دلایل عدم انعقاد پیمان نظامی میان چین و روسیه

به گزارش خبرنگار بین‌الملل دفاع‌پرس، با وجود همکاری نزدیک چین با روسیه در حوزه‌های مختلف، این کشور نه تنها تمایلی به انعقاد یک پیمان رسمی نظامی و سیاسی با روسیه ندارد، بلکه در مواردی همچون بیانیه مشترک سال ۲۰۲۴، بر عدم وجود اتحاد پای‌فشاری کرده است. در جریان سفر رسمی ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه به پکن در سال۲۰۲۴، بیانیه مشترک میان دو کشور صراحتا بر این نکته تاکید کرد که روابط پکن و مسکو ماهیت یک اتحاد نظامی و سیاسی به سبک دوران جنگ سرد را ندارد. موضع پکن در این زمینه بر سه عامل اصلی استوار است: تجربه تاریخی، مخاطرات ژئوپلیتیکی و تمایل به حفظ استقلال در سیاست خارجی.

نخستین عامل به پیشینه پیچیده روابط چین و اتحاد جماهیر شوروی مرتبط است. پیمان دوستی، اتحاد و کمک متقابلی که در سال ۱۹۵۰ میان دو کشور امضا شد، در ابتدا به تقویت همکاری‌های مسکو و پکن انجامید؛ اما در ادامه، اختلافات جدی میان دو طرف بروز کرد. اختلافات ارضی میان دو کشور تا جایی بالا گرفت که کار به درگیری مسلحانه در نزدیکی جزیره «ژنباو» منجر شد. این رویداد نشان داد که منافع ملی کشور‌ها می‌تواند حتی بر تعهدات ناشی از پیمان‌های اتحاد و ائتلاف نیز اولویت پیدا کند.

دومین دلیل به موقعیت ژئوپلیتیکی چین بازمی‌گردد. این کشور با ۱۴ کشور مرز زمینی مشترک دارد و ناگزیر است منافع و ملاحظات طیف گسترده‌ای از همسایگان خود را در سیاست خارجی‌اش مدنظر قرار دهد. انعقاد یک پیمان رسمی نظامی با روسیه می‌تواند روابط پکن با سایر کشور‌ها را پیچیده کند و خطر کشیده شدن چین به درگیری‌های مسکو با مخالفانش را افزایش دهد.

سومین عامل، تمایل رهبران چین به حفظ استقلال دیپلماتیک این کشور است. خودداری از پذیرش تعهدات رسمی ناشی از پیمان‌های اتحاد، به پکن امکان می‌دهد که با کشور‌های مختلف همکاری کند، شرکای خود را مستقلاً انتخاب کند و تصمیمات مربوط به سیاست خارجی را صرفاً بر اساس منافع ملی چین اتخاذ کند.

با این وجود، چین طی سال‌های متمادی همچنان بزرگ‌ترین شریک تجاری روسیه باقی مانده و دو کشور به اجرای پروژه‌های مشترک خود در حوزه‌های مختلف ادامه می‌دهند.

انتهای پیام/ 999