يادداشت هاي دکتر عباس فروتن از جنگ شيميايي عراق
تهران، نگران موشكهاي شيميايي
با آن كه به علت تعطيلات عيد فروشگاه ها بسته بود، ولي مردم با هداياي خود نياز نقاهتگاه را بر طرف ميكردند. از منطقه خبر ميرسيد كه بمباران شيميايي مناطق نظامي و غير نظامي هم چنان ادامه دارد. بيمارستانها و نقاهتگاهها پر از مصدومين غير نظامي بود.
در اين زمان شايعات مربوط به احتمال حملات شيميايي موشكي عراق به تهران و ساير شهرهاي بزرگ ايران، از طريق راديو بغداد و مخصوصاً رسانههاي كويت، پخش شد و ما نگران اين بوديم كه اگر يك موشك با كلاهك شيميايي مانند ساير موشكهاي تخريبي عراق به نقاط پر جمعيت تهران اصابت كند با چه صحنهاي مواجه خواهيم شد و چگونه ميتوانيم آن را كنترل كنيم.
تجربه شهر سردشت كه تنها با 7 بمب شيميايي تمامي شهر تخليه و هزاران نفر مصدوم شدند و نيز حملات شيميايي به مناطق غير نظامي غرب كشور ذهنم را به خود مشغول ميكرد.
نميدانستيم چه خواهد شد و آيا اساساً چنين كلاهكهاي شيميايي ساخته شده است؟
چند سال بعد پاسخ را يافتيم. زماني كه بازرسان سازمان ملل پس از شكست عراق از نيروهاي متحد، مراكز نظامي آنجا را بازرسي كردند گزارش دادند كه تعداد بسيار زيادي كلاهك شيميايي در عراق ساخته شده و آماده نصب روي موشكهاي اسكاد بوده است.
كلاهكهايي كه هر يك حداقل حاوي نيم تن گاز شيميايي از نوع خردل و يا اعصاب بودند.
منبع:
دكتر سيدعباس فروتن، جنگ شيميايي عراق و تجارب پزشكي آن، تهران، انتشارات دانشگاه علوم پزشكي بقيه الله (عج)،سال 1382، صفحه 135.
