانی شکل میگیرد که یک فرد یا جامعه به دلیل ناتوانی ساختاری، امکان وارد کردن ضربه متقابل را نداشته باشد و خشم ناشی از این ناتوانی در درون آن انباشته شود. در چنین شرایطی، ممکن است هدف خشم تغییر کند و این وضعیت به درگیریهای داخلی و آسیب به انسجام اجتماعی بینجامد.
عضو هیئترئیسه مجلس شورای اسلامی با هشدار نسبت به شکلگیری دوقطبیهای کاذب در جامعه تصریح کرد: در موضوع خونخواهی رهبر شهید انقلاب باید مراقب باشیم که بهجای حرکت در مسیر انتقام، گرفتار کینتوزی نشویم. برخی جریانهای سیاسی با برجستهسازی اختلافات و تفاوتهای اجتماعی، زمینه شکلگیری دوقطبیهای داخلی را فراهم میکنند؛ درحالیکه چنین روندی با ضرورت حفظ انسجام ملی سازگار نیست.
وی در ادامه با اشاره به تحولات تاریخی ایران از دوره صفویه به بعد، بیان کرد: ایران در دورههایی از تاریخ خود با ناتوانی ساختاری و تحقیر ناشی از مداخلات قدرتهای خارجی مواجه بوده است. در دو قرن اخیر نیز مداخلات روسیه، بریتانیا و آمریکا، جدایی بخشهایی از سرزمین ایران، کودتاها و قراردادهای تحمیلی، در شکلگیری این تجربه تاریخی نقش داشتهاند.
نادری خاطرنشان کرد: انقلاب اسلامی پاسخی به این وضعیت تاریخی بود و جامعه ایران را در مسیر بازیابی هویت و توانمندی خود قرار داد. به گفته وی، یکی از دستاوردهای مهم رهبر شهید انقلاب در دهههای گذشته، تبدیل ظرفیتهای سیاسی و آرمانهای انقلاب به مؤلفههای عینی قدرت بود؛ روندی که با توسعه توانمندیهای علمی، دانشگاهی، موشکی، پهپادی و هستهای کشور همراه شد.
وی با تأکید بر نقش جوانان و پیشرفتهای علمی در تقویت قدرت ملی گفت: تثبیت توانمندیهای مادی کشور، ایران را از وضعیت ناتوانی ساختاری تاریخی خارج کرد و تحولات نظامی اخیر نیز از منظر وی نشان داد که نمیتوان همچنان ایران را در موقعیت ضعف و انفعال ارزیابی کرد.
عضو هیئترئیسه مجلس با اشاره به ضرورت ارزیابی شرایط کنونی کشور اظهار کرد: از یک سو، نباید خود را در موقعیت استیصال و ناتوانی تصور کنیم و از سوی دیگر، نباید چنین برداشت کنیم که با اقدامات انجامشده، بازدارندگی قطعی و نهایی تحقق یافته است. ما همچنان درگیر یک نبرد مستمر هستیم و باید برای مراحل پیشرو آمادگی داشته باشیم.
نادری با تأکید بر اینکه تقابل کنونی را نباید صرفاً به اختلاف با یک شخصیت سیاسی تقلیل داد، گفت: در تحلیل این وضعیت باید مجموعه ساختارها و محاسبات راهبردی آمریکا را در نظر گرفت. از این منظر، نمیتوان انتظار داشت که این تقابل صرفاً با تغییر رفتار یک فرد پایان یابد؛ بنابراین، کشور باید برای مواجهه با یک روند طولانیمدت آمادگی داشته باشد.
وی ارتقای دکترین دفاعی کشور به سطح بازدارندگی نهایی را یکی از مهمترین الزامات خونخواهی رهبر شهید انقلاب دانست و افزود: هدف باید به نقطهای برسد که دشمن از فکر تجاوز به ایران منصرف شود و هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه کشور بهگونهای باشد که امکان تکرار آن از میان برود.
نادری همچنین با اشاره به دیدگاه خود درباره بازنگری در دکترین دفاعی کشور، بر ضرورت بررسی گزینههای مختلف برای تقویت بازدارندگی تأکید کرد و گفت که تحولات و شرایط جدید امنیتی باید در ارزیابی نیازهای دفاعی کشور مورد توجه قرار گیرد.
وی در بخش پایانی سخنان خود، حفظ انسجام و همبستگی اجتماعی را دومین ضرورت اساسی در مسیر خونخواهی عنوان کرد و افزود: نباید اجازه دهیم اختلافات سیاسی داخلی، هدف اصلی را تحتالشعاع قرار دهد. حتی اختلافنظرهایی که از نظر برخی جریانها بهحق تلقی میشوند، نباید در شرایط حساس کنونی به عاملی برای تشدید شکافهای اجتماعی تبدیل شوند.
عضو هیئترئیسه مجلس با تأکید بر ضرورت پرهیز از تسویهحسابهای سیاسی داخلی خاطرنشان کرد: خشم ناشی از تجاوز دشمن باید در مسیر مقابله با متجاوز هدایت شود، نه اینکه به درگیریهای داخلی و تضعیف همبستگی ملی بینجامد. حفظ انسجام اجتماعی و حرکت در مسیر تقویت بازدارندگی، دو مؤلفهای هستند که باید در هرگونه برنامهریزی برای خونخواهی رهبر شهید انقلاب مورد توجه قرار گیرند.
انتهای پیام/381
