تخیل

سینمای مقاومت را نمی‌توان صرفاً با موضوع، ژانر یا بازنمایی ظاهری مسئله مقاومت تعریف کرد؛ آنچه به یک اثر هویت مقاومتی می‌بخشد، میزان توانایی آن در شکستن انحصار روایت، بازپس‌گیری حق تعریف مسئله و افزایش عاملیت سوژه تحت سلطه است؛ مسیری که از استقلال مسئله‌شناختی و زمانی آغاز می‌شود و تا استقلال بصری، عاطفی، زیبایی‌شناختی و آرشیوی ـ الگوریتمی امتداد می‌یابد.