يادگاران دفاع مقدس و هزار درد نهفته که لبي هرگز براي بيانش باز نشد

به گزارش خبرنگار مهر، محمود احمدي نژاد رئيس جمهور که ارديبهشت ماه سال جاري در جريان سفر استاني دولت به کرمان سفر کرده بود، در جمع خانواده هاي شاهد و ايثارگر، آنها را صاحبان کشور و همه دستگاه هاي اجرايي معرفي کرد و اين نکته را متذکر شد که همه پست ها و مقام ها به اندازه يک تار موي ايثارگران و خانواده آنان ارزش ندارد.

او تاکيد کرده بود "همه دستگاه ها و مديران بايد خدمت گزاري به خانواده شهدا و ايثارگران را در اولويت مسئوليت ها و وظايف خود قرار دهند و مبادا تصور کنند که براي خود شخصيتي شده اند و در انجام امور محوله سهل انگاري و کوتاهي کنند".

چه گراميداشتي! چه هفته دفاع مقدسي!

هفته اي که گذشت، سالگرد هجوم ناجوانمردانه ديکتاتور بغداد و ارتش تحت فرمان او به ايران اسلامي براي تصرف سه روزه اين سرزمين بود و در اقصي نقاط کشور يادواره هايي براي بزرگداشت حماسه آفريني هاي 8 ساله آرش ها، سياوشان و آخرين فرامرز کهن ديارمان بود.

مردان درد که با درک درست و عميق فرهنگ حسيني زمين را معبري براي عروج دانستند و قرار را در بي قراري ديدند و بي ادعا و با شجاعت از ايمان و ميهن خود صيانت کردند و در گرما و سرما، شب و روز، کوه، دشت و تشنه و گرسنه، دور از سياست هاي موسمي، قولي را که به پير و مرادشان داده بودند، عملي کردند و ستاره هايي جاودان شدند که در آسمان معروف تر از زمين هستند و غصه قصه اين است که با چشم زميني رصد نمي شوند.

ناکامي در بازخواني بيش از 2800 روز مقاومت، پايداري و پيروزي

31 شهريور تا هفتم مهر، ايام تکريم جواناني است که با همه وجود وارد جنگي نا برابر با غولي عجيب شدند که سر و دست و پاي او پس از جراحت باز آفريني مي شد و قدرت و قوت بيشتر مي يافت. اما سرانجام با جان فشاني مجاهدان في سبيل الله به خاک مذلت نشست. ولي وقتي که از جنگ باز گشتند ، سکه آنها همچون اصحاب کهف از قيمت افتاده بود. هفته گذشته يادآور خاطرات همين سلحشوران بود. آنان که اکنون فقط زخم دارانشان بين ما مانده اند. جانبازان! و براستي سهم و جايگاه قشر اخير در بازخواني بيش از 2800 روز مقاومت، پايداري و پيروزي بود.

جانبازان به قدر کافي از دفاع مقدس غنيمت برده اند

آنچه در خزان عاطفه ها در فصل برگ ريز پائيز غم انگيز است، اين است که در کنار حجم نسبتا زياد تبليغات براي پاسداشت 8 سال جنگ، خانواده شهدا که ديگر چيزي نمانده تعدادشان در بين ما انگشت شمار شود، گوشه عزلت گزيده و خاطر فرزندان عزيز خود را گرامي مي دارند، صاحبان ماشين هاي آخرين سيستم با دنده چهار به پاهاي قطع شده نمادهاي عيني جهاد و شهادت احترام مي گذارند و مرهم ريه هاي شيميايي که بلا انقطاع سرفه مي کنند، نه عيادت بلکه دوري از طعنه و کنايه کساني است که مي پندارند جانبازان به قدر کافي از دفاع مقدس غنيمت برده اند و از اين رو، آروز مي کنند زماني فرا برسد که "شيران جبهه و مظلومان شهر" اجازه دهند مردم اين روزگار  آلوده اندکي تنفس کنند!

دستور 6 ماده اي رئيس جمهور

در شرايطي که زمان زيادي از صدور دستورالعمل 6 ماده اي رئيس جمهور به سازمان بنياد شهيد و امور ايثارگران براي تجهيز مراکز درماني جانبازان و جلوگيري از کاهش درصد جانبازي و همچنين بازگشت درصدهاي کاهش يافته به وضعيت گذشته مي گذرد، هنوز رسيدگي به وضعيت جانبازان به کندي صورت مي گيرد و اين قشر دردمند که با مشکلات و معضلات عديده مواجه هستند، هر از گاه به نوعي کانون تبليغات دوستان ناآگاه و دشمنان آگاه مي‌شوند. و مظلومانه صدايشان در هجمه بوق‌هاي تبليغاتي گم مي‌شود. و همه فکر مي‌کنند که واقعاً امکانات اين مملکت تماماً در اختيار آنان است.

حتي اعتراضات گروهي آنان به ايرادات و ضعف‌هاي جدي لايحه خدمات رساني به ايثارگران که خلاف برخورداري از عنوان "جامعيت"، سراسر نقصان است، راه به جايي نمي‌برد و حتي نسيمش هم به گوش نمايندگان مردم نمي‌رسد. براي اولين بار در طول دوره‌هاي مختلف مجلس شوراي اسلامي، قوانيني در دوره هفتم تصويب مي‌شود که نارضايتي شديد ايثارگران را به دنبال دارد و در برخي موارد به تعبيري کاملاً به دور از مصلحت ايثارگران است.

وقتي فقط مدال ها و آهن پاره ها بيش از جان هاي پاک و آسماني قابل احترام مي شوند

سلاح ها و تجهيزات باقي مانده از دوران دفاع مقدس و توليدات جديد نظامي در حالي در کوي و برزن اين ديار به نمايش گذاشته مي شود که فراموش کرده ايم آنچه در طول 8 سال جنگ، پاسدار اين مرز و بوم و جان و مال و ناموس مردمان اين سرزمين بود و به تعبير دوست و دشمن براي نخستين مرتبه مانع از تاراج وجبي از خاک مقدس ايران زمين شد، تن هايي بود که بي مهبا ، در برابر گلوله ها و جنگ افزارهاي پيشرفته، مدرن و بي رحم ديکتاتور بين النهرين قرار گرفت و سرنوشت جدال را خلاف خواست سردار قادسيه رقم زد.

بدون ترديد، توليد سلاح دفاعي مدرن و برخورداري از فناوري هاي نوين و اقتصاد قوي از ضرورت هاي اقتدار در عصر ما به حساب مي آيد اما محور نظام اسلامي انسان است و در نگاه بلند حضرت روح الله و فرزند خلف او که منبعث از آموزه هاي ديني ماست، حمايت ملت به حاکميت قدرت و اقتدار مي بخشد و بايد پرورش نيروهاي متعهد و وفادار به دين و ميهن که گاه خطر حافظ امنيت ملي و تماميت ارضي کشور هستند، به عنوان اصل خدشه ناپذير مورد توجه قرار گيرد اما هنگامي که در عرصه حفظ آثار و ارزش هاي جنگ مدال ها و آهن پاره ها بيش از جان هاي پاک و آسماني قابل احترام مي شوند، نمي توان انتظار داشت نسل جديد با فرهنگ عاشورايي و روحيات و خلق و خوي ايثارگران و جانبازان انس گرفته و راه شهيدان والا مقام را تداوم بخشند.

يادمان باشد که هفته دفاع مقددس بيش از آن که هفته نمايش محصولات جنگ باشد، هفته پاسداشت پاسداران واقعي اين مرز پر گهر است که مهجور مانده اند و امروز بيش از هر زمان ديگري نيازمند حمايت و عنايت هستند و در اين ميان مسئوليت مسئولان دولت اصولگراي نهم که همواره مورد لطف رهبر جانباز و معظم انقلاب قرار دارند، بيش از ديگران است که بايد هر روزه دردهاي حاج کاظم ها و عباس هاي آژانس شيشه اي را مرور و بررسي کنند و پاي حرف هاي آنها بنشينند و براي رفع مشکلات کساني که کل هزينه هاي آنها کم تر از هزينه احداث يکي از برج هايي است که در پايتخت سر به فلک مي کشند، تدبيري جدي بيانديشند.

کاروان هاي راهيان نور

گرچه سال هاست جواناني که از مناطق جنگي بازديد مي کنند و مستمع خاطرات آن دوران مي شوند، با فرهنگ جهاد و شهادت آشنا مي شوند اما اي کاش، جانبازان نيز همچون آثار باقي مانده از جنگ که امروز در موزه محافظت مي شوند، مورد عنايت قرار گيرند و اجازه ندهيم که آنها را فقط پروژه تحقيقاتي قابل توجه براي مراکز مطالعاتي نظامي و پزشکي محسوب کنند.

هزار درد نهفته که لبي هرگز براي بيانش باز نشد

بسيجي شهيد احمد رضا احدي نويسنده کتاب ارزشمند حرمان هور که در سال 64 رتبه نخست کنکور در رشته پزشکي را کسب کرده بود، در يادداشت هاي خود که از دوران دفاع مقدس باقي مانده، خطاب به مجاهدان راه حق نوشته بود "از درز کلمات هزاران مقاله تا فراسوي بلند خاکريزها، از رسم مثلث 3 گوش بر لوح کاغذ تا ترسيم هندسه زيباي نخل هاي سوخته دشت خون، از انبوه X ها و Y ها و دعواي تانژانت و کتانژانت براي رفتن به آن سوي تساوي تا آرامش آن همه دقايق، تو مثل يک گل با هزار احساس لطيف و مانند هزار رنج در سکوت يک نگاه و هزار خوبي در طراوت لبخند و هزار درد نهفته که لبي هرگز براي بيانش باز نشد، چه تنها و مظلوم بودي و هيچ اشکي در قفايت نريخت و هيچ قلبي برايت نتپيد، حتي آنان که کاغذ سياه مي کنند، همين فردا تو را از ياد خواهند برد و تو مي ماني و خاطر رنجور پدر و غم بي ساحل مادر و چه سخت است اين همه رنج که فقط يادگار خاطره هاي تو از آن لحظات آخر که روحت به بي نهايت ابديت ميل مي کرد، باقيست".

متوليان امر نبايد فراموش کنند که هر چه اسوه ها و الگوهاي ايثار در رنج و تعب و سختي و دشواري باشند، به همان اندازه در آموزه هاي جوانان اين سرزمين تاثير گذار است و اگر پيشکسوتان جهاد و شهادت در پيچ و خم زندگي و روزمره از خاطر بروند، گرامي داشت هفته جنگ به بازگويي خاطرات که در جاي خود براي تبديل ميراث غير ملموس به ماترکي محسوس مهم و موثر است و برپايي نمايشگاه در سطح شهر براي عرضه آهن پاره هاي زنگ زده و رنگ خورده و تجهيزات دفاعي و نظامي جديد و البته فروش کالاهايي که گاه حتي با ايام مورد بحث سنخيتي ندارند، منحصر مي شود.

گفته هاي احمدي نژاد در 12 ارديبهشت امسال

بار ديگر سخنان رئيس جمهور را در ديدار با جانبازان و خانواده هاي شهدا و ايثارگران کرماني در دوازدهم ارديبهشت ماه 86 مرور مي کنيم تا ملکه ذهن مديران ما شود: خانواده هاي شاهد و ايثارگر، آخر حزب اللهي و صاحبان کشور و همه دستگاه هاي اجرايي هستند و همه پست ها و مقام ها فداي يک تار موي آنهاست.

"همه دستگاه ها و مديران بايد خدمت گزاري به خانواده شهدا و ايثارگران را در اولويت مسئوليت ها و وظايف خود قرار دهند و مبادا تصور کنند که براي خود شخصيتي شده اند و در انجام امور محوله سهل انگاري و کوتاهي کنند و اگر مديري هست که تصور مي کند براي خود شخصيتي شده و به گونه اي عمل مي کند که جانباز يا خانواده شهيد يا ايثارگري که به او مراجعه کرده، به آينده حواله مي دهد، هر کس باشد متعلق به دولت احمدي نژاد نيست".