يكي ديگر از جانبازان هشت سال دفاع مقدس به كاروان شهدا پيوست

شرکت کنندگان در سمینار بین المللی بررسی پیامدهای کاربرد سلاح شیمیایی علیه ایران، در بیانیه پایانی خود خواستار تشکیل شبکه و صندوق حمایت بین المللی از مصدومین شیمیایی شدند.
متن کامل این بیانیه 9 بندی به این شرح است :
1- در دهمین سالگرد لازم الاجرا شدن کنوانسیون منع سلاح شیمیایی و مقارن با بیستمین سالگرد حملات شیمیایی صدام علیه شهر سردشت در غرب ایران، سمینار بین المللی بررسی پیامدهای کاربرد سلاح شیمیایی علیه ایران در تاریخ 30 مهر و 1 آبان 1386 از سوی وزارت امور خارجه، بنیاد شهید و امور ایثارگران و انجمن دفاع از قربانیان سلاح شیمیایی و با همکاری دستگاه های ذیربط دولتی و غیردولتی در تهران برگزار گردید.
2 - در این سمینار بین المللی که با مشارکت فعال دبیرخانه فنی سازمان منع سلاح شیمیایی و دانشگاه ها و موسسات پژوهشی و محققین کشورهای مختلف از جمله اتریش، افغانستان، آلمان، امارات عربی متحده، آمریکا، انگلیس، بنگلادش، روسیه، زیمبابوه، سوئد، مالزی، هند و همچنین حضور اساتید دانشگاه، پژوهشگران و پزشکان برگزار گردید، مقالات متعددی پیرامون موضوعات مختلف پزشکی، اجتماعی، سیاسی – حقوقی، دفاعی- نظامی و زیست محیطی توسط سخنرانان داخلی و خارجی ارائه گردید، که سعی و تلاش همه آنان، بویژه پزشکان ایرانی و خارجی که معالجه مصدومین را برعهده داشته اند، قابل تقدیر است.
3 - در این مقطع، برگزاری چنین کنفرانسی در سطح بین المللی در کشوری که بزرگ ترین قربانی کاربرد معاصر سلاح شیمیایی در جهان است، دلیل روشنی دال بر لزوم توجه فوری جامعه جهانی به وضعیت اسفبار قربانیان سلاح شیمیایی در ایران به منظورارتقاء کیفی زندگی این عزیزان می باشد.
4 - برای تحقق جهانی عاری از سلاح شیمیایی، علاوه بر اجرای غیر تبعض آمیز کنوانسیون، انهدام زرادخانه های موجود طبق زمان تعیین شده، الحاق تمامی غیر اعضاء ضرورتی انکارناپذیر است. در این خصوص، توجه خاص جامعه جهانی به منطقه حساس خاورمیانه و بویژه وضعیت زرادخانه سلاح کشتارجمعی رژیم صهیونیستی و الحاق این رژیم به معاهدات خلع سلاحی و عدم اشاعه بین المللی از اهمیت مضاعفی برخوردار است. عدم الحاق این رژیم به معاهدات خلع سلاحی عملا موجب توجیه برخی کشورهای منطقه در نپیوستن به معاهده منع سلاح شیمیایی شده و جهانشمولی آن را مورد چالش قرار می دهد.
5 - شرکت کنندگان در سمینار به کلیه قربانیان سلاح شیمیایی در جمهوری اسلامی ایران و بازماندگان آنان ادای احترام نموده و خود را در غم و رنج مستمر آنان شریک می دانند. امید شرکت کنندگان آن است که بشریت هیچ گاه شاهد تکرار این فاجعه در هیچ نقطه دیگری از جهان نباشد.
6 - جمهوری اسلامی ایران با بیش از یکصد هزار قربانی حملات شیمیایی ناجوانمردانه صدام در دوران جنگ تحمیلی 8 ساله، به عنوان بزرگ ترین قربانی کاربرد معاصر سلاح شیمیایی، حق بزرگی بر گردن جامعه جهانی که متأسفانه در زمان این حملات ازکنار درد و رنج این قربانیان با سکوت و بی تفاوتی گذشت، دارد. سکوت غیر مسئولانه مجامع بین المللی و قدرت های بزرگ در قبال استفاده گسترده و مکرر رژیم صدام از این سلاح علیه ایران، موجب شد تا این رژیم بی هیچ هراسی فارغ از برخورد جامعه جهانی و با استفاده از حمایت فنی و کمک تجهیزاتی برخی کشورهای شناخته شده، حتی شهروندان غیرنظامی خود در حلبچه را نیز با سلاح شیمیایی قتل عام کند.
7 - به منظور جلوگیری از تکرار فجایع مشابه واحقاق حقوق قربانیان سلاح شیمیایی، پیگرد کیفری و حقوقی شرکت ها و اتباع کشورهایی که در دستیابی صدام به این سلاح مخرب و توانایی استفاده از آن، مشارکت مستقیم و غیرمستقیم داشته اند، ضروری است. با وجود این، جمهوری اسلامی ایران انتظار دارد کلیه دولت هایی که اتباع آنها در تجهیز صدام مشارکت داشته اند، اتباع خاطی خود را به منظور جبران صدمات و خسارات وارده به مصدومین شیمیایی ایران و بازماندگان شان و ایفای بخشی از مسئولیت حقوقی و انسانی خود، محاکمه و مجازات نمایند.
8 - شرکت کنندگان در سمینار، از پیشنهاد وزیر محترم امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در این سمینار و یازدهمین کنفرانس کشورهای عضو سازمان منع سلاح شیمیایی، مبنی بر تشکیل شبکه و صندوق حمایت بین المللی مصدومین شیمیایی حمایت می کنند و از مدیرکل سازمان منع سلاح شیمیایی، شورای اجرایی و دبیرخانه فنی سازمان و همچنین کشورهای عضو، می خواهد گام های اساسی را جهت اجرای این پیشنهاد با هدف کاستن از درد و رنج قربانیان، بردارند.
9 - در این رابطه جهت اجرای فوری این اقدامات بشردوستانه، مناسب است مدیرکل سازمان منع سلاح شیمیایی، مجمعی آزاد برای حمایت از قربانیان سلاح شیمیایی (An Open Forum to support victims of Chemical Weapons )  با شرکت نمایندگان کشورهای عضو، سازمان های غیر دولتی، سایر سازمان های بین المللی و بویژه سازمان ملل متحد و صنایع شیمیایی و داروئی و سایر سازمان های انسان دوستانه بدون مرز، تشکیل دهد. این مجمع می تواند در دستور کار خود جزئیات نحوه شکل گیری و فعالیت شبکه و صندوق و چگونگی کمک به روند محاکمه و مجازات افراد و شرکت های کمک دهنده به صدام را مورد بررسی قرار دهد. بهترین فرصت برای برگزاری چنین مجمعی، قبل از برگزاری دومین کنفزانس بازنگری کشورهای عضو است که متعاقبا کنفرانس مزبور بتواند با بررسی نظرات مجمع، تصمیمات مقتضی را اتخاذ نماید.