ليبي تکرار تجربه عراق
يکي از اصول ناجوانمردانه درعرصه سياست دولتهاي غربي بخصوص امريکا دربرخورد با حوادث و تحولات اخير خاورميانه استفاده از دونيروي متخاصم در برابر هم ورساندن هر دو حريف به مرز شکنندگي و فروپاشي است و بعد از آن به عنوان ناجي وارد عمل شدن و مصادره افکار عمومي به عنوان يک حامي مقتدر و دلسوز مي باشد.
در واقع دشمني که تا ديروز با روي کار آوردن ديکتاتورهاي ظالمي همچون /مبارک/قذافي/بن علي/علي عبداله صالح و آل خليفه و آل سعود و….جان ومال وناموس . فرهنگ وآداب ملتها را به تاراج مي برد امروز با مشاهده پايان عمراين سران فاسد و خائن با شيطنت زيرکانه ايي در قالب دايه دلسوزتر ازمادروارد عمل شده و با اتخاظ سياستي خاص براي هر منطقه اين تحولات را مي خواهد با مديرت خود به سمت حفظ منافع نامشروع خود هدايت نمايد.
ليبي وطرح تخميرانقلابيون.
از اهداف مهم وقت کشي امريکا وناتودر ليبي مي توان به چند گزينه که براي همه قابل درک ولمس است اشاره نمود.
اول به زانو در آوردن روحيه مردم و انقلابيون است که اين مهم دربه درازا کشيدن جنگ و گرفتن تلفات سنگين از هردو طرف امکان پذيرمي شود.
انهدام زير ساختهاي اقتصادي اجتماعي و فرهنگي
سوم جلوگيري ازگرايش اين تحولات به سمت وسوي يک انقلاب کامل
چهارم وادار نمودن مخالفين حکومت به سازش با غرب
پنجم دادن فرصت به ديکتاتور
ششم انهدام کامل ارتش
هفتم ايجاد کينه و تنفر گروه ها و قبايل نسبت به هم
هشتم حفظ نيروهاي سرسپرده خود جهت حاکميت جديد
تشابه ليبي با عراق در اين است که وقتي در سال ميلادي مردم عراق در يک حرکت انقلابي شهرها و مناطق حساس را از حاکميت حزب بعث خارج نمودند و تا تصرف کامل بغداد پيش رفته بودن درحالي سازمان ملل منطقه پرواز ممنوع را با کمک ناتو براي عراق به اجرا در آورده بود به محض اينکه خطر سقوط صدام حسين ديکتاتور عراق براي همه روشن شد به يکباره نيروي هوايي عراق اجازه پرواز پيدا نمود و با بيرحمي تمام انقلابيون عراقي را از زمين وهوا مورد هجوم قرار داد و حرکتي که تا پيروزي فاصله ايي نداشت به شکست انجاميد.
راستي اگرهدف غرب و سازمان ملل در آن زمان حذف صدام و رژيم بعث بود چرا بايد حرکت مردمي و انقلابي عراق ابتربماند و ………….
امروز همين ديالوک با کمي تغيرات جزيي در ليبي در حال اجرا مي باشد گاهي چشم پوشي از ديکتاتور و گاهي هم حرکتي محدود به نفع مبارزين / اين بازي ناجوانمردانه غرب و سازمان نظامي ناتو بعد از چندين ماه وقت کشي کي تمام مي شود.
آيا هدفي جز اين نيست تا مبارزين را به قبول خواسته هاي غرب وادارند ، آيا حفظ ديكتاتور ليبي براي وادار نمودن انقلابيون به سازش با غرب نمي باشد ، آيا تعلل غرب در مواجهه با ديكتاتور چيزي جز تزريق روحيه سازش و قبول مذاكرات اجباري با غرب نمي باشد ، بدون شك تاريخ اين تحلل و سياست فريب و ارعاب را در ذهن خود حفظ خواهد کرد ومردم منطقه و کشور مظلوم ليبي بي شک متوجه تزويز وريا ونفاق اين مدعيان غرب خواهد شد . دنياي زورمداران ممکن است با قتل وغارت چند روزي بيشتر دوام بياورد اما مطمئنان ازبين خواهد رفت.
مرتضي طيبي- انديمشک
