سالروز ولادت پيامبر اعظم (ص) گرامي باد

کد خبر: ۱۱۳۰۵۵
تاریخ انتشار: ۱۶ فروردين ۱۳۸۶ - ۱۱:۱۲ - 05April 2007

نرمخويى و مهربانى

از منظر قرآن کريم يکى از شاخصترين ويژگيهاى حضرت محمد(ص)، اخلاق زيبا و برخورد شفقت‏آميز با ديگران بود.

آن بزرگوار با داشتن اين خصلت‏ ستودنى توانست در طول 23 سال، دلهاى بسيارى را به خود شيفته کرده و به صراط مستقيم هدايت نمايد، در حالى که هيچ قدرتى توان چنين کار شگفتى را نداشت .

فبما رحمة من الله لنت لهم ولو کنت فظا غليظ القلب لانفضوا من حولک‏(آل عمران/159) ؛ به برکت رحمت الهى در برخورد با مردم، نرم و مهربان شدى و اگر خشن و سنگدل بودى، از اطراف تو پراکنده مى‏شدند.

به طور کلي آن حضرت بر اين باور بود که فلسفه بعثت ‏براى تکميل مکارم اخلاق است و مى‏فرمود: انما بعثت لاتمم مکارم الاخلاق" (2)؛ همانا من براى به سامان رساندن فضائل اخلاقى مبعوث شده‏ام .

ابراز محبت و مهرورزى آن حضرت نه تنها شامل دوستان و اهل ايمان مى‏شد، بلکه مخالفين آن بزرگوار نيز از اخلاق نرم و شفقت‏آميز آن گرامى بهره ‏مند بودند و اين سبب جذب آنان به سوى اسلام مي شد . به همين جهت‏ خداوند فرمود: و انک لعلى خلق عظيم‏( قلم/4) ؛ و يقيناً تو داراى اخلاق عظيم و برجسته‏اى هستى .

دلسوزى براى اهل ايمان

اين ويژگى در رهبران الهى و پيشوايان جامعه از اهميت ويژه‏اى برخوردار است . قرآن مجيد، پيامبر گرامى اسلام را با اين خصلت پسنديده معرفى کرده و مى‏فرمايد: لقد جائکم رسول من انفسکم عزيز عليه ما عنتم حريص عليکم بالمؤمنين رئوف رحيم‏ (توبه/ 128) ؛ همانا فرستاده‏اى از خود شما به سويتان آمد که رنج هاى شما بر او سخت است و اصرار بر هدايت و راهنمايى شما دارد و نسبت‏ به مؤمنان دلسوز و مهربان است .

دلسوزى حضرت خاتم الانبياء به حدى بود که گاهى از شدت غصه و ناراحتى در آستانه هلاکت قرار مى‏گرفت . رسول مکرم اسلام نه تنها از انحراف و کجروي هاى برخى از مسلمانان آزرده خاطر مى‏شد، بلکه از گمراهى و نادانى نامسلمانان نيز در رنج و عذاب بود. تا اينکه خداوند متعال از دلسوزى رسول خويش چنين ياد مى‏کند:  فلعلک باخع نفسک على آثارهم ان لم يؤمنوا بهذا الحديث اسفا( کهف/6 )؛ گويى مى‏خواهى به خاطر اعمال نارواىآنان، اگر به اين گفتار ايمان نياوردند، خود را هلاک کنى .

آشنايى با درد مردم

توفيق در مديريت جامعه به عوامل مختلفى بستگى دارد که يکى از مهمترين آنها آشنايى با مشکلات و گرفتاري هاى طبقات محروم اجتماع است . پيامبران الهى عموما و پيامبراسلام خصوصاً از چنين خصلت والايى برخوردار بودند . آنان خود را از مردم مى‏دانستند و هيچگونه امتياز و تفوقى بر خويشتن نسبت ‏به ساير اقشار جامعه قائل نبودند . پيامبر اسلام‏ (ص) مى‏فرمود: انما انا بشر مثلکم ( فصلت/6 - کهف/110 ) ؛ همانا من هم همانند شما بشر هستم . در آيه ديگرى خداوند متعال مى‏فرمايد:  لقد جائکم رسول من انفسکم‏ ( توبه/ 128) ؛ پيامبرى از خود شما برايتان آمده است .

افزون بر مردمى بودن، آشنايى و آگاهى و لمس واقعيت هاى پنهان جامعه از خصلت هاى بارز آن حضرت بود.

حضرت خاتم الانبياء در مقابل مرفهين بى دردى که از او مى‏خواستند از طبقات محروم فاصله بگيرد، اين آيه را تلاوت مى‏کرد:  و ما انا بطارد الذين آمنوا(هود/ 29) ؛ من هرگز مردم با ايمان را گر چه در ظاهر محروم و بى‏چيز و نيازمند باشند از خود دور نخواهم کرد .

بي ترديد رسيدن به مقام نبوت اوصاف برجسته ‏اى مى‏طلبد که يکى از آنها مردمى بودن و آشنايى با حقوق محرومان است . کسى که مى‏خواهد دين آسمانى او جاودانه بماند و براى هر قوم و ملتى و در هر عصر و زمانى به کار آيد لازم است که خود با ريشه‏هاى ناعدالتى و فقر و محروميت از نزديک تماس داشته باشد تا در بلنداى تاريخ بتواند نداى عدالتخواهى و محروميت زدايى را به گوش جهانيان برساند .

قرآن با يادآورى دوران مشقت‏ بار و سخت زندگى خطاب به پيامبر اسلام مي فرمايد: فاما اليتيم فلا تقهر. واما السائل فلا تنهر ( ضحى/9، 10) ؛ يتيم را از خود دور نکن و درخواست کننده را از خود مران .

صبر و بردبارى

گذرى کوتاه به تاريخ پيامبران الهى نشان مى‏دهد که آنان در راه اعتلاى کلمه توحيد و انجام رسالت ‏خويش با سخت ترين موانع روبرو بوده‏اند، همچنان که امام صادق‏(ع) فرمود: ان اشد الناس بلاء الانبياء؛ همانا که انبياء الهى سخت ترين گرفتاريها را داشته‏اند .

اما در اين ميان پيامبر اسلام بيش از ساير انبيا در معرض بلاها و آزمايشات سخت قرار گرفت . آن حضرت در اين مورد مى‏فرمايد:  ما اوذى نبى مثل ما اوذيت؛ هيچ پيامبرى همانند من مورد آزار و اذيت قرار نگرفت .

اما تحمل و بردبارى پيامبر در برابر کوه مشکلات که از هر سو به آن حضرت روى مى‏آورد و موانع مختلفي که هر يک مى‏توانست‏ سد راه اهداف بلند حضرتش باشد، تمام دشمنان و مخالفين سرسخت آن حضرت را به زانو در آورد .

رسول اکرم در سخن ارزشمندى پايدارى و مقاومت و اراده آهنين خود را در راه هدف به نمايش گذاشت و هنگامى که ابوطالب پيشنهاد مشرکين را مبنى بر خوددارى آن حضرت از ابلاغ پيام آسمانى خويش به وى بيان کرد، به عمويش ابوطالب چنين فرمود: ياعم! والله لو وضعوا الشمس فى‏ يمينى والقمر فى يسارى على ان اترک هذا الامر حتى يظهره الله او اهلک فيه، ماترکته ؛ اى عمو! به خدا سوگند اگر آنان خورشيد را در دست راستم و ماه را در دست چپم قرار دهند که از دعوت آسمانى خود دست ‏بردارم هرگز نخواهم پذيرفت تا اينکه يا خداوند دين مرا پيروز کند و يا اين که جانم را در راه آن از دست‏ بدهم .

عبوديت

بندگى و خضوع در مقابل حق، فضيلتى ستودنى است که قرآن بارها بر اين صفت زيباى محمدى‏ اشاره کرده است . خداوند متعال پيامبر گرامى را با وصف بندگى که تمام اوصاف والاى حضرت خاتم الانبيا را تحت الشعاع قرار داده ياد مى‏کند و رسول گرامى اسلام نيز به عبوديت ‏خود در پيشگاه حق هميشه افتخار مى‏کرد .

وان کنتم فى ريب مما نزلنا على عبدنا فاتوا بسورة من مثله ( بقره/ 23) ؛ و اگر در آنچه که به بنده خودمان نازل کرده‏ايم شک داريد، يک سوره همانند آن را بياوريد .

ان کنتم آمنتم بالله و ما انزلنا على عبدنا يوم الفرقان ( انفال/ 41) ؛ اگر به خدا و به آنچه که بر بنده خود در روز جدايى حق از باطل نازل کرده‏ايم ايمان آورده‏ايد.

عدالت‏ خواهى

عدالت ‏خواهى يکى از مهمترين اهداف بعثت پيامبران الهى است .

خداوند متعال در سوره حديد مى‏فرمايد: لقد ارسلنا رسلنا بالبينات و انزلنا معهم الکتاب والميزان ليقوم الناس بالقسط‏ (حديد/ 25) ؛ ما فرستادگان خود را با دلايل روشن فرستاديم و با آنان کتاب آسمانى و ميزان نازل کرديم تا مردم به عدالت قيام کنند .

همچنين خداوند متعال از زبان پيامبر گرامى اسلام در سوره شورى مى‏فرمايد:  وامرت لاعدل بينکم‏ ( شورى/15) ؛ من براى اجراى عدالت در ميان شما مأمور شده‏ام .

پيامبر اسلام در اجراى قانون عادلانه الهى اهتمام خاصى داشت و اگر کسى از آن حضرت تقاضاى غيرقانونى و غيراصولى مى‏کرد، شديدا ناراحت مى‏شد . هنگامى که بعضى از همسران آن حضرت بعد از جنگ احزاب در مورد تقسيم غنايم جنگى از آن بزرگوار تقاضاى غيرمعقول و خلاف عادت کردند، آن بزرگوار ناراحت‏ شد و 29 روز تمام از آنان فاصله گرفت .

پيامبر حتى به نزديکترين افراد خانواده‏اش نيز اجازه نداد از قانون الهى تخطى کنند و عدالت اجتماعى را در حکومت اسلامى آن حضرت خدشه‏ دار سازند .

راستى و امانتدارى

امانتدارى و صداقت پيامبر اسلام نه تنها ياران و پيروان آن حضرت را شيفته ايشان کرده بود بلکه دشمنان نيز به اين حقيقت اذعان داشته و صداقت آن بزرگوار را مى‏ستودند .

سه سال از بعثت مى‏گذشت که حضرت رسول روزى در کنار کوه «صفا» روى سنگ بلندى قرار گرفت و با صداى رسايى قشرهاى مختلف مردم مکه را به سوى خويش فرا خواند، آنگاه خطاب به مشرکين و ساير مردم فرمود: اى مردم! هر گاه من به شما گزارش دهم که پشت اين کوه دشمنان موضع گرفته‏اند و قصد جان و مال شما را دارند، آيا مرا تصديق مى‏کنيد؟ همگى گفتند: آرى، زيرا ما در طول زندگى از تو دروغى نشنيده‏ايم.

حضرت خديجه نيز هنگامى که پيشنهاد ازدواج به آن حضرت مى‏داد و شيفتگى خود را به آن وجود گرامى اعلام مى‏نمود با تأکيد بر امانت و صداقت آن بزرگوار، گفت: انى قد رغبت فيک لقرابتک وسطتک فى قومک و امانتک و حسن خلقک و صدق حديثک؛ به خاطر خويشاونديت و بزرگواريت در ميان قوم خودت و امانتدارى تو و اخلاق نيک و راستگوئيت، مايلم با تو ازدواج کنم .

قل لا اقول لکم عندى خزائن الله ولا اعلم الغيب ولا اقول لکم انى ملک ( انعام/50 ) ؛ بگو من نمى‏گويم خزائن خدا نزد من است و من جز آن که خدا به من بياموزد از غيب آگاه نيستم و به شما نمى‏گويم من فرشته‏ام .»

و ما ينطق عن الهوى. ان هو الا وحى يوحى‏ ( النجم/3 و4) ؛ و هرگز از روى هواى نفس سخن نمى‏گويد و آنچه مى‏گويد چيزى جز وحى الهى که بر اونازل مى‏شود نيست .

حضرت محمد در امانتدارى آنچنان شهره بود که حتى دشمنانش بعد از بعثت آن حضرت، با اين‏که نقشه قتلش را طراحى مى‏کردند، همچنان او را با لقب «امين‏» مى‏شناختند و در امانتدارى‏اش لحظه‏اى ترديد نکردند و در شب هجرت امانت هايى نزد آن گرامى داشتند .

قاطعيت و شهامت

پيامبر اکرم (‏ص) در مورد اجراى حدود الهى و قاطعيت در برابر قانون شکنان اهتمام خاصى داشت.

آن حضرت در عين حالي که به اهل ايمان و مظلومان و ستمديدگان رئوف و مهربان بود، در مقابل کفار و اشرار، با شجاعت و شهامت تمام ايستادگى مى‏نمود. خداوند متعال در اين مورد مى‏فرمايد: محمد رسول الله والذين معه اشداء على الکفار رحماء بينهم‏( فتح/ 29) ؛ محمد صلى الله عليه وآله فرستاده خداست و کسانى که با او هستند در برابر کفار سرسخت و شديد و در ميان خود مهربان هستند.

اصرار بر اجراى قوانين الهى، حياء و ادب، جوانمردى، سرمشق و الگو بودن براى انسان هاى سعادت‏جو و حقيقت طلب، امى بودن، تواضع، گذشت، ساده زيستى، سخاوت و نيکى به ديگران، کرامت نفس و بشير و نذير بودن، از ديگر ويژگيهاي  حضرت محمد(ص) است که در آيات الهى به آنها اشاره شده است .

منبع: خبرگزاري مهر

نظر شما
captcha
پربیننده ها
آخرین اخبار
پربحث ترین عناوین