سرایت آشوب از فرانسه به آلمان/ نسل زد خیابان‌های برلین را به آتش کشید
گروه بین‌الملل دفاع‌پرس: شهر فرانکفورت، پایتخت اقتصادی آلمان، در ساعات پایانی شب شنبه صحنه‌ای کم‌سابقه‌ای از آشوب و غارت را تجربه کرد. نیرو‌های معترض نقاب‌دار در حاشیه راهپیمایی‌های ده‌ها هزار نفری جوانان، دست به چپاول فروشگاه‌ها زدند؛ رویدادی که موج جدید اعتراضات «نسل زد» را در آلمان وارد فاز خطرناکی از خشونت کرد.
این تظاهرات سراسری که به دعوت کمپین «جنبش نسل زد کنترل را به دست می‌گیرد» (Gen Z regelt) در ۳۴ شهر بزرگ آلمان از جمله «برلین»، «فرانکفورت» و «مونیخ» برگزار شد، با مطالبات معیشتی و آموزشی آغاز گشت، اما در نهایت به درگیری شدید با پلیس، پرتاب کوکتل مولوتوف و آتش زدن راهبند‌ها انجامید.
بر اساس تازه‌ترین گزارش‌های میدانی، دامنه ناآرامی‌ها با تاریک شدن هوا شدت گرفت. در فرانکفورت، معترضین با شکستن شیشه ویترین‌ها، حداقل دو فروشگاه بزرگ را غارت کردند و به چندین مغازه دیگر آسیب رساندند. در همین راستا، پلیس فرانکفورت با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس هشدار داد که اختلالات شدید امنیتی ادامه داردو افزود: «شیشه‌های چندین مغازه در مرکز شهر شکسته شده و افراد به سوی نیرو‌های امدادی کوکتل مولوتوف پرتاب می‌کنند. از تمامی شهروندان و عابران می‌خواهیم سریعا منطقه را ترک کنند». در شهر هامبورگ نیز معترضان برای جلوگیری از پیشروی پلیس اقدام به ایجاد راهبند و آتش زدن آنها کردند.
این موج اعتراضات در ادامه تنش‌های خیابانی است که در ماه‌های اخیر سراسر اروپا را فراگرفته است. در صربستان، جنبش‌های دانشجویی توانستند رهبر دیرپای این کشور را از طریق صندوق‌های رای به زیر بکشند، اما در فرانسه، اعتراضات مشابه به خشونت، آتش‌سوزی و غارت انجامید.
مقامات آلمانی با اشاره به این تجربیات تلخ، نسبت به سرایت سناریوی فرانسه به آلمان هشدار داده بودند. «رومن پوزک»، وزیر داخلی ایالت «هسن»، پیش‌تر ضمن ابراز نگرانی گفته بود: «تصاویر منتشر شده از فرانسه از غارت، خانه‌های در آتش، خودرو‌های پلیس سوخته و حمله به ماموران، هنوز در ذهن همه ماست. فرانسه نباید به الگویی برای آلمان تبدیل شود». به همین دلیل، پیش از شروع تظاهرات، بسیاری از کسب‌وکار‌ها در شهر‌های مختلف و از جمله در بلوار لوکس «کورفورستندام» برلین، ویترین‌های خود را با تخته‌های چوبی پوشاندند و زودتر تعطیل کردند.
با وجود این فضایی امنیتی و هشدار دولت مبنی بر اینکه گروه‌های افراطیِ چپ‌گرا و جریان‌های رادیکال خارجی تلاش دارند از این موج سوءاستفاده کنند، رهبران جنبش، هدف اصلی خود را مطالبات مدنی اعلام کردند. «لینا فریدریش»، سخنگوی این تشکل در برلین گفت: «ما امروز اینجا هستیم تا برای صلح و آزادی بجنگیم، نه برای جنگ و اجبار. مهم‌ترین خواسته ما حمایت بهتر از سیستم‌های بهداشت و آموزش، مخالفت صریح با سربازی اجباری و توزیع عادلانه‌تر بار مشکلات اقتصادی است».
با این وجود، میان آمار اعلامیِ برگزارکنندگان و پلیس شکاف عمیقی وجود داشت؛ در حالی که برگزارکنندگان انتظار حضور بیش از ۱۸۲ هزار نفر را داشتند، پلیس در شهر‌های کلیدی مانند برلین، مونیخ و فرانکفورت جمعا حدود ۱۸ هزار معترض را شمارش کرد که نشان‌دهنده خطای محاسباتی سازمان‌دهندگان بود.
اما فراتر از این اختلاف آمار و شلوغی‌های خیابانی، ابعاد عمیق‌تری از چالش‌های ساختاری آلمان عیان شد. آلمان به عنوان بزرگ‌ترین اقتصاد اروپا، مدت‌هاست با رکود اقتصادی، فشار فزاینده روی صندوق‌های بازنشستگی و فرسودگی خدمات عمومی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ بحرانی که با بازنشسته شدن نسل «انفجار جمعیت» (بیبی‌بومرها) و کاهش شدید جمعیت در سن کار شدت یافته است.
این فرسودگی زیرساخت‌ها مستقیما بر زندگی روزمره جوانان تاثیر گذاشته است؛ چنان‌که «شان بیکر»، دانشجوی دانشگاه فنی برلین، با انتقاد شدید از وضعیت امکانات آموزشی گفت: «وقتی وارد کلاس‌ها می‌شوید، فضا شبیه به یک ساختمان متروکه و رهاشده است، در حالی که از ما انتظار دارند هر روز در همین محیط تحصیل کنیم».
با این همه، خشم ناظر بر این مشکلات ساختاری نتوانسته یکپارچگی جامعه جوان را تضمین کند و عدم اجماع در میان خود قشر جوان و دانشجویان آلمانی کاملا آشکار است. در همین راستا، «اتحادیه سراسری دانش‌آموزان آلمان» (BSK) صراحتا خود را از این جنبش و رویکرد آن جدا کرد و اعلام نمود که برنامه‌ای برای برگزاری تظاهرات مستقل در تاریخ ۲۰ نوامبر دارد.
همزمان با این قطب‌بندی‌های درونی، ابهاماتی نیز درباره اینکه چه گروه‌ها و جریان‌های پشت‌پرده‌ای هدایت این کمپین را بر عهده دارند مطرح شده است. علیرغم تمام این تردید‌ها و فشارها، معترضان همچنان بر ادامه مسیر خود تاکید دارند؛ چنان‌که یکی از معترضین به نام «استیو»، جوانی ۱۸ ساله در مونیخ، خطاب به «فریدریش مرتس»، صدراعظم آلمان، هشدار داد: «دولت هیچ پاسخی به نگرانی‌های ما نداده جز اینکه مدام به کاهش بودجه‌ها و تحمیل بار‌های سنگین‌تر ادامه می‌دهد. ما تا زمانی که صدای ما شنیده نشود، از حق قانونی خود برای تجمع دست نخواهیم کشید».
در مجموع، ناآرامی‌های اخیر «نسل زد» در آلمان فراتر از یک تجمع اعتراضی ساده در شب هالووین، زنگ خطری جدی برای شکاف عمیق میان نسل جوان و ساختار سیاسی و اقتصادی بزرگ‌ترین اقتصاد اروپا است. این اعتراضات نشان داد که ترکیبی از فشار‌های معیشتی، فرسودگی زیرساخت‌های آموزشی و نگرانی از آینده‌ای مبهم در سایه پیری جمعیت و رکود اقتصادی، جوانان را به خیابان‌ها کشانده است.
با این حال، بروز خشونت‌های کور و غارت‌گری در فرانکفورت و هامبورگ در کنار اختلاف‌نظر درون‌گروهی جوانان و سایه سنگین نفوذ جریان‌های افراطی، این ابهام را ایجاد کرده است که آیا این جنبش می‌تواند به اصلاحات ساختاری پایدار منتهی شود یا به بحرانی امنیتی برای دولت آلمان بدل خواهد گشت.
انتهای پیام/ ۴۶۱
