«سرو سپید سرخ»؛ وقتی یک محله به خط مقدم دفاع از وطن تبدیل میشود
به گزارش خبرنگار فرهنگ دفاعپرس، چهارمین قسمت از فصل سوم سریال «سرو سپید سرخ» با عنوان «هاشمی، خیرگردی، فربد، تاجمیر و دیگران» با حضور محمد نادری، ارسلان قاسمی، شهین تسلیمی، سیاوش چراغیپور، مجتبی رجبی و بهزاد حاجیزاده روی آنتن شبکه یک رفت.

«هاشمی، خیرگردی، فربد، تاجمیر و دیگران»، روایتی متفاوت از روزهای جنگ را به تصویر میکشد؛ روایتی که بهجای تمرکز صرف بر تلخیهای جنگ، سراغ ظرفیتهای اجتماعی، همدلی مردم و نقش مشارکت عمومی در حفاظت از کشور میرود. این اپیزود با حضور بازیگرانی چون محمد نادری، ارسلان قاسمی، شهین تسلیمی و سیاوش چراغیپور، داستانی را پیش میبرد که از یک اتفاق ساده در یک محله آغاز میشود، اما به ماجرایی امنیتی و پرتعلیق میرسد.
داستان با گشتزنی دو مأمور نیروی انتظامی، سروان تمام با بازی محمد نادری و استوار یکم با بازی ارسلان قاسمی، در نخستین روز تهاجم دشمن صهیونیستی ـ آمریکایی به ایران آغاز میشود. تعطیلی مدرسه ابتدایی محله و ترافیک ناشی از آن، این دو مأمور را به سمت مدرسه میکشاند؛ جایی که با پسربچهای به نام فربد مواجه میشوند که والدینش هنوز برای بردن او مراجعه نکردهاند. تصمیم مأموران برای رساندن کودک به خانه، آغازگر ماجراهایی میشود که بهتدریج از یک مأموریت معمولی فاصله میگیرد و آنها را با اتفاقاتی غیرمنتظره روبهرو میکند.
فربد، کودکی بازیگوش که ظاهراً از همراهی با مأموران پلیس لذت میبرد، به هر بهانهای میکوشد زمان بیشتری را در کنار آنها بگذراند. همین رفتارهای کودکانه، موقعیتهایی طنزآمیز ایجاد میکند و از همان ابتدا به فضای داستان رنگوبویی متفاوت میبخشد. بااینحال، این همراهی ساده قرار نیست تنها به ماجراهای شیرین یک کودک و دو مأمور محدود بماند. در مسیر رساندن فربد به خانه، سروان و همکارش با یک درگیری و فردی مشکوک مواجه میشوند که بازداشت او، مسیر روایت را به سمت ماجرایی پیچیدهتر هدایت میکند.
نکته قابلتوجه در این اپیزود، نحوه پیوند خوردن اتفاقات روزمره با یک مسئله امنیتی است. شخصیتهایی که در ابتدا هرکدام درگیر زندگی معمول خود به نظر میرسند، بهتدریج در مسیری قرار میگیرند که مسئولیت جمعی آنها را آشکار میکند. در این میان، خانم گلی با بازی شهین تسلیمی، از همسایههای فربد، وارد داستان میشود و با اطلاعرسانی درباره خانهای مشکوک، نقش مهمی در پیشبرد ماجرا بر عهده میگیرد. او نهتنها اطلاعاتی در اختیار مأموران میگذارد، بلکه در ادامه نیز همراه آنها میشود تا در روشن شدن ابعاد ماجرا کمک کند.
مقصد این جستوجو، خانهای تیمی است که نشانههایی از فعالیت جاسوسی در آن دیده میشود. نزدیکی این محل به ساندویچی اسمال کاتاناگاست، با بازی سیاوش چراغیپور، فرصتی برای ورود یکی دیگر از شخصیتهای متفاوت داستان فراهم میکند. صاحب این مغازه که علاقه ویژهای به ورزشهای رزمی دارد و حتی با لباس رزمی در مغازه حاضر میشود، از جمله شخصیتهایی است که به فضای اثر حالوهوایی خاص میبخشد. حضور او در کنار دیگر شخصیتهای محله، به شکلگیری ترکیبی از طنز، تعلیق و کنشهای اجتماعی کمک میکند؛ ترکیبی که از ویژگیهای متمایز این قسمت به شمار میرود.
با روشن شدن ابعاد ماجرا، مأموران متوجه میشوند که زمان چندانی برای اقدام باقی نمانده است. خانه مشکوک در حال تخلیه است و هرگونه تأخیر میتواند به فرار افراد حاضر در آن منجر شود. در همین شرایط، فرد بازداشتشده که بهدلیل نداشتن شاکی خصوصی آزاد میشود، دوستان خود را در جریان ماجرا قرار میدهد. این افراد که از اهالی محلهاند، در کوتاهترین زمان ممکن خود را به محل میرسانند و در کنار نیروهای انتظامی قرار میگیرند. به این ترتیب، آنچه در ابتدا یک مأموریت عادی پلیسی به نظر میرسید، به صحنهای برای نمایش همراهی مردم با نیروهای مسئول امنیت تبدیل میشود.
اهمیت این بخش از داستان در آن است که مردم محله صرفاً تماشاگر اتفاقات نیستند و در لحظه حساس، نقش خود را در حفاظت از محیط زندگیشان ایفا میکنند. سریال تلاش میکند نشان دهد که مقابله با تهدیدهای امنیتی، علاوه بر آمادگی نیروهای انتظامی، به هوشیاری شهروندان، اعتماد متقابل و احساس مسئولیت اجتماعی نیز وابسته است. در این نگاه، قهرمانان داستان الزاماً شخصیتهایی دور از دسترس و متفاوت از مردم عادی نیستند؛ گاهی همان همسایهای که اطلاعات مهمی را گزارش میکند یا فردی که در لحظه خطر به کمک میآید، میتواند بخشی از زنجیره دفاع از جامعه باشد.
از این منظر، اپیزود «هاشمی، خیرگردی، فربد، تاجمیر و دیگران» میکوشد تصویری از محله بهمثابه یک خانواده بزرگ ارائه دهد؛ خانوادهای که اعضای آن ممکن است از نظر خلقوخو، سلیقه، شغل و سبک زندگی تفاوتهای فراوانی داشته باشند، اما هنگام مواجهه با خطری مشترک، در کنار یکدیگر قرار میگیرند. همین تنوع شخصیتها به داستان امکان میدهد تا مفهوم همبستگی را نه در قالب شعار، بلکه از طریق رفتار و انتخاب آدمها به نمایش بگذارد.
انتهای پیام/ 121
