4 تيرماه سقوط مناطق كوشك، طلائيه، خيبر و جزاير مجنون در حمله ارتش بعثي به اين مناطق (1363ش)

همچنين حمايت و شكوت مجامع بين المللي، اين رژيم را در انجام هر جنايتي جري ساخته بود. در اين اوضاع و احوال، سقوط منطقه شلمچه و تداوم حملات دشمن در ساير مناطق و احتمال حمله به جزاير مجنون به عنوان آخرين منطقه‌اي كه در جبهه‌هاي جنوبي همچنان در اختيار قواي نظامي ايران قرار داشت، جنگ را وارد مرحله‌اي حساس و حياتي نمود. با نزديك شدن روزهاي پاياني خرداد ماه1367، عراق بر حجم تحركات خود افزود و نيروهايش را در مناطق جزاير مجنون تقويت كرد. نكته قـابل ملاحظه در تحـركات عراق، اجتناب از حفاظت و غافل‌گيري بود. بهنظر مي‌رسيد دشمن قصد داشت تحركات خود را نشان دهد تا با ايجاد رعب در نيروهاي ايراني، ضريب موفقيتش ر افزايش دهد. تا اين كه در چهارم تيرماه1367، تهاجم نيروهاي عراق به جزاير مجنون آغاز شد كه اين حمله، اوج اقتدار و قدرت ارتش عراق بود. در اين ميان بمباران شيميايي منطقه كه دامنه آن تا حوالي هويزه گسترش يافته بود، باعث عقب‌نشيني نيروهاي خود مي‌گرديد، تا اين كه جزاير مجنون پس از جانفشاني‌هاي زياد قواي اسلام، به اشغال ارتش رژيم بعث درآمد. عراق در اين حمله كه به لحاظ تاكتيكي، پيشرفته بود، قصد گرفتن اسير داشت كه توانست در ظرف مدت كوتاهي، هفده هزار اسير بگيرد. در اين وضعيت ايجاد شده و نيز سرنگون ساختن هواپيماي مسافربري ايران در دوازدهم تير آن سال توسط ناو آمريكايي مستقر در خليج‌فارس، بنا به ملاحظات جديد و همچنين تشديد فشارهاي بين المللي عليه جمهوري اسلامي ايران، حضرت امام خميني(ره) با يك تصميم مهم، اوضاع را به نفع ايران تغيير دادند و قطعنامه598 شواري امنيت را پذيرفتند.

منبع: سايت سبکبالان