جعفر ابراهيمي (شاهد):ادبيات دفاع مقدس مانند کوه استوار است
به گزارش خبرگزاري حيات ، ابراهيمي با بيان اين مطلب که شعر دست و پاي شاعر را مي بندد، افزود: کاربرد شعر محدود به زمان و فضايي است که شعر در آن سروده مي شود و پرداختن به پاره اي از موضوعات و مسايل بعد از زمان وقوع آن حوادث، ديگر جذابيتي ندارد و آنچه سروده مي شود بيشتر به شعار شباهت دارد.
ابراهيمي در ادامه سخنان خود ميان شعر کودک و نوجوان تفاوت قايل شد و گفت: درمورد نوجوانان مي شود از زبان شعر و رمان و داستان استفاده کرد درحاليکه اين موضوع در ادبيات کودک و خردسال به دشواري اتفاق مي افتد و در يک مجموعه شعر که براي گروه سني کودک و خردسال سروده مي شود، شايد بتوان يک يا دو شعر با موضوع جنگ آورد ولي بيشتر از آن مقدور نيست زيرا که جذابيت آن مجموعه براي کودک از بين مي رود.
وي در ادامه گفته هاي خود با بيان اين موضوع که مخاطبان و مسوولان هريک انتظارات جداگانه اي از شاعر و نويسنده دفاع مقدس دارند، گفت: نويسنده و شاعر ادبيات دفاع مقدس بايد از يکسو به نيازهاي روز مخاطب و جامعه پاسخ دهد و از سوي ديگر انتظارات غيرکارشناسانه مسوولان را برآورده کند.
ابراهيمي (شاهد) همچنين در پاسخ به اين سوال که چگونه مي شود در بيان مفاهيم و ارزش هايي چون دفاع مقدس در ادبيات کودک و نوجوان دست به خلاقيت و نوآوري زد، گفت: نوآوري بستگي به ذوق و سليقه نويسنده دارد، اينکه از چه قالبي (شعر يا رمان) استفاده کند، متاسفانه بسياري از نويسندگان ما به دليل مسايل معيشتي کارهاي سفارشي را مي پذيرند و آثاري را خلق مي کنند که خودجوش نبوده و از کيفيت بالايي برخوردار نيستند.
وي ادامه داد: نويسنده براي نوشتن در اين حوزه بايد احساس نياز بکند، به گونه اي که با نوشتن و قلم زدن درباره ارزش هايي چون ايثار و دفاع نياز روحي اش برطرف شود،
ابراهيمي اظهار داشت : هنوز زمان زيادي از جنگ نگذشته است و فرصت براي خلق آثار جاودانه و هنري در زمينه جنگ وجود دارد.
ابراهيمي همچنين در پاسخ به اين سوال که فکر نمي کنيد با گذشت زمان انتقال اين ارزش ها به گروه سني کودک و نوجوان دشوارتر شود، گفت: جنگ ما با تمام جنگ هاي جهان متفاوت بود، همچنين برخورد مردم هم متفاوت بود، درهيچ جنگي بچه ها براي رفتن به جبهه و جنگيدن داوطلب نشده اند، در هيچ جايي بچه ها براي رفتن به روي مين داوطلب نشده اند و اگر نويسنده بخواهد اين واقعيات را به زبان قوي بيان کند به حسي قوي مانند واقعه عاشورا نياز دارد تا بتواند اين مسايل را باورپذير کند.
وي ادامه داد:اين مشکل که کودک و نسل هاي آينده اين مسايل را به راحتي نپذيرند وجود دارد اما اگر دست نويسنده باز باشد مي تواند بين حوادث گذشته و آينده ارتباط برقرار کند، مثل کوه که هرچه از آن دور مي شويم عظمت آن بيشتر نمايان مي شود، جنگ هم همين طور است.
ابراهيمي همچنين در پاسخ به اين سوال که نگاه شما به اين مفاهيم از زمان جنگ تاکنون تا چه اندازه تغيير کرده است، گفت: در زمان جنگ مدت 6 ماه در جبهه بودم اما با اين مدت حضور فکر نمي کنم تاثير چنداني بر آثار من گذاشته باشد اما بيشتر آثار من در آن زمان از روي عشق و علاقه و به دور از احساسات خودم بود، من بيشتر سعي مي کردم به زبان کودکان و نوجوانان حرف بزنم، بعد از جنگ که تصميم به جمع آوري آثارم گرفتم با وجود آنکه اشعاري که در آن زمان سروده بودم نياز به اصلاح داشت ،ترجيح دادم آن ضعف ها باقي بماند زيرا فکر مي کردم اينگونه بيشتر به زبان کودک و نوجوان نزديک است و صميمي تر به نظر مي آيد.
وي ادامه داد: مشکل بسياري از نويسندگان ما در حوزه ادبيات کودک و نوجوان از اينجا ناشي مي شود که مي خواهند مسايل پيچيده ادبي را در آثارشان لحاظ کنند، اما به اين طريق از ادبيات و شعر کودک و نوجوان دور مي افتند، نويسنده کودک و نوجوان بايد بسياري از احساسات خود را مثل بغض در گلوي خود نگه دارد تا بتواند به زبان کودکان حرف بزند.
ابراهيمي با بيان اين مطلب که در شعرهاي آن زمان خشونت وجود داشت، گفت: بسياري از افراد بر شعرهايي که در زمان جنگ سروده شده است خرده مي گيرند که خشونت را ترويج مي کند، من به اين موضوع معتقد نيستم. به هرحال بيان شهيد شدن و تکه تکه شدن کودکان براساس بمباران بار خشونت دارد اما من معتقدم که خشونت گاهي لازم است، همان طور که در طبيعت هم خشونت وجود دارد.
وي در پايان گفت: در زمان حال ترجيح مي دهم اين مفاهيم را در قالب داستان به کودک و نوجوان ارايه دهم ،مثلا پرداختن به خانواده اي که پدر آن جانباز يا شيميايي است و بيان عاطفي اين مسايل براي مخاطب خردسال و کودک بسيار موثر است گرچه نوشتن براي خردسالان نياز به تجربه و استعداد ذاتي دارد.
ابراهيمي در ادامه سخنان خود ميان شعر کودک و نوجوان تفاوت قايل شد و گفت: درمورد نوجوانان مي شود از زبان شعر و رمان و داستان استفاده کرد درحاليکه اين موضوع در ادبيات کودک و خردسال به دشواري اتفاق مي افتد و در يک مجموعه شعر که براي گروه سني کودک و خردسال سروده مي شود، شايد بتوان يک يا دو شعر با موضوع جنگ آورد ولي بيشتر از آن مقدور نيست زيرا که جذابيت آن مجموعه براي کودک از بين مي رود.
وي در ادامه گفته هاي خود با بيان اين موضوع که مخاطبان و مسوولان هريک انتظارات جداگانه اي از شاعر و نويسنده دفاع مقدس دارند، گفت: نويسنده و شاعر ادبيات دفاع مقدس بايد از يکسو به نيازهاي روز مخاطب و جامعه پاسخ دهد و از سوي ديگر انتظارات غيرکارشناسانه مسوولان را برآورده کند.
ابراهيمي (شاهد) همچنين در پاسخ به اين سوال که چگونه مي شود در بيان مفاهيم و ارزش هايي چون دفاع مقدس در ادبيات کودک و نوجوان دست به خلاقيت و نوآوري زد، گفت: نوآوري بستگي به ذوق و سليقه نويسنده دارد، اينکه از چه قالبي (شعر يا رمان) استفاده کند، متاسفانه بسياري از نويسندگان ما به دليل مسايل معيشتي کارهاي سفارشي را مي پذيرند و آثاري را خلق مي کنند که خودجوش نبوده و از کيفيت بالايي برخوردار نيستند.
وي ادامه داد: نويسنده براي نوشتن در اين حوزه بايد احساس نياز بکند، به گونه اي که با نوشتن و قلم زدن درباره ارزش هايي چون ايثار و دفاع نياز روحي اش برطرف شود،
ابراهيمي اظهار داشت : هنوز زمان زيادي از جنگ نگذشته است و فرصت براي خلق آثار جاودانه و هنري در زمينه جنگ وجود دارد.
ابراهيمي همچنين در پاسخ به اين سوال که فکر نمي کنيد با گذشت زمان انتقال اين ارزش ها به گروه سني کودک و نوجوان دشوارتر شود، گفت: جنگ ما با تمام جنگ هاي جهان متفاوت بود، همچنين برخورد مردم هم متفاوت بود، درهيچ جنگي بچه ها براي رفتن به جبهه و جنگيدن داوطلب نشده اند، در هيچ جايي بچه ها براي رفتن به روي مين داوطلب نشده اند و اگر نويسنده بخواهد اين واقعيات را به زبان قوي بيان کند به حسي قوي مانند واقعه عاشورا نياز دارد تا بتواند اين مسايل را باورپذير کند.
وي ادامه داد:اين مشکل که کودک و نسل هاي آينده اين مسايل را به راحتي نپذيرند وجود دارد اما اگر دست نويسنده باز باشد مي تواند بين حوادث گذشته و آينده ارتباط برقرار کند، مثل کوه که هرچه از آن دور مي شويم عظمت آن بيشتر نمايان مي شود، جنگ هم همين طور است.
ابراهيمي همچنين در پاسخ به اين سوال که نگاه شما به اين مفاهيم از زمان جنگ تاکنون تا چه اندازه تغيير کرده است، گفت: در زمان جنگ مدت 6 ماه در جبهه بودم اما با اين مدت حضور فکر نمي کنم تاثير چنداني بر آثار من گذاشته باشد اما بيشتر آثار من در آن زمان از روي عشق و علاقه و به دور از احساسات خودم بود، من بيشتر سعي مي کردم به زبان کودکان و نوجوانان حرف بزنم، بعد از جنگ که تصميم به جمع آوري آثارم گرفتم با وجود آنکه اشعاري که در آن زمان سروده بودم نياز به اصلاح داشت ،ترجيح دادم آن ضعف ها باقي بماند زيرا فکر مي کردم اينگونه بيشتر به زبان کودک و نوجوان نزديک است و صميمي تر به نظر مي آيد.
وي ادامه داد: مشکل بسياري از نويسندگان ما در حوزه ادبيات کودک و نوجوان از اينجا ناشي مي شود که مي خواهند مسايل پيچيده ادبي را در آثارشان لحاظ کنند، اما به اين طريق از ادبيات و شعر کودک و نوجوان دور مي افتند، نويسنده کودک و نوجوان بايد بسياري از احساسات خود را مثل بغض در گلوي خود نگه دارد تا بتواند به زبان کودکان حرف بزند.
ابراهيمي با بيان اين مطلب که در شعرهاي آن زمان خشونت وجود داشت، گفت: بسياري از افراد بر شعرهايي که در زمان جنگ سروده شده است خرده مي گيرند که خشونت را ترويج مي کند، من به اين موضوع معتقد نيستم. به هرحال بيان شهيد شدن و تکه تکه شدن کودکان براساس بمباران بار خشونت دارد اما من معتقدم که خشونت گاهي لازم است، همان طور که در طبيعت هم خشونت وجود دارد.
وي در پايان گفت: در زمان حال ترجيح مي دهم اين مفاهيم را در قالب داستان به کودک و نوجوان ارايه دهم ،مثلا پرداختن به خانواده اي که پدر آن جانباز يا شيميايي است و بيان عاطفي اين مسايل براي مخاطب خردسال و کودک بسيار موثر است گرچه نوشتن براي خردسالان نياز به تجربه و استعداد ذاتي دارد.
لینک کپی شد
نظر شما
