گسستن آخرين بندهاي سازش

در اين چارچوب اجراي طرح هاي به اصطلاح صلح طلبانه براي پايان دادن به جنگ اعراب و رژيم صهيونيستي همواره در دستور كار آنها بوده كه هميشه هم اساس آن را تأمين منافع صهيونيستها و به سازش كشاندن فلسطين و اعراب تشكيل مي داده است.
اين روند در دوران كنوني نيز اجرا شده چنانكه اوباما رئيس جمهور آمريكا نيز مسئله فلسطين را (با محور حمايت از صهيونيست ها) در اولويت داشته و طرح هايي را اعلام داشته است. نكته اي كه در هفته هاي اخير در قبال تحولات فلسطين و منطقه قابل توجه است از هم گسستن بندهاي روند سازش و به نوعي شكست روياها و ادعاهاي آمريكا و غرب در اين حوزه مي باشد.
همزمان با بيداري اسلامي در كشورهاي عربي حوزه خليج فارس و شمال آفريقا مجموعه اي از تحولات به طور مستقيم و غير مستقيم سناريوهاي طراحي شده غرب در قبال روند سازش را به چالش كشانده و آ ن را از صحنه حذف كرده است هرچند كه غرب با تبليغات گسترده به دنبال سرپوش نهادن آنها است.
اولاً در شرايطي كه غرب همواره از اختلافهاي درون فلسطيني ها براي رسيدن به اهداف خود در لواي نام روند سازش استفاده كرد، گروههاي فلسطيني (فتح و حماس) با كنار نهادن چهار سال اختلاف در نشست قاهره سند آشتي ملي را امضا كردند؛ سندي كه در اصل به منزله مقابله واحد با فتنه هاي دشمنان فلسطين از جمله طرح هاي سازشكارانه غرب بوده كه بسياري از مشكلات و حذف حقوق فلسطيني ها نتيجه آن بوده است.
ثانياً در عرصه منطقه نيز مهمترين مولفه سازش يعني مبارك مصر سقوط كرده و ديدگاههاي جديد براساس خواست مردمي با محوريت مقابله با رژيم صهيونيستي و حمايت از مقاومت در آن شكل گرفته است. مصر اكنون در جبهه مقاومت قرار گرفته و مردم و دولتمردان در چارچوب فلسطين حركت مي كنند.
ثالثاً بيداري اسلامي ايجاد شده در منطقه نيز در ابعاد گسترده اي در چارچوب حمايت از فلسطين مي باشد كه تبلور آن را در شعارها و اقدامات مردم منطقه در حمايت از فلسطين مي توان مشاهده كرد. در اين حوزه موقعيت حاكمان دست نشانده و سازشكار عربي نيز سست شده و عملاً توان حركت در مسير سازش را ندارند.
رابعاً افكار عمومي جهان نيز همزمان با بيداري ملت فلسطين و منطقه در كنار مقاومت قرارگرفته كه تشكيل كاروان هاي جديد امدادرسان به غزه بخشي از اين مهم مي باشد.
نتيجه مجموعه تحولات ذكر شده را مي توان در يكپارچگي ملت فلسطين، منطقه و جهان در برگزاري مراسم انزجار از رژيم صهيونيستي در شصت و سومين سالگرد تأسيس اين رژيم جعلي (روز نكبت) مشاهده كرد كه همگان بر اصل حق بازگشت آوارگان فلسطيني و پايان اشغال اين سرزمين تأكيد كردند؛ حركتي كه براي نخستين بار با چنين عظمتي در فلسطين و سراسر جهان برگزار شد.
در چنين شرايطي عملاً زمينه اي براي روند سازش با نسخه هاي آمريكايي باقي نمي ماند، چنانكه جرج ميچل نماينده ويژه آمريكا در امور خاورميانه نيز پس از دو سال فعاليت (24/2/1390) رسماً استعفاي خود را اعلام كرد تا نشانه اي بر شكست طرح هاي سازشكارانه از آمريكا در منطقه باشد. البته واشنگتن براي حفظ آبرو و به اصطلاح نمايش ادامه فعاليت خود در اين حوزه و ديويد هيل، سفير سابق آمريكا در اردن را جانشين وي ساخت در حالي كه در عمل پرونده سازش در شرايط كنوني امري مختومه و غيرقابل بازگشت است.
البته آمريكا براي تكميل نمايش خود اقداماتي مانند تقويت موقعيت اردن به جاي مصر، به بازي گرفتن عربستان به عنوان محرك ساير كشورهاي عربي براي سازش، اعمال فشار بر برخي ديگر از كشورهاي عربي براي برقراري روابط با رژيم صهيونيستي نظير اقدام خطر براي اعلام فروش گاز به اين رژيم به جاي مصر، تغييرات در تركيب شوراي همكاري خليج فارس و افزودن سازشكاراني مانند اردن و مراكش به آن و ... را در دستور كار قرار داده است. واشنگتن با اين حربه ها سعي دارد تا چنان وانمود سازد كه همچنان پرونده سازش در جريان است و خللي در آن وارد نشده است. ناظران سياسي بر اين عقيده اند كه اوباما براي مبارزات انتخاباتي خود به پرونده سازش نياز دارد تا ضمن جلب رضايت افكار عمومي با كمك بيشتر به صهيونيستها از حمايتهاي مالي و انتخاباتي آنها برخوردار شود. با تمام اين تفاسير روند تحولات در مسير گسستن تمام توهمات اوباما در صحنه سازش در حال رقم خوردن است، چنانكه اصلي ترين مهره آمريكا يعني جرج ميچل با آن سابقه ميانجي گري (پرونده ايرلند) توان ادامه كار را نداشته و در نهايت وادار به استعفا شد. اكنون به صراحت مي توان گفت كه بيداري اسلامي ايجاد شده در صحنه بين الملل در مسير اضمحلال رژيم صهيونيستي و طرح هاي غرب در منطقه پيش مي رود، چنانكه نتيجه آن را حركتهاي يكپارچه فلسطين و جهانيان در روز نكبت در حمايت از حق بازگشت آوارگان فلسطيني به وطن مي توان مشاهده كرد. وحدتي كه بسياري آن را آغازي بر انتفاضه سوم و طوفاني براي پايان دادن به ماهيت جعلي رژيم صهيونيستي و طرح هاي سازشكارانه غرب نام نهاده اند.

قاسم غفوري