پاسداری که به قلب تشکیلات حزب دموکرات نفوذ کرد

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، در سال‌های پس از پیروزی انقلاب اسلامی، مقابله با گروه‌های ضدانقلاب در مناطق غربی کشور، علاوه بر توان نظامی، به شناخت دقیق تحرکات و ساختار این گروه‌ها نیاز داشت. در چنین شرایطی، فعالیت‌های اطلاعاتی نقشی تعیین‌کننده در شناسایی مواضع دشمن و طراحی عملیات ایفا می‌کرد؛ مأموریت‌هایی که گاه با نفوذ به درون تشکیلات مخالفان همراه بود.

«شهید منوچهر رضایی زنگنه» از جمله نیرو‌هایی بود که در این عرصه مسئولیت مهمی بر عهده گرفت. او با نفوذ به تشکیلات حزب دموکرات کردستان، توانست اطلاعات ارزشمندی از فعالیت‌های این گروه به دست آورد و زمینه واردآمدن ضربات مؤثر به آن را فراهم کند.

از روز‌های نوجوانی تا مبارزه با رژیم پهلوی

منوچهر رضایی زنگنه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۳۸ در استان کرمانشاه متولد شد و دوران تحصیل خود را در همین شهر گذراند. او پس از دریافت دیپلم بازرگانی، پیش از پیروزی انقلاب اسلامی نیز در مسیر مبارزه قرار گرفت و به عضویت یکی از گروه‌های ضربت مخالف رژیم پهلوی درآمد.

با پیروزی انقلاب اسلامی، فعالیت‌های او وارد مرحله تازه‌ای شد و به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست. رضایی زنگنه در این دوره با شهید محمد بروجردی همکاری کرد؛ فرمانده‌ای که در سامان‌دهی نیرو‌های انقلابی و مقابله با گروه‌های مسلح ضدانقلاب در کردستان نقش مهمی داشت.

مأموریتی حساس در قلب تشکیلات حزب دموکرات

شهید رضایی زنگنه در جریان درگیری‌های کردستان، در مقابله با نیرو‌های ضدانقلاب فعالیت داشت. پس از آنکه نیرو‌های انقلابی و سپاه، به دستور هیئت حسن‌نیت، ناچار به ترک منطقه شدند، مأموریتی متفاوت برای او در نظر گرفته شد.

با هدایت شهید محمد بروجردی، رضایی زنگنه به درون تشکیلات حزب دموکرات کردستان نفوذ کرد. او به‌تدریج توانست جایگاه خود را در این مجموعه تثبیت کند و حتی مسئولیت هدایت یکی از مراکز عملیاتی تیپ حزب را بر عهده بگیرد. به این ترتیب، وی به رابطی مؤثر برای انتقال اطلاعات از درون تشکیلات ضدانقلاب تبدیل شد.

حضور او در این موقعیت، امکان دسترسی سپاه پاسداران به اطلاعاتی از ساختار و فعالیت‌های حزب دموکرات را فراهم کرد. با این حال، ادامه این مأموریت خطر‌های جدی برای او به همراه داشت؛ زیرا افشای هویت واقعی‌اش می‌توانست جان او را به خطر بیندازد.

 بازگشت به نیرو‌های خودی و ادامه مبارزه

پس از چند ماه فعالیت در تشکیلات حزب دموکرات، رضایی زنگنه به‌دلیل همراه‌داشتن کارت عضویت حزب، از سوی نیرو‌های سپاه پاسداران بازداشت شد. شهید محمد بروجردی با اطلاع از ماجرا در محل حاضر شد و با روشن‌شدن موضوع، زمینه آزادی او را فراهم کرد.

پس از بازگشت رضایی زنگنه به نیرو‌های خودی، حزب دموکرات و کومله تلاش کردند بار دیگر او را به تشکیلات خود بازگردانند. حتی به او وعده دادند که در کشور‌های اروپایی امکانات مناسبی در اختیارش قرار دهند؛ اما این پیشنهاد‌ها نتوانست او را از ادامه همکاری با سپاه منصرف کند.

در پی ناکامی این تلاش‌ها، حزب دموکرات برای کشتن او جایزه تعیین کرد. بر اساس روایت موجود، در سال ۱۳۵۹ برای هر کیلوگرم از وزن بدن رضایی زنگنه مبلغ ۲۰۰ هزار ریال جایزه در نظر گرفته شد؛ اقدامی که نشان‌دهنده اهمیت او در نگاه این گروه بود.

فرماندهی در سقز و مقابله با ضدانقلاب

فعالیت‌های رضایی زنگنه تنها به مأموریت‌های اطلاعاتی محدود نماند. او به فرماندهی در سقز رسید و در جریان اقدامات خود، شماری از سران حزب دموکرات را دستگیر کرد.

همچنین او در کنار شهید خلبان علی‌اکبر شیرودی و دیگر خلبانان هوانیروز، در عملیات‌هایی علیه مواضع ضدانقلاب مشارکت داشت. این حملات به کشته‌شدن تعدادی از نیرو‌های مخالف و واردآمدن خسارت به تجهیزات و مراکز آنان انجامید.

پایان مأموریت در مهر ۱۳۵۹

مهرماه ۱۳۵۹، رضایی زنگنه به همراه چند تن از نیرو‌های اطلاعاتی، عملیاتی را برای دستگیری تعدادی از عناصر حزب دموکرات طراحی کرد. در جریان اجرای مأموریت، او در کمین نیرو‌های دشمن گرفتار شد.

درگیری و تعقیب‌وگریزی طولانی شکل گرفت، اما سرانجام تیرانداز دشمن او را هدف قرار داد و شهید منوچهر رضایی زنگنه به شهادت رسید.

زندگی او نمونه‌ای از نقش نیرو‌های اطلاعاتی در سال‌های پرالتهاب پس از پیروزی انقلاب اسلامی است؛ نیرو‌هایی که با پذیرش خطر‌های پنهان و حضور در موقعیت‌های دشوار، برای شناسایی تشکیلات دشمن و کمک به عملیات نیرو‌های خودی تلاش کردند.

انتهای پیام/ 122