شعري كه حاج منصور ارضي در بيت رهبري خواند

التماسيم و به الطاف شما محتاجيم *** با همان دست دعا کن به خدا محتاجيم

وقت آن است که از خاک تو زر جمع کنيم *** چادرت را بتکاني و قمر جمع کنيم

بايد از بين کلام تو نظر جمع کنيم *** باز هم خطبه بخواني و گوهر جمع کنيم

آنکساني که به آئين خدا محتاجند *** به بيانات تو در دين خدا محتاجند

بگو از راه خدايي که فراموش شده *** بگو از راهنمايي که فراموش شده

از رسول دو سرايي که فراموش شده *** بگو از حق ولايي که فراموش شده

پهلويت گرچه شکسته است ولي حرف بزن *** باز هم فاطمه از حق علي حرف بزن

تو همان جمع فضائل تو همان جمع صفات *** تو همان جلوه توحيد همان جلوه ذات

احتجاجات تو لبريز دليل و آيات *** راه بيراهه شود گر ندمي تو هيهات

بگو اين فتنه با رايت اسلام از چيست *** بي تفاوت شدن امت اسلام از چيست

از تو ما ياد گرفتيم که رحمت باشيم *** اهل بنده شدن و اهل اطاعت باشيم

در خوشي هاي زمان ياد قيامت باشيم *** همه جا گوش به فرمان ولايت باشيم

چيست فرمان ولايت همه با هم بودن *** همه در دايره فاطمه با هم بودن

اي به زخم رخ و پهلوي تو اکرام و سلام *** اي که خون پسرت گشته قوام اسلام

فرصت گفتن از تو شده در اين ايام *** کربلا شرح غم توست به معني تمام

از علي و غم او تو سخن آغاز نما  *** سفره درد غريبانه خود باز نما

 

غم علي، غصه علي، ناله علي، آه علي، نور الله علي، شمس علي، ماه علي،

 اول و آخر معراج علي، راه علي، پهلوي داغ شهادت ولي الله علي

خوشترين درد علي خسته ترين مرد علي

به زمين خوردن من نيز صدا کرد علي