بابایی: روایت خانواده شهدا باید در آثار مستند جنگ پررنگتر شود
به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، آئین رونمایی کتاب «از خاکریز تل خاکریز» با حضور گلعلی بابایی، نویسنده پیشکسوت دفاع مقدس، جواد تاجیک و جمعی از همکاران و دستاندرکاران این اثر برگزار شد.

گلعلی بابایی در این مراسم ضمن ابراز خرسندی از تولد این «یار مهربان»، همه کسانی که در حفظ و تقویت رویه جهادی و تدوین این «گنجینه ارزشمند» قدردانی کرد.
وی با اشاره به اینکه کتاب را در فرصت کوتاهی خوانده است، مطالب آن را «ارزشمند» توصیف کرد و گفت: این کتاب برای من تجدید خاطره بود؛ خاطرات تلخ و بیشتر خاطراتی که میآمدیم و شاهدش بودیم.
این نویسنده دفاع مقدس با اشاره به ساختار بیش از هزار صفحهای کتاب، اظهار داشت: کتاب یک مقدمه و یک پیشمقدم دارد که به نظر من تمام اهداف کتاب را بازگو کرده و حتی ایدهای که دنبالش بودند را توضیح داده است. من اتفاقاً قبل از خواندن مقدمه، کتاب را خواندم و برایم خوشایند نبود که چرا اینگونه شروع کردهاند، اما در مقدمه دقیقاً توضیح میدهند که چرا اینگونه شروع کردهاند و استدلال درستی آوردهاند.
وی با اشاره به بخش تاریخچه کتاب افزود: کتاب با ذکر تاریخچه شروع میشود؛ مطلب ارزشمند کوتاهی از نحوه واگذاری این مکان. روز اولی که فردی میخواست اینجا را واگذار کند، یک نفر را مأمور میکند و میگوید برو در بیابانهای تهران جایی را پیدا کن که مردههایمان را ببریم آنجا. این یعنی از آن وحشت داشتن که اینجا حلال نباشد، چنین جایی را انتخاب کردند، ولی امروزه میبینیم که مطالبی واقعاً مردم را متحول میکند.
بابایی با تأکید بر اهمیت روایتهای موجود در کتاب گفت: روایتی از گنجینه بودن و تأثیرگذاری که خیلی دلچسب است و آدم لذت میبرد. ما بسیاری مواقع میآییم اینجا، ولی آن چیزی که این دوستان مشاهده میکنند، قطعاً ما مشاهده نمیکنیم. تازگی دارد برای همه و هر کدام جذابیت و کشش دارد.
وی یکی از کارهای مهمی که باید در آینده اتفاق بیفتد را «استخراج گفتهها و روایتهای راویان متعدد در کتابهای کوچک» دانست و افزود: مطالب ارزشمندی است. ما یک بار در کتابی خدمت حضرت آقا رسیده بودیم و ایشان فرموده بودند که ببینید من کتاب ارزشمند میخوانم، چون کتابخوانم.
بابایی با اشاره به نمونهای از مدیریت جهادی در کتاب گفت: ساعت ۲۰ دقیقه حمله دشمن به تهران و شهرهای جنوبی میشود، ساعت ۵ صبح اینجا جلسه اضطراری برگزار میشود. این خیلی مهم است. این یعنی همان مدیریت جهادی که باید گفته شود و جاودانه بگردد. در شرایط بحران باید چگونه تصمیمگیری شود.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با تیتر اصلی کتاب ابراز مخالفت کرد و گفت: با تیتر اصلی کتاب مشکل دارم. کتاب نوشته «از خاکریز تا خاکریز؛ تجربهنگاری مدیریت سازمان در جنگ ایران با اسرائیل. این اسرائیل به نظر من درست نیست. همانطور که جنگ اول ما با صدام نبود، جنگ اول ما با مستنداتی که هست و از قول خود دشمن گفته شده، جنگی بود که آمریکا با صدام کرد و صدام به نیابت از آمریکا این جنگ را به ما تحمیل کرد. جنگ دوم هم جنگی بود که آمریکا اسرائیل را به جای صدام آورد و آن جنگ را کرد.
بابایی با بیان اینکه «ما الان ۱۶ ماه است در جنگ هستیم»، افزود: از روز ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ تا امروز جنگ ادامه دارد. جنگ دوم همان جنگ دوم است که امتداد دارد، همانطور که جنگ هشت ساله امتداد داشت. در یک جمعبندی که دوستان محقق کرده بودند، جنگ هشت ساله از ۲۸۰۰ روز، هزار روزش ما یعنی ایرانیها عملیات و حمله و هجوم داشتیم، ۷۰۰ روزش دشمن داشت. ۲۸۰۰ روز طول کشید. ۷۰۰ شبانهروز ارتش وجود داشتیم، ۳۰۰ دشمن داشت و هزار شبانهروزش فعال نبوده، یعنی ۱۸۰۰ شبانهروزش همینطوری بوده. یعنی جنگ فرسایشی که نه ما با آنها کار داشتیم و نه آنها با ما کار داشتند. اینجا هم همین است. در ۱۵، ۱۶ ماه دقیقاً هر روز همه احتمال جنگ را میدهند.
وی با تأکید بر ادامه جنگ نیابتی آمریکا به مدیریت اسرائیل و در ادامه جنگ مستقیم آمریکا با ما گفت: الان این جنگ مستقیم است و در ادامه کتاب به مطالبی میرسیم که هرچه جلو برویم انسجام و هماهنگی بیشتر میشود، فشار کار زیادتر میشود و توجه به تفاوت اقشار بیشتر میشود.
بابایی با اشاره به تنوع آدمهایی که به این مکان میآمدند گفت: این خیلی مهم است که شما فضا را به سمتی ببرید که وقتی یک خانمی به شهادت میرسد، دوستانش با همان شکل و شمایل جلوی تابوت با همان شکل و شمایل پرچم میچرخانند یا حسین میگویند. این خیلی توانایی میخواهد که اینها را بتوانیم هماهنگ کنیم.
وی از کارهای زیبای کتاب به «آوردن فردی مثل مرتضی صفایی از کرمان» اشاره کرد و گفت: چقدر این فضا را تلفیق کرده، چقدر این فضای سنگین با نغمههای زیبای ایشان دلچسب میشد. به نظر من یکی از بارهای سنگینی که برداشته میشد همین بود که علاوه بر اینکه شهدایی تشکیل شده در معراج شهدا، چه اتفاقاتی میافتد، از آنجا تا خود مزار، چقدر مدیریت درست کجاست.
بابایی در پایان با تأکید بر لزوم روایتهای خانوادهها گفت: جای خالی دیگر، روایتهای خانوادههایی است که به هر حال تحمل کردند و شما بخشی از داغ آنها را با کارهایی که کردید ترمیم کردید. اینها را بگذارید آنها بگویند، حتی آنهایی که ناراضی بودند. اینجا شهدا شناسایی خیلی به خانواده سخت میگذشت. اینها باید در کار بیاید و گفته شود در کنار آن کارهای شایسته که انجام میگیرد.
انتهای پیام/241
