۱۳ آبان؛ روایت سه حماسه و یک آرمان
گروه استانهای دفاعپرس- «محسن تقوی» فعال رسانهای؛ تاریخ ملت ایران سرشار از حوادث و رویدادهایی است که هرکدام بخشی از هویت سیاسی، فرهنگی و اجتماعی این سرزمین را شکل دادهاند. در میان این رویدادها، سیزدهم آبان جایگاهی ویژه دارد. روزی که تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه نماد استقلالخواهی، عزت ملی و ایستادگی ملت ایران در برابر سلطهطلبی قدرتهای بیگانه است. این روز فرصتی برای بازخوانی گذشته و توجه به مسئولیتهای امروز و آینده کشور به شمار میرود.

سیزدهم آبان یادآور سه حادثه مهم در تاریخ معاصر ایران است. تبعید حضرت امام خمینی (ره) در سال ۱۳۴۳ در اعتراض به قانون کاپیتولاسیون و سیاستهای تحقیرآمیز رژیم پهلوی، شهادت دانشآموزان انقلابی در سال ۱۳۵۷ و تسخیر لانه جاسوسی آمریکا در سال ۱۳۵۸ به دست دانشجویان پیرو خط امام. سه رویدادی که در مقاطع مختلف تاریخی اتفاق افتادند، اما در یک نقطه مشترک به هم میرسند و آن مخالفت با دخالت بیگانگان در سرنوشت ملت ایران و دفاع از استقلال کشور است.
برای درک اهمیت استقلال، کافی است نگاهی به تاریخ معاصر ایران داشته باشیم. در آذرماه سال ۱۳۲۲، تهران میزبان کنفرانس سران سه قدرت بزرگ جهان، استالین، چرچیل و روزولت بود. در شرایطی که بخشهایی از ایران در اشغال نیروهای بیگانه قرار داشت، سران قدرتهای جهانی درباره مسائل مهم آن دوران تصمیمگیری میکردند، در حالی که دولت ایران از جایگاه و قدرت تأثیرگذاری متناسب با شأن تاریخی و ملی خود برخوردار نبود. این واقعه تصویری روشن از وضعیت کشوری بود که به دلیل ضعف ساختار سیاسی و وابستگی حکومت وقت، در برابر اراده قدرتهای خارجی آسیبپذیر شده بود.
پیروزی انقلاب اسلامی نقطه عطفی در تاریخ استقلالخواهی ایران بود. ملت ایران با رهبری امام خمینی (ره) در برابر نظام وابسته پهلوی ایستاد و مسیر تازهای را برای تعیین سرنوشت خود آغاز کرد. شعار نه شرقی، نه غربی، جمهوری اسلامی نیز بیانگر همین اراده تاریخی بود؛ ارادهای برای حفظ استقلال و نپذیرفتن سلطه هیچ قدرتی. انقلاب اسلامی به ملت ایران آموخت که عزت یک کشور با وابستگی به قدرتهای خارجی به دست نمیآید و حفظ استقلال نیازمند آگاهی، وحدت، خودباوری و ایستادگی است.
امروز نیز دشمنی قدرتهای سلطهگر با جمهوری اسلامی ایران ادامه دارد، اما ابزارهای آن شکل متفاوتی به خود گرفته است. تحریمهای اقتصادی، جنگ رسانهای، عملیات روانی، تهاجم فرهنگی و جنگ شناختی در کنار تهدیدهای نظامی، برای تضعیف اعتماد عمومی، ایجاد اختلاف در جامعه و ناامید کردن نسل جوان به کار گرفته میشوند. در چنین شرایطی، استکبارستیزی نباید صرفاً به شعارهای مناسبتی محدود شود، بلکه باید در رفتار مسئولان، سیاستگذاریها و عملکرد دستگاههای اجرایی نمود پیدا کند.
مقاومت به معنای نادیده گرفتن واقعیتهای جهان یا قطع ارتباط با دیگر کشورها نیست، بلکه به معنای تعامل عزتمندانه، حفظ منافع ملی و جلوگیری از تحمیل اراده بیگانگان است. تجربه تاریخی ملت ایران نشان داده است که اعتماد بیقیدوشرط به قدرتهای سلطهگر و چشمدوختن به وعدههای آنان نمیتواند تضمینکننده امنیت و پیشرفت کشور باشد. راه حفظ عزت ملی، ایستادگی هوشمندانه، تقویت توان داخلی و استفاده از ظرفیتهای دیپلماسی در چارچوب منافع ملی است.
از سوی دیگر، مقاومت تنها در عرصه نظامی معنا نمیشود، بلکه در اقتصاد، علم، فرهنگ، فناوری و حفظ انسجام اجتماعی نیز جلوه دارد. نمیتوان از استقلال و اقتدار سخن گفت، اما نسبت به مشکلات اقتصادی، بیکاری جوانان، گرانی، مسکن و دغدغههای معیشتی خانوادهها بیتفاوت بود. مسئولان باید بدانند که تقویت اعتماد عمومی، پاسخگویی، مبارزه با فساد، پرهیز از تبعیض و رسیدگی به مطالبات مردم، از مهمترین مؤلفههای قدرت ملی است. پاسداری از آرمانهای انقلاب زمانی معنا پیدا میکند که مردم آثار آن را در زندگی و کیفیت خدمترسانی مسئولان مشاهده کنند.
یکی از مهمترین عرصههای مقابله با جنگ شناختی دشمن، جهاد تبیین و افزایش آگاهی عمومی است. امروز دشمن با بهرهگیری از رسانهها و شبکههای اجتماعی تلاش میکند واقعیتها را تحریف کند، دستاوردها را نادیده بگیرد و با بزرگنمایی مشکلات، امید اجتماعی را کاهش دهد. در مقابل، فعالان رسانهای و فرهنگی وظیفه دارند با اطلاعرسانی دقیق، بیان واقعیتها، مطالبهگری منصفانه و افزایش سواد رسانهای جامعه، در برابر این جریان ایستادگی کنند. رسانه انقلابی نباید تنها بازتابدهنده رویدادها باشد، بلکه باید در کنار تبیین آرمانها، صدای مطالبات مردم نیز باشد.
نسل نوجوان و جوان نیز مسئولیت مهمی در پاسداری از این میراث تاریخی بر عهده دارد. دانشآموزان دیروز برای دفاع از استقلال و آرمانهای انقلاب جان خود را فدا کردند و دانشآموزان و دانشجویان امروز باید با کسب علم، تقویت خودباوری، افزایش بصیرت و شناخت تاریخ، ادامهدهنده راه آنان باشند. آینده مقتدر ایران در گرو پرورش نسلی آگاه، متخصص، امیدوار و مسئولیتپذیر است. برای تحقق این هدف نیز باید زمینه شکوفایی استعدادها، اشتغال، ازدواج، مسکن و مشارکت مؤثر جوانان در ساختن آینده کشور فراهم شود.
وحدت ملی نیز یکی از مهمترین عوامل اقتدار جمهوری اسلامی ایران به شمار میرود. دشمنان همواره تلاش کردهاند با ایجاد اختلافات سیاسی و اجتماعی و دامن زدن به دوقطبیهای کاذب، سرمایه اجتماعی کشور را تضعیف کنند. مقابله با این توطئهها نیازمند همدلی، بصیرت و مقدم دانستن منافع ملی بر اختلافات جناحی است. وحدت به معنای نادیده گرفتن نقدها نیست، بلکه به معنای پذیرش تفاوت دیدگاهها در چارچوب منافع مشترک و جلوگیری از تبدیل اختلافنظرها به عاملی برای تضعیف کشور است.
تجربه دوران دفاع مقدس و مقاومت ملت ایران در برابر تهدیدهای گوناگون نشان داده است که ایمان، وحدت و اعتماد به توان داخلی میتواند بسیاری از معادلات تحمیلی را تغییر دهد. این تجربه ارزشمند نباید صرفاً به خاطرهای از گذشته تبدیل شود، بلکه باید به الگویی برای حل مسائل امروز کشور در حوزههای مختلف تبدیل شود. ایران برای تثبیت جایگاه خود در تحولات منطقهای و جهانی، نیازمند تقویت روابط سازنده با همسایگان، توسعه همکاریهای منطقهای، ارتقای توان علمی و اقتصادی و حفظ قدرت بازدارندگی است.
سیزدهم آبان فرصتی برای بازخوانی این تجربههای تاریخی و تجدید عهد با آرمانهای امام راحل (ره)، شهدا و مقام معظم رهبری است. این روز به ما یادآوری میکند که استقلال و عزت ملی حاصل ایستادگی، آگاهی و مسئولیتپذیری است و حفظ آن تنها با تکیه بر توان داخلی، وحدت مردم و مدیریت کارآمد امکانپذیر خواهد بود.
بیتردید، آینده ایران با وابستگی و چشمدوختن به اراده قدرتهای خارجی ساخته نمیشود، بلکه با خودباوری، وحدت، تلاش علمی، پیشرفت اقتصادی و ایستادگی در برابر زیادهخواهیها رقم خواهد خورد. سیزدهم آبان پیام روشنی برای نسل امروز و فردای ایران دارد؛ استقلال، میراثی ارزشمند است که برای حفظ آن باید همواره هوشیار بود و با بصیرت، دانش، مسئولیتپذیری و مقاومت از عزت و منافع ملی پاسداری کرد.
انتهای پیام/
