اذان سيصد نفري

 از طرفي هم آن هايي كه در محاصره به سر مي بردند با حمايتي كه آتش توپخانه از آن ها مي كرد، پر رو شده بودند. بچه هاي ما ـ گردان سيف الله ـ به خاطر اين كه به بعثي ها بفهمانند كه از آتش تهيه آن ها هراسي ندارند؛ دسته جمعي به بالاي خاكريز مي رفتند و با صداي بلند اذان مي گفتند. وقتي صداي سيصد نفر در بالاي خاكريز بلند مي شد، عراقي ها مثل موش به داخل سوراخ هاي سنگر مي خزيدند. اين جا بود كه ما فهميدم تنها چيزي كه ما را مي تواند در مقابل دشمن حفظ كند ذكر خدا و معنويات است.
 سيد مجيد كريمي فارسي