اسرائیل دیگر جای زندگی نیست

به گزارش گروه بین‌الملل دفاع‌پرس، روزنامه هاآرتص در شماره امروز جمعه خود مصاحبه‌ای را با «اینات وایزمن» بازیگر اسرائیلی انجام داد که اعلام کرد: به خاطر پستی در همدردی با مردم غزه و محکومیت نسل‌کشی کودکانش تمامی تصاویرم حتی از نمایش‌های درحال اکران هم برداشته شده است.

او تاکید کرد دیگر قادر به بقا در اسرائیل نبوده و ترجیح می‌دهد فعالیت خود را از کشور‌های دیگر ادامه داده و فعلا یونان را برای سکونت برگزیده است.

در بخشی از روایت هاآرتص آمده است: یک سال پیش، اینات وایزمن، بازیگر و کارگردان، وارد وب‌سایت مدیر برنامه‌های خود، زوهار یاکوبسون -که از دوران نوجوانی نمایندگی‌اش را بر عهده داشت- شد.

 وایزمن با کمال تعجب، تصویر خود را در سایت ندید. وایزمن می‌گوید: «از میراو، که با زوهار کار می‌کند، درباره جایگاه عکس‌ام پرسیدم. او پاسخ داد که در سایت اشکالی به وجود آمده است».

او می‌افزاید: «هفته‌ها پیگیر علت این اشکال بودم. پس از حدود دو ماه، متوجه شدم که شاید تنها قربانی این وضعیت من بوده‌ام و این یک اشکال سیاسی است.

میراو به من نوشت: پس از عید سایبان‌ها به این موضوع رسیدگی خواهیم کرد. عید سایبان‌ها گذشت و من درباره علت اشکال پرسیدم. میراو اسکرین‌شاتی از استوری‌ای که منتشر کرده بودم برایم فرستاد و نوشت: پس از پست هفته گذشته، زوهار بسیار ناراحت و خشمگین شد؛ بنابراین باید به او در رابطه توضیح بدهم.

من این استوری را پس از اعلام آتش‌بس در غزه منتشر کردم که شامل تصویری از روزنامه‌نگارانی در این باریکه بود که از حملات ارتش اسرائیل جان سالم به در برده بودند.

به زبان انگلیسی نوشتم: «ای ملت شجاع و قدرتمندی که از این نسل‌کشی جان به در برده‌اید، شما شایسته جشن گرفتن هستید».

این استوری زوهار را خشمگین کرد و او دیگر تمایلی به حضور من در آژانس هنری‌اش و حمایت از من نداشت.

در عرض چند روز، و پس از انتشار دو نمایشنامه جدید به کارگردانی او که به موضوع غزه از منظر فلسطینی می‌پردازند، اینات وایزمن به همراه شریک زندگی و دو دختر (۱۶ و ۱۹ ساله‌اش) (فلسطین اشغالی) را ترک می‌کند و برای زندگی به آتن می‌رود، (تا به خیل صهیونیست‌هایی بپیوندد که دست به مهاجرت معکوس زده‌اند).

در بخشی از گزارش هاآرتص آمده است: این تصمیم شجاعانه نتیجه سلسله واکنش‌های شدیدی است که او متعاقب اظهارات و فعالیت‌های سیاسی‌اش، به عنوان یک فعال چپ که خود را ضد صهیونیست معرفی می‌کند و عضو حزب «البلد» است (از جمله نامزدی‌اش برای کنست در یک کرسی نمادین در انتخابات گذشته)، متحمل شد.

ماجرا به قطع همکاری یاکوبسون با او محدود نشد، بلکه مؤسسات هنری‌ای که او در آنها تدریس می‌کرد نیز او را اخراج کردند، تئاتر‌ها همکاری با او را متوقف ساختند و دوستانش روابط خود را با وی قطع نمودند. در عین حال، او تداوم زندگی در درون حباب محافظت‌کننده‌ای را که پیش‌تر از او صیانت می‌کرد، بسیار دشوار یافت.

وایزمن می‌گوید: «من سه سال به این موضوع فکر می‌کردم و اکنون زمان اجرای آن فرا رسیده است. برای من دشوار خواهد بود که خودم باشم و هنرم را در اینجا دنبال کنم، زیرا من در آرای سیاسی‌ام بسیار صریح هستم. هر زمان که سخن یا نوشته‌ای از من در رسانه‌ها منتشر می‌شود، با نفرت زیادی روبه‌رو می‌شوم و این امر امرار معاش را در اینجا برایم دشوار می‌کند.

من از مؤسساتی که در آنها تدریس می‌کردم اخراج شدم و از کار تعلیق شدم. دردناک‌ترین بخش ماجرا، امتناع دانشجویان صهیونیست از ورود به کلاس، خودداری آنها از پذیرش من و قرار گرفتنشان در معرض افترا در فضای مجازی بود. وقتی این رفتار از سوی افرادی سر می‌زند که آنها را می‌شناسم، نه از سوی مفسران ناشناس، دردش به مراتب بیشتر است».

وایزمن در کنار مشکلات مالی می‌گوید: «در سه سال گذشته، زندگی در اینجا به دلیل نسل‌کشی در غزه بسیار دشوار بوده است. به زبان ساده، من آن‌قدر چیز می‌دانم که نمی‌توانم زندگی عادی‌ای در حباب تل‌آویو داشته باشم. من نمی‌توانم در کافه‌ای بنوشم و نوشیدنی بنوشم بدون آنکه دائماً آگاه باشم که مردم در غزه از خانه‌هایشان رانده می‌شوند و از گرسنگی رنج می‌برند. من در کافه‌ای می‌نشینم و فریاد کسانی را می‌شنوم که در زندان‌ها شکنجه می‌شوند. واقعیت اینجا دیگر برای من غیرقابل تحمل شده است. همچنین بسیاری از دوستانم را از دست داده‌ام».

انتهای پیام/ 122