جهاد با مال و جان

زمان جنگ بود و بيشتر اجناس از جمله قند و شكر كوپني  بود. به هر نفر در ماه سهميه محدودي شكر مي رسيد. پيام، هر روز سر سفره  صبحانه ، چاي خود را تلخ مي خورد. سپس دو قاشق شكر كه حساب كرده بود سهميه روزانه خودش مي شود، داخل كيسه اي كه داشت مي ريخت. هر ماه كيسه شكر را با خود مي برد. يك بار كه علت اين كارش را پرسيدم، گفت: «بابا جون، من چايي شيرين نمي خورم، عوضش سهميه شكر خودم رو جمع مي كنم و ميدم براي جبهه.»
با تعجب بلند شدم و كيسه شكر را كه سهميه همه خانواده بود، جلويش گذاشتم و گفتم: «بيا پسر جون، اصلا همه اش رو بده جبهه ولي خودت راحت زندگيت رو بكن.» پيام كيسه شكر را به من برگرداند و گفت: «آقا جون، اين سهميه همه افراد خونواده است، من فقط حق دارم از سهميه خودم بگذرم.»
بسيجي نوجوان «پيام حاجي بابايي» فروردين سال 1367 در عمليات بيت المقدس 10 در ارتفاعات «شاخ شميران» جان خود را نيز در راه زيبايش فدا كرد.

پدر شهيد «پيام حاجي ببايي»