تندیس صبور

«محمدرضا صفری»، آزاده‌ای با ۵۵ درصد جانبازی که یادگارِ زخم‌های کهنه اسارت است، و کتابی است قطور از غصه‌های فروخورده که هر ورقش، بوی خاکِ نم‌زده‌ی اردوگاه و سرمایِ جان‌کاهِ شب‌های اسارت را می‌دهد. اما شگفت آنجاست که او پس از آن دالانِ تاریکِ ۱۰ ساله، نه با قلبی شکسته و لبریز از تلخی، که با روحی چنان صیقل‌خورده بازگشت که هنوز، تکیه‌گاهِ استوارِ خانواده‌اش است.