شيخ خيريان,قربانعلي
در تاريخ 10/12/1336 در روستاي« شكري كلا» در شهرستان«نوشهر» به دنيا آمد.
برابر تشخيص اداره وظيفه عمومي كل كشور از رفتن به خدمت سربازي معاف شد. اما چهل روز بعد در تاريخ 5/5/1358 به عضويت رسمي سپاه درآمد.
او در مدت حضور در سپاه پاسداران انقلاب اسلامي خدمات شاياني از خود به يادگار گذاشت. مدتي در پادگان المهدي «چالوس» به عنوان مربي به نيروهاي بسيج وسپاه آموزش مي داد. بعد از آن با سمت مدير تحقيقات نظامي ومعاون فرمانده آموزش نظامي لشگر25 کربلا به جبهه رفت م دانش و تجارب خود را در خدمت جبهه وجنگ گذاشت.
در عمليات والفجر 8 به عنوان مربي آموزش نقش تأثيرگذاري درپيروزي هاي رزمندگان استان مازندران داشت. در جبهه که بود انگار گم شده اش را پيدا کرده بود. با اينکه حضور در مناطق عملياتي از وظايف سازماني مدير تحقيقات لشگر نبود اما او هنگام عمليات مانند يک نيروي عادي اسلحه به دست مي گرفت و وارد جنگ مي شد.
عمليات کربلاي يک آخرين زمان حضور پر برکت او در عالم خاکي بود ودر اين عمليات که به آزاد سازي شهر مهران از دست متجاوزين عراقي منجر شد او به آرزويش که شهادت بود ،رسيد. آرامگاه اودرگلستان شهداي روستاي «شكري كلاي»در« نوشهر» واقع است.
منبع:پرونده شهيد دربنياد شهيد وامور ايثارگران ساري ومصاحبه با خانواده ودوستان شهيد
وصيتنامه
بسم الله الرحمن الرحيم
((يا ايها الذين امنوا ان تنصروا ...ينصركم و يثبت اقدامكم))
اى كسانى كه ايمان آورديد خدا را يارى كنيد و در اين راه ثابت قدم باشيد
با درود و سلام به امام امت شهيدپرور ايران و مسلمانان حامى اسلام و با درود بر ارواح شهداى بشريت از هابيل تا انقلاب اسلامى ايران و با درود به روان پاك سرور آزادگان آن شهيد تشنه كام آن مظلوم تاريخ آن الگو شاهدان و اسوه عارفان و عاشق هميشه جاودان، خون خدا، فرزند عدالت حسين عليه السلام.
كلام خود را كه سخنى جز سوز دل شهداً نيست آغاز مىدارم. امروز در عصرى زندگى مىكنيم كه منطق دنيا زور و ظلم و ستم است و ابرقدرتها براى اهداف پوشالى خود راضى نيستند حتى يك انسان آزاد در اين دنياى پهناور زنده باشد و خود آقاى خود و مريد دين و خداى خود باشد چرا چون اين را بر خلاف مصالح خود مىپندارد و مىخواهند هزاران انسان گرسنه و تشنه باشد و زير چكمه حاميان استكبار بميرند اما آنها درخانه هاى سر به فلك كشيده خود و مجلسهاى به لجن كشيده خود سست و بىخودو خوش باشند . حق هزاران انسان به استضعاف كشيده شده را صرف تجمل بىپايه خود و يا سگها وعروسكهاى خود كنند . سرمايه بر سرمايه بيافزايند . ما در زمانى در جهان هستى حيات داريم كه حق آزادى و عدالت و دادخواهى و دين خدا و هدف انبياً و اسلام و انسانيت مظلوم است. همانند على(ع)و فرزندانش در طول تاريخ و در زمانى هستيم كه بزرگترين سلاح كشنده تاريخ بمبهاى هستهاى در دست جنايتكاران بىدين و انسان غارتگر است. در زمانى هستيم كه مردى از تبار و بازماندهاى از خاندان عصمت و طهارت و رهبرى از رهبران خداجوى، چون امام خمينى داريم و هنگامى كه شهيدان شاهد وناظراني چون مطهرى، مفتح، بهشتى، باهنر، رجائى، منتظرى، چمران و شهيدانى رهرو عاشق چون شهداى ،قهرمان، صداقت و رودبارى ( موسوى ) خواجوند، وارسته، زندهدل، فريدون غريب، بخشى، مشايخ وغيره را داديم .
اين سرمايههاى بزرگ همه رهرو رهبرند كه با خون سرخ خود كه از خون گلوى حسين سرچشمه گرفته ما را اين راه سرخ آشنا مىكنند و امواج خونشان ما را به اين راه مىخواند. اى عاشقان بيائيد و اى عارفان بناليد، رزمندگان بتازيد و اين نونهال عشق را به سر منزل رسانيد يا خون خود ببخشيد يا اين امانت را به كوى دل رسانيد .
بلى شهدا و يتيمان شهدا و مظلومان دنيا به ما نظاره مىكنند.
همانطورى كه خانوادههاى شهدا و يتيمان شهدا و مظلومان دنيا به ما نظاره مىكنند كه كى رزمندگان به كربلا مىرسند. نه تنها شهداى انقلاب ايران بلكه تمامى شهدا و انبياء و امامان و مظلومان و آزادمردان تاريخ بشريت؛ زهراى مرضيه، زينب كبرى بر ما چشم دوختهاند و دعا مىكنند و راضى هستند كه انقلاب ما به دست امام زمان مهدى موعود(عج) ناجى بشريت برسد. پس اى انسان اى آزاده منتظر چه هستى .يقين و باور كن تا خدا بارورش بگرداند براى حقانيت و اسلاميت انقلابمان همين بس كه
جنايتكاران شرق و غرب از بدو پيروزى انقلاب تاكنون ما را لحظهاى به خودمان نگذاشتند و هميشه به عناوين مختلف سد راهمان بودند . همين بس كه امام زمان(عج) به ما نظر دارد و خدا حامى ماست وخون شهدا پشتوانه و عزت ماست. اى مسلمان از مرگ نهراس كه مرگ با عزت بالاترين كمال است. اى مسلمانان، اى فرزندان آدم، اى برادران و خواهران ايرانى مگر شما ماجراى كوفيان را نمىدانيد مگر شما صحنه كربلا را مجسم نداريد. مگر شما نبوديد كه آرزو مىكرديد در صحراى كربلا حامى امام حسين(ع)
باشيد. پس چرا نظاره مىكنيد. مگر شما كوفيان را كه خون خدا را ريختند ننگ نداريد آيا مىخواهيد كه آيندگان بر شما ننگ بدارند؟ چرا فرصت را براى دشمن غنيمت مىدهيد. به خدا دير مىشود. قربانعلي شيخ خيريان
خاطرات
محمد مشايخ:
سردار شهيد قربانعلي خيريان در يك خانواده مذهبي در يك روستاي خيرسر در
5كيلومتري نوشهر به دنيا آمد. اين شهيد تحصيلات خود را در نوشهر به پايان رسانيد و
سال 57وارد سپاه پاسداران انقلاب اسلامي نوشهر شد. اين شهيد بزرگوار اخلاق و رفتار در خانه با پدر و مادر و برادر و خواهر با تواضع و فروتني برخورد مي كرد، همه خانواده از او راضي بودند و مشتاق ديدار او بودند. كوچكترين برخورد بد با خانواده نداشته و با همه با گشاده رويي رفتار مي كرد.
در خارج از محيط خانه با مردم كاملا با اخلاق اسلامي و روي خوش برخورد مي كرد و مردم عاشق اخلاق و رفتار او بودند و كمترين بي احترامي از او نديده بودند. برخورد خوب و شايسته اي با همه داشت . با مهرو محبت و سرشار باخاص روستايي رشد كرده و از سخاوت روستايي آكنده گرديده بود .بسيار مودب و ماخوذبه حيا و خاضع بود و بي طاقت و بي قراري براي وصال به معبود واين را در مراسمي كه به مناسبتهاي مختلف از جمله شهادت يا ميلاد ائمه اطهار عليه السلام برگزار مي شد آشكارا ابراز مي كرد. او در كوران دفاع مقدس مردانه با جهاد اصغر و اكبر قلبش را خانه حضرت يار كرد و حضرت يارنيز غير را نمي پذيرفت .
شهيدان نيز بهترين و ايده عا لترين موجودات خاكي هستند و كلام آنان و پيام و وصايايشان بهترين درسها و رهنمودها براي ما موجودات خاكي در جهت رسيدن به معبود و خدا گونگي و كسب عزت و افتخار دنيوي و اخروي مي باشد. جا دارد انديشه هاي ناب شهيدان اسلام و انقلاب اسلامي و جنگ تحميلي رابه عنوان سرمايه تمام نشدني و ارزشمند،مكتب ،و جامعه كنوني و آينده خودما ن به حساب آوريم و آن سرمايه را در جهت كمال و تعالي كشورو انقلاب اسلامي به كار بنديم تا انقلاب و امت اسلامي در سايه پرتو افشاني آنان بتوانند به اوج قله عزت و شرافت رسيده و مشعل دار هدايت نسلها ي بعدي باشند .اين شهيد در مبازه با دشمنهاي اسلام بسيار قوي و شجاعانه برخورد مي كرد و در قضيه منافقين كورد ل مورد سوء قصد و ترور منافقين چندين مرتبه قرار گرفت ولي به لطف خداي متعال جان سالم به در برد.
غلامرضا جهاندار:
من با ايشان از همان اوايل تشكيل سپاه آشنا شدم، سال 58 . شهيد خيريان انساني واقعا با تجربه و شجاع بودند و در تيراندازي او درجه يك بود. يك روز به اتفاق هم به جنگل رفتيم و به ما گفتند كه نبايد آب بخوريم از اينكه از ما مطمئن شوند كه اگر تا 48 ساعت به ما آب نرسيد ما مي توانيم طاقت بياوريم يا نه .
و نه تنها گفتند كه شما از اين مسير برويد و من از مسير ديگري مي روم ايشان قصد تعقيب ما را داشتند و ما كه قصد رفتن روي پل را داشتيم و حدود 12 نفر از بچه ها كه خيلي بي حال شدند شروع به خوردن آب كردند و من هم يكي از آنها بودم و خودش دور زد و از طرف ديگري آمد . وقتي به ما رسيد، گفت : بچه ها كي آب خورد ؟ من گفتم : من آب خوردم. خلاصه از 12 نفر نصف بچه گفتند كه ما آب خورديم و بقيه گفتند كه ما نخورديم . آنهايي كه آب خوردند و گفتند ما خورديم، اينها را گذشت كرد و بقيه را تنبيه كرد. تنبيه او هم اين بود كه به اين 7 نفر كه دروغ گفته بودند، گفت :شما با ،هم از روي اين پل كه يك چوب نازك بود عبور كنيد. و قتي اين بچه هاشروع به رفتن از روي پل كردند يكدفعه زير پل را خالي كرد و همه داخل آب افتادند . وقتي همه كاملا خيس شدند ،رفت جائي كه گرد و خاك زياد بود ؛به آنها گفت كه از همين جا شروع به سينه خيز رفتن بكنند . بچه ها آنها را نگاه مي كردند و مي خنديدند .
در منطقه عمليات والفجر 8در فاو بنده آرپي جي زن بودم و ايشان مسئول آموزش بودند و وقتي عمليات انجام مي شد براي بازرسي به آن جا مي آمدند كه كاملا منطقه را بررسي كنند. وقتي ايشان آمدند يك تير به كلاه من اصابت كرد ودر رفت و در كلاه هم مشخصات من نوشته بود. يكي از رفقاي شهيد خيريان به شهيد گفت كه يكي از هم محليهاي شما شهيد شدند . ايشان شروع به گريه كردن كرد و كلاه را بر سر خود گذاشت و يك چوب از يك طرف كلاه به طرف ديگر برد و ديد كه اگر تير هم به همين صورت مي خورد آن سرباز شهيد نمي شد و اين هم شهري من شهيد نشد و پس فرداي آن روز كه شهيد خيريان من را ديد گفت كه فلاني تو از من ديگر گريه طلب نداري چون من كلاه تو را پيدا كردم فكر كردم كه شهيد شدي و شروع به گريه كردم. سپس كه با دقت كلاه ر
لینک کپی شد
نظر شما
