در مكتب اسلام

مثلاً از همین آیین اسلام روایت و احادیث مکتوب و مناطقی داریم که از آن زمان به جا مانده است و در همان زمان وهابیون می خواستند هر نشانه ای از اسلام را نابود کنند چون معتقد بودند ماندن هر نشانه ای از اسلام یعنی شرک ، در صورتی که خودشان سعی می کردند تمام نمادها و ارزش خطی خود را حفظ می کنند ، اما همین چیزهایی که از کذشته اسلام باقیمانده موجب پیوند مسلمانان است.
حال ، همین مسئله در جنگ ما هم صدق می کند چرا که جنگ ما به عنوان یک پدیده مهم و قابل مطالعه است و جای تأمل دارد. چون در تاریخ ایران هیچ جنگی نبوده که منجر به از دست رفتن قسمت هایی از ایران نشود ، حتی در شرایطی که ایران موقعیت بالا و ممتازی داشت باز هم وابسته به حکومتهای بزرگ بوده و در جنگ ها ، قسمت هایی از مناطق و شهرها از ایران جدا می شده است اما در جنگ تحمیلی که با رهنمودهای آمریکا به عراق بر ما تحمیل شد لطمه ای به ما وارد نشد و نتوانستند ایران را استثمار کنند و چه خوب است که حال برویم این مناطقی که با چنگ و دندان توسط جوانان آن دوره حفظ شده و باقیمانده را ببینیم و ببینیم که آنان چگونه دفاع کردند و در چه شرایطی با چه موقعیت جغرافیایی می جنگیدند.
البته با اینکه برخی افراد با جنگ مخالفند و این نظر درست دفاع است چون کسی نیست که از جنگ خوشش بیاید اما جنگ عموماً با دو هدف صورت می گیرد یا با هدف از تمامیت ارضی و سرزمین است یا با انگیزه و هدف اقتصادی توسط افراد حریص و طمع کار مثل جنگی که الان آمریکایی ها دارند ، اما هدف جوانان ما از دفاع در دوران جنگ تحمیلی ، تنها دفاع از سرزمین و ملت است و موفق هم شدند.
بنابراین سفرهایی که برای یاد آوری این واقعه انجام می گیرد هم برای کسانی که باقی ماندند ارزشمند است و هم برای کسانی که به این مناطق نرفتند و حضور نداشتند چون مانع فراموشی گذشته خود نمی شود و موجب یاد آوری شرایط قبل می شود.
زیرا هستند که در جبهه حضور داشتند اما پس از آن دوران دچار زشتی ها و پلشتی هایی شدند و حالا همین افراد اگر امروزه به این مناطق بروند شاید با یاد آوری گذشته خود در رویه زشت خود تجدید نظر کنند.
در اسلام هم بسیار ذکر شده است که دائم به قبرستان ها و گورستان ها بروید تا مرگ را فراموش نکنید و دچار فراموشی آینده خود نشوید.
یادآوری در حوزه دفاع مقدس بسیار مهم است ، به این دلیل که در این جنگ بسیاری از جوانان از بسیاری از لذایذ و دل خوشی های زندگی صرف نظر کردند و به جنگ رفتند با اینکه رزمندگان و مبارزان امروزی و شهیدان دیروز می توانستند مثل بقیه جوانان با توجیه اینکه می خواهند برای ادامه تحصیل به خارج از کشور بروند هیچ حرکتی انجام ندهند اما در آن صورت ایران سرنوشتی پیدا می کرد مثل بسیاری از کشور های خوار و ذلیل امروزی.
سلیمی نمین در ادامه می گوید : علت تردید امروز آمریکایی ها برای حمله به ایران این است که از کارنامه در خشان ایران خبر دارند و می بینند در زمان جنگ تحمیلی که هیچ سلاحی برای دفاع نداشتند در جنگ پیروز شدند ، چه برسد به الان که از نظر ساخت و تولید سلاح های مورد نیاز پیشرفت کرده است. بنابراین ، این کارنامه کار ساز برای ملت این مرز و بوم ایجاد امنیت می کند.
ما وقتی به زمان قدیم ایران می نگریم و دورانی را می بینیم که پادشاهان و دولت مردانی بودند که ایران را بد نام کردند و جز زن بارگی و عشق بازی با معشوقه هایشان کاری نمی کردند ، نسبت به آن دوره ایران انزجار پیدا می کنیم ، بنابراین باید همیشه سعی کنیم تاریخ کشورمان را برای نسلهای بعد درخشان تر کنیم.
وی در جواب به این سؤال که با این روش تبلیغ و اررزش گذاری صحیح است یا خیر؟ جواب می دهد : من معتقدم این ابتدایی ترین راه به معنای مؤثرترین کار نیست زیرا ما امروزه ابزارهای تأثیر گذاری مثل سینما ، هنر و ... داریم ولی متأسفانه هنر در این زمینه به کار گرفته نشده است و اگر هم شده به اشتباه و بر خلاف ارزش ها و با تحریف و تخریب جنگ صورت گرفته است ، یعنی مثلاً در ساختن فیلم پیام اصلی فیلم در نظر گرفته نمی شود و فیلمی ساخته می شود که ارزش های جنگ را بدتر زیر سؤال می برد. بنابراین باید بتوانیم حرکتی انجام دهیم که روحیه سلحشوری در ملت ایجاد شود و برای این کار باید برگه ها و شخصیت های مثبت را جلوی چشم افراد بیاوریم اما متأسفانه افرادی که امروزه مورد تقلید و الگوی جوانان قرار گرفته اند واقعاً ارزش الگو شدن ندارند در صورتی که در بسیاری از این موارد وقتی وارد زندگی شخصی و اخلاقی آنها می شویم از آنها متنفر می شویم از فوتبالیست ها و بازیگران و هنر پیشه هایی که امروزه الگوی جامعه شده اند.
البته ما باید به جوانان نسل امروز برای انتخاب چنین افرادی برای انتخاب الگو ، حق بدهیم چون زمانی که در جامعه الگوی خوب و مطلوبی ارائه نشود جوانان به ناچار این گونه افراد را برای الگو قرار می دهند.