«خرمشهر پيشاني هشت سال دفاع مقدس ماست»
به گزارش سايت ساجد به نقل از ايسنا ،اين نويسنده كه به گفتهي خودش از نزديك به 18 سال پيش كار تحقيقياش را در اين حوزه كليد زده است، همچنان به افزودن دامنهي مواد و مستندات تاريخي در اين حوزه تأكيد دارد و علتش را هم اين ميداند كه خرمشهر پيشاني هشت سال دفاع مقدس ماست.
نويسندهي «قطار 57» جلد نخست از رمان تاريخياش دربارهي خرمشهر را با نام «موج و مرجان» در سال 86 منتشر كرد و بعد همان موضوع را در ويرايشي ديگر با بسط و تفصيلي بيشتر و ارائهي استنادات تاريخي دقيقتر در سال 87 با عنوان «نخل و ني» (وقايع خرمشهر از سالهاي 1348 تا 1359) به چاپ رساند. حالا هم كه از انتشار «نخل و ني» يك سالي ميگذرد، تصميم به ويرايشي ديگر دارد؛ ويرايشي كه در آن شايد بيش از دوسوم زبان به كارگرفتهشده در داستان دستخوش تغيير شود؛ هرچند قصه همان است و آدمهايي هم كه در قصه هستند، همانها؛ با اين حال، سعي دارد «نخل و ني» در ضمن اطلاعات تاريخي كه به مخاطب ميدهد، روايتي يكدست هم داشته باشد.
رمان سهجلدي داستان خرمشهر كه در بستري تاريخي به روايت اين شهر ميپردازد، از سالهاي پيش از انقلاب آغاز ميشود و تا سالهاي كمي بعد از جنگ هم ادامه دارد. هر كدام از جلدهاي اين كتاب به مقطعي از تاريخ و نقش آن در تحولات تاريخ معاصر ايران ميپردازد و به اقتضاي زمان، هر جلد از اين مجموعه در زمان مشخصي به پايان ميرسد، كه هريك از مجلدها تكميلكنندهي يكديگرند.
رئيسي كه در جلدهاي ديگر اين سهگانه به مقاومت 33روزهي مردمي در خرمشهر و همچنين دوران آزادسازي اين شهر خواهد پرداخت، ترجيح داد، به وقتش يعني هنگامي كه بخشي از كار به نتيجه رسيد، دربارهي آن به تفصيل سخن بگويد.
نويسندهي قصهي خرمشهر در آستانهي سوم خردادماه، در مروري اجمالي بر خاطرهي آزادسازي خرمشهر به ايسنا گفت: راستش من آن موقع در دورهي نقاهت پس از مجروحيتم بودم. در عمليات فتحالمبين، از ناحيهي پا مجروح شدم و براي همين توفيق حضور در عمليات آزادسازي خرمشهر را نداشتم.
رئيسي به اهميت پرداختن به خرمشهر هم اشاره كرد و در اينباره توضيح داد: معتقدم پرداختن به خرمشهر يعني پرداختن به پيشاني هشت سال دفاع مردمي ايرانيها از كيان و آب و خاك و ايمانشان؛ بنابراين ضرورت دارد به اين مسأله بيشتر پرداخته شود و من خودم به شخصه ترجيح ميدهم يك كار ماندگار دربارهي خرمشهر انجام دهم تا اين كه به چند اثر صرفا براي رفع تكليف دربارهي دفاع مقدس بپردازم.
نويسندهي اين روزها و رزمندهي آن سالها به تعبير خودش، تأكيد دارد، خرمشهر نمونهي بارز يك مقاومت مردمي است. خرمشهر با اين كه در اشغال دشمن است؛ اما مقاومت ميكند. با اينكه درگير جنگ است، زندگي ميكند؛ پس بايد خرمشهر را نوشت؛ زيرا به تنهايي يك رمان است؛ در هر اتفاقي كه برايش رخ داده است.
او سرانجام يادآور شد: ما در خرمشهر شاهد يك پيروزي تمامعيار هستيم؛ پيروزياي كه با پايمردي مردمي به دست ميآيد.
نويسندهي «قطار 57» جلد نخست از رمان تاريخياش دربارهي خرمشهر را با نام «موج و مرجان» در سال 86 منتشر كرد و بعد همان موضوع را در ويرايشي ديگر با بسط و تفصيلي بيشتر و ارائهي استنادات تاريخي دقيقتر در سال 87 با عنوان «نخل و ني» (وقايع خرمشهر از سالهاي 1348 تا 1359) به چاپ رساند. حالا هم كه از انتشار «نخل و ني» يك سالي ميگذرد، تصميم به ويرايشي ديگر دارد؛ ويرايشي كه در آن شايد بيش از دوسوم زبان به كارگرفتهشده در داستان دستخوش تغيير شود؛ هرچند قصه همان است و آدمهايي هم كه در قصه هستند، همانها؛ با اين حال، سعي دارد «نخل و ني» در ضمن اطلاعات تاريخي كه به مخاطب ميدهد، روايتي يكدست هم داشته باشد.
رمان سهجلدي داستان خرمشهر كه در بستري تاريخي به روايت اين شهر ميپردازد، از سالهاي پيش از انقلاب آغاز ميشود و تا سالهاي كمي بعد از جنگ هم ادامه دارد. هر كدام از جلدهاي اين كتاب به مقطعي از تاريخ و نقش آن در تحولات تاريخ معاصر ايران ميپردازد و به اقتضاي زمان، هر جلد از اين مجموعه در زمان مشخصي به پايان ميرسد، كه هريك از مجلدها تكميلكنندهي يكديگرند.
رئيسي كه در جلدهاي ديگر اين سهگانه به مقاومت 33روزهي مردمي در خرمشهر و همچنين دوران آزادسازي اين شهر خواهد پرداخت، ترجيح داد، به وقتش يعني هنگامي كه بخشي از كار به نتيجه رسيد، دربارهي آن به تفصيل سخن بگويد.
نويسندهي قصهي خرمشهر در آستانهي سوم خردادماه، در مروري اجمالي بر خاطرهي آزادسازي خرمشهر به ايسنا گفت: راستش من آن موقع در دورهي نقاهت پس از مجروحيتم بودم. در عمليات فتحالمبين، از ناحيهي پا مجروح شدم و براي همين توفيق حضور در عمليات آزادسازي خرمشهر را نداشتم.
رئيسي به اهميت پرداختن به خرمشهر هم اشاره كرد و در اينباره توضيح داد: معتقدم پرداختن به خرمشهر يعني پرداختن به پيشاني هشت سال دفاع مردمي ايرانيها از كيان و آب و خاك و ايمانشان؛ بنابراين ضرورت دارد به اين مسأله بيشتر پرداخته شود و من خودم به شخصه ترجيح ميدهم يك كار ماندگار دربارهي خرمشهر انجام دهم تا اين كه به چند اثر صرفا براي رفع تكليف دربارهي دفاع مقدس بپردازم.
نويسندهي اين روزها و رزمندهي آن سالها به تعبير خودش، تأكيد دارد، خرمشهر نمونهي بارز يك مقاومت مردمي است. خرمشهر با اين كه در اشغال دشمن است؛ اما مقاومت ميكند. با اينكه درگير جنگ است، زندگي ميكند؛ پس بايد خرمشهر را نوشت؛ زيرا به تنهايي يك رمان است؛ در هر اتفاقي كه برايش رخ داده است.
او سرانجام يادآور شد: ما در خرمشهر شاهد يك پيروزي تمامعيار هستيم؛ پيروزياي كه با پايمردي مردمي به دست ميآيد.
لینک کپی شد
نظر شما
