افتتاح پل «یالو» و رقابت پنهان پکن و مسکو بر سر پیونگ‌یانگ
گروه بین الملل دفاع‌پرس: پلی که روزگاری توسط ساکنان محلی به عنوان سازه‌ای معلق و بی‌مصرف مورد تمسخر قرار می‌گرفت، پس از ۱۲ سال بلاتکلیفی ناگهان به شریان حیاتی جدیدی میان پکن و پیونگ‌یانگ تبدیل شده است. عبور ده‌ها کامیون تجاری از روی پل جدید «رودخانه یالو»، تنها یک گشایش اقتصادی ساده نیست؛ بلکه نشانه‌ای آشکار از آغاز رقابت ژئوپلیتیک و پیچیده میان چین و روسیه برای نفوذ در حکومت «کیم جونگ اون» به شمار می‌رود.
این سازه چهارخطه و سه کیلومتری که شهر «داندونگ» چین را به «سینویجو» در کره شمالی متصل می‌کند، در ۱۵ اکتبر به طور رسمی گشایش یافت تا بار ترافیکی پل قدیمی «دوستی» را کاهش دهد. اما زمان‌بندی این افتتاح بیش از هر چیز جلب توجه می‌کند؛ این رویداد درست یک ماه پس از افتتاح نخستین پل جاده‌ای میان کره شمالی و روسیه یعنی پل «یاکوف نوویچنکو» رخ داد. تحرکات اخیر مسکو و نشانه‌های پررنگ گرایش کیم جونگ اون به سمت ولادیمیر پوتین، مقام‌های چینی را ابراز نگرانی و بی‌قراری کرده است.
به گفته «کارلا فریمن»، مدیر انستیتو سیاست خارجی دانشگاه «جانز هاپکینز»، تنوع‌بخشی کره شمالی به روابط خارجی‌اش و نزدیکی به روسیه، چین را بر آن داشته تا نفوذ خود را بر این همسایه ماجراجو بازسازی و تقویت کند. چین هرچند روابط پیونگ‌یانگ و مسکو را تحمل می‌کند، اما آن را با دقت و نگرانی زیر نظر دارد، چرا که از اواخر سال ۲۰۲۴، پیونگ‌یانگ با ارسال مهمات و بیش از ۱۶ هزار سرباز از جنگ روسیه در اوکراین پشتیبانی کرده و دو کشور پیمان دفاع متقابل امضا کرده‌اند.
در مقابل، کره شمالی پول، فناوری‌های پیشرفته تسلیحاتی، تجربه میدانی نبرد و گزینه‌ای برای کاهش وابستگی مطلق به چین دریافت می‌کند؛ در چنین شرایطی، پل جدید یالو برای چین ارزش ژئوپلیتیکی بسیار بالاتری نسبت به منافع محدود اقتصادی آن دارد.
با وجود آنکه کره شمالی به دلیل ترس از وابستگی بیش از حد به پکن و گله‌مندی از همراهی‌های گذشته چین با تحریم‌های سازمان ملل مایل به وابستگی اقتصادی بیشتر نیست، فروپاشی اجماع بین‌المللی بر سر تحریم‌ها فضای جدیدی ایجاد کرده است. «جاستین هستینگز»، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه «سیدنی»، معتقد است بزرگ‌ترین مانع تجارت کره شمالی نه زیرساخت‌ها، بلکه تحریم‌ها بوده‌اند که با نادیده گرفتن بی‌پروای آنها توسط روسیه و سستی چین در اجرایشان، پیونگ‌یانگ اکنون در موقعیت ممتازی برای بهره‌برداری قرار گرفته است. این مرز‌های باز در شمال، تضاد آشکاری با مرز‌های جنوبی کره دارد؛ جایی که رژیم کیم تمام راه‌های ریلی و جاده‌ای خود با کره جنوبی را مسدود و این کشور را دشمن اصلی خود اعلام کرده است.
در همین حال، برخی تحلیل‌گران مانند «فیودور ترتیتسکی» از دانشگاه «کوریا» در سئول بر این باورند که نباید این وضعیت را یک رقابت ساده و کلاسیک میان پکن و مسکو دانست، چرا که کیم جونگ اون هوشمندانه در حال بازی دادن این دو قدرت در برابر یکدیگر است و هر دو کشور می‌دانند که او در صورت فشار بیش از حد، قطع کامل روابط را به تسلیم شدن ترجیح می‌دهد. با این حال، «لیف-اریک ایزلی» از دانشگاه «ایوا» معتقد است کیم از دستاورد‌های نظامی خود با روسیه به عنوان اهرمی برای گرفتن امتیازات اقتصادی بیشتر از چین استفاده می‌کند.
انتهای پیام/ ۴۶۱
