نويسنده ادبيات دفاع مقدس:جشنواره شهيد غنيپور ظرفيت جهاني شدن را دارد
به گزارش سايت ساجد به نقل ازحيات، وي خاطرنشان کرد: شهيد حبيب غنيپور يکي از نويسندگاني بود که سالها پيش در جلسات قصهخواني کتابخانه کوچک مسجد جوادالائمه شرکت ميکرد و غالبا در حوزه ادبيات کودک و نوجوان داستان مينوشت. در نتيجه هر چه اين جايزه به سمت تخصصيتر شدن پيش رود و بر روي ادبيات کودک و نوجوان تمرکز بيشتري داشته باشد؛ موفقتر بوده و نتايج بهتري به دنبال خواهد داشت. هر چند که به نظر ميرسد مسوولان به سمت شاخههاي مختلف ادبي رفته و روز به روز جشنواره را گستردهتر ميکنند، غافل از اينکه آيا در سالهاي آتي جشنواره توانايي برگزاري در تمامي اين ژانرها را خواهد داشت، يا نه؟
باباخاني با بيان اينکه وضعيت ادبيات کودک و نوجوان فاجعه است، افزود: سالها است که در حوزه کودک و نوجوان کار خوب و فوقالعاده نخواندهام و ديگر از کارهاي بکري که در دهههاي پيش وجود داشت، خبري نيست؛ البته اين بدان معنا نيست که آثار از نظر تکنيکي مشکل دارند، بلکه از لحاظ محتوا و درونمايه به نوعي بيدردي مبتلا شدهاند که شايد بتوان يکي از دلايل اين امر را فاصله بين دو نسل دانست؛ زيرا تنها خاطرهها هستند که مرور ميشوند و اين براي يک نوجوان جذابيت چنداني ندارد.
وي در ادامه افرود: از آنجا که نوشتن داستان بلند و رمان يک کار برنامهريزي شده و بلند مدت است، نياز به رفاه اقتصادي و اجتماعي بيشتري دارد که اين مهم با فرهنگ ما سازگارنيست، چرا که نويسندگان وقت و هزينه کافي براي خلق يک اثر خوب و قابل توجه را ندارند. بنابراين با توجه به اين دلايل تاريخي، اقتصادي و اجتماعي به نظر طبيعي است که در اين ژانر موفق نباشيم. اما ناگفته نماند که بر خلاف رمان، داستان کوتاه خصوصا در حوزه دفاع مقدس از وضعيت خوبي برخوردار است و تاکنون آثار بسيار خوبي را در اين زمينه از نويسندگان شاهد بودهايم.
وي در پايان متذکر شد: برگزاري چنين جشنوارههايي شايد چندان به بهبود وضعيت کمي داستاننويسي کمک نکند، اما حداقل سد راه هم نميشوند و با ايجاد نوعي تحرک از رکود جلوگيري کرده و با حمايت از نوقلمان و نوجوانان علاقهمند به عرصه ادبيات، تا حدودي سبب بهبود کيفي آثار ميشود.
باباخاني با بيان اينکه وضعيت ادبيات کودک و نوجوان فاجعه است، افزود: سالها است که در حوزه کودک و نوجوان کار خوب و فوقالعاده نخواندهام و ديگر از کارهاي بکري که در دهههاي پيش وجود داشت، خبري نيست؛ البته اين بدان معنا نيست که آثار از نظر تکنيکي مشکل دارند، بلکه از لحاظ محتوا و درونمايه به نوعي بيدردي مبتلا شدهاند که شايد بتوان يکي از دلايل اين امر را فاصله بين دو نسل دانست؛ زيرا تنها خاطرهها هستند که مرور ميشوند و اين براي يک نوجوان جذابيت چنداني ندارد.
وي در ادامه افرود: از آنجا که نوشتن داستان بلند و رمان يک کار برنامهريزي شده و بلند مدت است، نياز به رفاه اقتصادي و اجتماعي بيشتري دارد که اين مهم با فرهنگ ما سازگارنيست، چرا که نويسندگان وقت و هزينه کافي براي خلق يک اثر خوب و قابل توجه را ندارند. بنابراين با توجه به اين دلايل تاريخي، اقتصادي و اجتماعي به نظر طبيعي است که در اين ژانر موفق نباشيم. اما ناگفته نماند که بر خلاف رمان، داستان کوتاه خصوصا در حوزه دفاع مقدس از وضعيت خوبي برخوردار است و تاکنون آثار بسيار خوبي را در اين زمينه از نويسندگان شاهد بودهايم.
وي در پايان متذکر شد: برگزاري چنين جشنوارههايي شايد چندان به بهبود وضعيت کمي داستاننويسي کمک نکند، اما حداقل سد راه هم نميشوند و با ايجاد نوعي تحرک از رکود جلوگيري کرده و با حمايت از نوقلمان و نوجوانان علاقهمند به عرصه ادبيات، تا حدودي سبب بهبود کيفي آثار ميشود.
لینک کپی شد
نظر شما
