صالحی: حافظ رکن اصلی هویت ایرانی است

به گزارش گروه فرهنگ دفاع‌پرس، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در آیین یادروز حافظ، این شاعر بلندآوازه را نه تنها بخشی از هویت ایرانی، بلکه رکن اصلی آن دانست و تأکید کرد که حافظ با ابداع معنا‌های تازه در واژگان و بهره‌گیری از قدرت ترکیب‌سازی در زبان فارسی، حق ویژه‌ای بر این زبان دارد و آن را به نغمه‌ای مینایی تبدیل کرده است.

سیدعباس صالحی، وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مراسم یادروز حافظ با اشاره به جایگاه ممتاز این شاعر در تاریخ ادبیات ایران اظهار کرد: زبان فارسی برای ما ایرانیان رکن اصلی هویت است و حافظ کسی است که زبان فارسی را به این جایگاه رساند.

صالحی خاطرنشان کرد: حافظ امپراطوری زبان فارسی را در جغرافیا عمیق‌تر و وسیع‌تر کرد. امروز که ایران در کانون توجه بدخواهان قرار دارد، تاریخ کهن، دین پرقدرت و زبان فارسی به عنوان پشتوانه اصلی این ملت، مطامع اهریمنان را ناکام می‌گذارد؛ همان‌طور که در طول تاریخ هزاران ساله ایران چنین بوده است.

وی با بیان اینکه حافظ فصل جدیدی در زبان فارسی گشود، افزود: پیش از حافظ و پس از او، زبان فارسی تفاوت‌های بنیادینی داشته است؛ چرا که حافظ در واژگان محوری دیوان خود، خالق معنا‌های جدید است.

صالحی در تشریح ویژگی‌های سبکی حافظ بیان کرد: واژه «رند» یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های نوآوری حافظ است. او در حالی که این واژه در نثر پیش از خود معنای اراذل و اوباش را داشت، در ادبیات حافظ به معنای فردی آزاده، ساده‌زیست، به دور از ریاکاری و دارای باطنی پاک با ظاهری ناهمساز تغییر یافت.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی ادامه داد: حافظ با بهره‌گیری حداکثری از قدرت ترکیب‌سازی زبان فارسی، از ترکیب واژگان عربی و فارسی به بهترین شکل استفاده کرد و به آن جلا و جلوه تازه‌ای بخشید.

وی با اشاره به اوج‌گیری صنعت «ایهام» در اشعار حافظ گفت: این شاعر پرآوازه با شگرد‌های تازه، متن را لایه‌لایه به عمق برد و با تبدیل متن به فضایی از ابهام جذاب، راه جدیدی برای شعر فارسی گشود.

صالحی همچنین با تأکید بر جنبه موسیقایی اشعار حافظ تصریح کرد: حافظ تنها شعر نسرود، بلکه زبان را به «نغمه و نوا» تبدیل کرد. شعر حافظ ترکیبی از موسیقی بیرونی و معنوی است که این امر زبان فارسی را به غنای بی‌نظیری رسانده است.

وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی با ارجاع به تحلیل‌های مطرح شده درباره ویژگی‌های غزل حافظ افزود: غزل‌های پیش از حافظ معمولاً فاقد استحکام قصیده بودند، اما حافظ با آمیختن استحکام قصیده با لطافت غزل، باب تازه‌ای را گشود. همچنین، در حالی که غزل‌های پیشین بیشتر با آرامش و رخوت همراه بود، حافظ غزل شورآفرین را آغاز کرد که تکانه‌های حماسی ایجاد می‌کند.

انتهای پیام/955