بيانيه پاياني سمينار بين المللي بررسي پيامدهاي کاربرد سلاح شيميايي

شرکت کنندگان در سمينار بين المللي بررسي پيامدهاي کاربرد سلاح شيميايي عليه ايران، در بيانيه پاياني خود خواستار تشکيل شبکه و صندوق حمايت بين المللي از مصدومين شيميايي شدند.
متن کامل اين بيانيه 9 بندي به اين شرح است :
1- در دهمين سالگرد لازم الاجرا شدن کنوانسيون منع سلاح شيميايي و مقارن با بيستمين سالگرد حملات شيميايي صدام عليه شهر سردشت در غرب ايران، سمينار بين المللي بررسي پيامدهاي کاربرد سلاح شيميايي عليه ايران در تاريخ 30 مهر و 1 آبان 1386 از سوي وزارت امور خارجه، بنياد شهيد و امور ايثارگران و انجمن دفاع از قربانيان سلاح شيميايي و با همکاري دستگاه هاي ذيربط دولتي و غيردولتي در تهران برگزار گرديد.
2 - در اين سمينار بين المللي که با مشارکت فعال دبيرخانه فني سازمان منع سلاح شيميايي و دانشگاه ها و موسسات پژوهشي و محققين کشورهاي مختلف از جمله اتريش، افغانستان، آلمان، امارات عربي متحده، آمريکا، انگليس، بنگلادش، روسيه، زيمبابوه، سوئد، مالزي، هند و همچنين حضور اساتيد دانشگاه، پژوهشگران و پزشکان برگزار گرديد، مقالات متعددي پيرامون موضوعات مختلف پزشکي، اجتماعي، سياسي – حقوقي، دفاعي- نظامي و زيست محيطي توسط سخنرانان داخلي و خارجي ارائه گرديد، که سعي و تلاش همه آنان، بويژه پزشکان ايراني و خارجي که معالجه مصدومين را برعهده داشته اند، قابل تقدير است.
3 - در اين مقطع، برگزاري چنين کنفرانسي در سطح بين المللي در کشوري که بزرگ ترين قرباني کاربرد معاصر سلاح شيميايي در جهان است، دليل روشني دال بر لزوم توجه فوري جامعه جهاني به وضعيت اسفبار قربانيان سلاح شيميايي در ايران به منظورارتقاء کيفي زندگي اين عزيزان مي باشد.
4 - براي تحقق جهاني عاري از سلاح شيميايي، علاوه بر اجراي غير تبعض آميز کنوانسيون، انهدام زرادخانه هاي موجود طبق زمان تعيين شده، الحاق تمامي غير اعضاء ضرورتي انکارناپذير است. در اين خصوص، توجه خاص جامعه جهاني به منطقه حساس خاورميانه و بويژه وضعيت زرادخانه سلاح کشتارجمعي رژيم صهيونيستي و الحاق اين رژيم به معاهدات خلع سلاحي و عدم اشاعه بين المللي از اهميت مضاعفي برخوردار است. عدم الحاق اين رژيم به معاهدات خلع سلاحي عملا موجب توجيه برخي کشورهاي منطقه در نپيوستن به معاهده منع سلاح شيميايي شده و جهانشمولي آن را مورد چالش قرار مي دهد.
5 - شرکت کنندگان در سمينار به کليه قربانيان سلاح شيميايي در جمهوري اسلامي ايران و بازماندگان آنان اداي احترام نموده و خود را در غم و رنج مستمر آنان شريک مي دانند. اميد شرکت کنندگان آن است که بشريت هيچ گاه شاهد تکرار اين فاجعه در هيچ نقطه ديگري از جهان نباشد.
6 - جمهوري اسلامي ايران با بيش از يکصد هزار قرباني حملات شيميايي ناجوانمردانه صدام در دوران جنگ تحميلي 8 ساله، به عنوان بزرگ ترين قرباني کاربرد معاصر سلاح شيميايي، حق بزرگي بر گردن جامعه جهاني که متأسفانه در زمان اين حملات ازکنار درد و رنج اين قربانيان با سکوت و بي تفاوتي گذشت، دارد. سکوت غير مسئولانه مجامع بين المللي و قدرت هاي بزرگ در قبال استفاده گسترده و مکرر رژيم صدام از اين سلاح عليه ايران، موجب شد تا اين رژيم بي هيچ هراسي فارغ از برخورد جامعه جهاني و با استفاده از حمايت فني و کمک تجهيزاتي برخي کشورهاي شناخته شده، حتي شهروندان غيرنظامي خود در حلبچه را نيز با سلاح شيميايي قتل عام کند.
7 - به منظور جلوگيري از تکرار فجايع مشابه واحقاق حقوق قربانيان سلاح شيميايي، پيگرد کيفري و حقوقي شرکت ها و اتباع کشورهايي که در دستيابي صدام به اين سلاح مخرب و توانايي استفاده از آن، مشارکت مستقيم و غيرمستقيم داشته اند، ضروري است. با وجود اين، جمهوري اسلامي ايران انتظار دارد کليه دولت هايي که اتباع آنها در تجهيز صدام مشارکت داشته اند، اتباع خاطي خود را به منظور جبران صدمات و خسارات وارده به مصدومين شيميايي ايران و بازماندگان شان و ايفاي بخشي از مسئوليت حقوقي و انساني خود، محاکمه و مجازات نمايند.
8 - شرکت کنندگان در سمينار، از پيشنهاد وزير محترم امور خارجه جمهوري اسلامي ايران در اين سمينار و يازدهمين کنفرانس کشورهاي عضو سازمان منع سلاح شيميايي، مبني بر تشکيل شبکه و صندوق حمايت بين المللي مصدومين شيميايي حمايت مي کنند و از مديرکل سازمان منع سلاح شيميايي، شوراي اجرايي و دبيرخانه فني سازمان و همچنين کشورهاي عضو، مي خواهد گام هاي اساسي را جهت اجراي اين پيشنهاد با هدف کاستن از درد و رنج قربانيان، بردارند.
9 - در اين رابطه جهت اجراي فوري اين اقدامات بشردوستانه، مناسب است مديرکل سازمان منع سلاح شيميايي، مجمعي آزاد براي حمايت از قربانيان سلاح شيميايي (An Open Forum to support victims of Chemical Weapons )  با شرکت نمايندگان کشورهاي عضو، سازمان هاي غير دولتي، ساير سازمان هاي بين المللي و بويژه سازمان ملل متحد و صنايع شيميايي و داروئي و ساير سازمان هاي انسان دوستانه بدون مرز، تشکيل دهد. اين مجمع مي تواند در دستور کار خود جزئيات نحوه شکل گيري و فعاليت شبکه و صندوق و چگونگي کمک به روند محاکمه و مجازات افراد و شرکت هاي کمک دهنده به صدام را مورد بررسي قرار دهد. بهترين فرصت براي برگزاري چنين مجمعي، قبل از برگزاري دومين کنفزانس بازنگري کشورهاي عضو است که متعاقبا کنفرانس مزبور بتواند با بررسي نظرات مجمع، تصميمات مقتضي را اتخاذ نمايد.