دختر امام: عده اي امام را وادار به پذيرش قطعنامه کردند
به گزارش سايت ساجد ، «يک روز وارد ايوان [منزل امام] شدم، براي اولين بار ديدم امام روي نيمکت باريک کنار ايوان دراز کشيده اند و ناراحتي عميق از چهره امام کاملاً مشهود بود. من سلام کردم و چهارپايه اي را کشيدم تا نزديک صورت امام و در مقابل چهره ايشان نشستم.
به امام عرض کردم: "معروف است [يعني اين طور گفته مي شود و شايع شده] که مي خواهند شما را وادار به قبول قطعنامه کنند."
امام هيچ جوابي به من ندادند و تنها کاري که کردند دستشان را به آرامي بالا آوردند و دو چشم خود را پوشاندند. من جواب خود را گرفتم و شدت ناراحتي امام را درک کردم و آن قدر منقلب شدم که آهسته برخاستم و منزل ايشان را ترک کردم و يک هفته نتوانستم از منزل بيرون بروم.»
(برداشت هايي از سيره امام خميني، نشر عروج، جلد 4، صفحه 202)
تنها نامهاي که جاي قطرات اشک امام(ره) بر روي آن پيداست
حسين شيخ الاسلام که در زمان پذيرش قطعنامه آتش بس ميان ايران و عراق به عنوان يکي از اعضاي تيم مذاکره کننده در سازمان ملل حضور داشت و هم اکنون رياست کميسيون حمايت از فلسطين را بر عهده دارد از حال و هواي امام(ره) در آن روزها اين چنين روايت ميکند: " پس از پذيرش قطعنامه598 توسط امام خميني (ره)، ايشان نامهاي را خطاب به دکتر ولايتي مرقوم کرد که اين نامه همان شب در جلسهاي که در منزل آقاي ولايتي برگزار گرديد براي حاضرين جلسه قرائت شد. متن اين نامه که به بيان دلايل پذيرش قطعنامه توسط حضرت امام پرداخته بود حاکي از اندوه فراوان امام (ره) داشت. نکتهاي که ناراحتي ما را بيش از پيش نمود اثر قطرات اشک امام بر وي دست نوشته ايشان بود. گريه امام در حال نوشتن اين نامه به حدي بود که کاغذ نامه را چروکيده نموده که اين خود نشان از احساسات و ناراحتي فراوان امام در هنگام نوشتن نامه بود."
شايان ذکر است که قطعنامه 598 در 27 تير ماه سال 1367 توسط حضرت روح الله پذيرفته شد و تعبير ايشان از پذيرش آن به جام زهر، نشان از اسرار فراوان اتمام اين جنگ دارد.
