شهید مجید سعیدی؛ طلبه بسیجی که درد جراحت را برای نجات مجروحان تحمل کرد

به گزارش خبرنگار دفاع پرس از البرز، شهید مجید سعیدی، دهم دی‌ماه سال ۱۳۴۶ در خانواده‌ای مذهبی و زحمتکش در روستای برغان از توابع شهرستان ساوجبلاغ دیده به جهان گشود. او از همان دوران کودکی، در محیطی سرشار از ایمان، معنویت و تلاش پرورش یافت و با حضور در مدرسه روستا، تحصیل علم را آغاز کرد. سعیدی پس از پایان موفقیت‌آمیز دوره ابتدایی، تحصیلات خود را تا مقطع سوم راهنمایی ادامه داد و سپس برای فراگیری علوم دینی و معارف اسلامی وارد حوزه علمیه شد. او در کنار تحصیل دروس حوزوی، به فعالیت‌های مذهبی و اجتماعی نیز اهتمام داشت و از بسیجیان فعال و شناخته‌شده محل به شمار می‌رفت.

با آغاز جنگ تحمیلی و تجاوز دشمن بعثی به خاک ایران اسلامی، شهید سعیدی نیز همچون بسیاری از جوانان مؤمن و انقلابی، حضور در جبهه‌های نبرد را وظیفه‌ای دینی و ملی دانست. او از اوایل جنگ بار‌ها به مناطق عملیاتی اعزام شد و در عملیات‌های مختلف شرکت کرد تا در دفاع از استقلال، امنیت و تمامیت ارضی کشور سهیم باشد.

یکی از جلوه‌های برجسته روحیه ایثار و فداکاری شهید سعیدی، حضور او در عملیات خیبر بود. وی در جریان این عملیات، بر اثر موج انفجار دچار آسیب و جراحت شد؛ اما با وجود نیاز به رسیدگی پزشکی، از بستری شدن در بیمارستان خودداری کرد.

این شهید بزرگوار با درک شرایط دشوار مجروحان جنگی و ازدحام بیمارستان‌ها، ترجیح می‌داد جای خود را به رزمندگانی بدهد که وضعیت جسمانی وخیم‌تری داشتند. او معتقد بود جراحت و درد ناشی از موج انفجار را می‌تواند تحمل کند و بهتر است امکانات درمانی در اختیار مجروحانی قرار گیرد که به مراقبت فوری نیاز دارند.

این رفتار، جلوه‌ای از روحیه مسئولیت‌پذیری، نوع‌دوستی و ازخودگذشتگی جوانی بود که حتی در شرایط آسیب‌دیدگی نیز به فکر دیگران بود. شهید سعیدی با تحمل درد و رنج ناشی از جراحت، نشان داد که در نگاه او، حفظ جان همرزمان و رسیدگی به مجروحان، بر آسایش و سلامتی شخصی اولویت دارد.

شهید مجید سعیدی پس از سال‌ها حضور در جبهه‌های نبرد و مبارزه با دشمن بعثی، در مأموریت پاکسازی مناطق کردستان از نیرو‌های متجاوز و عناصر منافق، در منطقه بوکان حضور یافت.

سرانجام نهم آبان‌ماه سال ۱۳۶۳، در جریان این عملیات و بر اثر اصابت گلوله به سر مبارکش، به فیض عظیم شهادت نائل آمد و به جمع یاران شهیدش پیوست.

پیکر مطهر این شهید والامقام پس از شهادت به زادگاهش بازگشت و در گلزار شهدای روستای برغان به خاک سپرده شد؛ مزار او امروز یادآور رشادت‌ها و فداکاری‌های جوانی است که در مسیر دفاع از اسلام و میهن، از جان خود گذشت.

شهید سعیدی از نخستین شهدای روستای برغان بود و شهادت او تأثیر عمیقی بر مردم و جوانان این روستا گذاشت. خبر شهادت این رزمنده جوان، نه‌تنها موجب اندوه خانواده و اهالی محل شد، بلکه زمینه‌ساز انسجام بیشتر جوانان و تقویت روحیه حضور و مشارکت آنان در عرصه دفاع از کشور شد.

از دیگر ابعاد شخصیت شهید مجید سعیدی، ذوق ادبی و علاقه او به سرودن شعر بود. او از شهدای اهل قلم به شمار می‌رفت و در اشعار خود، باور‌های دینی، پیوند قلبی با خداوند، پایبندی به ارزش‌های اسلامی و آمادگی برای فداکاری در راه دین را به تصویر کشیده است.

در یکی از سروده‌های این شهید، می‌توان نگاه او به مفهوم شهادت و انتخاب آگاهانه مسیر ایثار را مشاهده کرد؛ سروده‌ای که در آن، شهادت نه پایان زندگی، بلکه راهی برای احیای دین و وفای به عهد الهی معرفی شده است.

شهید سعیدی در بخشی از این شعر، با زبانی ساده و صمیمی، از دل‌بستگی نداشتن به دنیا و انتخاب میدان شهادت سخن می‌گوید و از حسرت مادر برای دامادی فرزندش یاد می‌کند؛ حسرتی که در برابر آرمان بزرگ‌تر او، یعنی دفاع از دین و ارزش‌های الهی، رنگ می‌بازد.

او در ابیاتی از این سروده آورده است:

من مجیدم عهد خود را با خدا ایفا نمودم

جان خود دادم ولیکن دین حق احیا نمودم

من مجیدم در جوانی دل به این دنیا نبستم

خاطر حق با فداکاری خود ارضا نمودم

من مجیدم مادرم در حسرت دامادی‌ام بود

من به میدان شهادت حجله‌ام برپا نمودم

من مجیدم امر و نهی حی سبحان را مطیعم

دِین خود را بر بقای دین حق اجرا نمودم

زندگی و شهادت شهید مجید سعیدی، تصویری از نسل جوانی است که در روزگار دفاع مقدس، علم‌آموزی، ایمان، حضور در جبهه و ایثار را در کنار یکدیگر معنا کرد. او با وجود جراحت ناشی از موج انفجار، به فکر همرزمان خود بود و سرانجام نیز جان خویش را در راه دفاع از میهن اسلامی تقدیم کرد.

نام و یاد این شهید والامقام، به‌ویژه در زادگاهش روستای برغان، همچنان یادآور فداکاری جوانانی است که با ایمان و اخلاص، از آسایش و زندگی خود گذشتند تا امنیت و سربلندی ایران اسلامی حفظ شود.

انتهای پیام/