عشق به دفاع مقدس در سینما کمرنگ شده است

ساجد: عشق به دفاع مقدس است که فیلم‌ساز جنگی تربیت می‌کند و بدون وجود چنین حسی نمی‌توان انتظار ساخت روایتی واقعی از جنگ داشت.
سینما نتوانسته با آرمان‌های انقلاب آن‌گونه که انتظار می‌رود همراه و همسو باشد.

 فیلمسازی در سال‌های بعد از انقلاب بر پایه مفاهیمی مبتنی بر علاقه شخصی و درونی بود. ما در ابتدای انقلاب هیچ‌گاه برای تولیدات ارزشی خود نام یا ژانری چون سینمای دینی، معناگرا و ... درست نمی‌کردیم، اما زمانی که این‌گونه نام‌گذاری‌هایی چون سینمای دینی در سینما متداول شد، از کیفیت تولیدات هم کاسته شد.

 زمانی فیلمساز می‌تواند در حوزه مسائل دینی و انقلابی موفق عمل کند که بدون دستور به چنین موضوعاتی بپردازد. بدین معنا که دولت به وی سفارش ساخت آثار مذهبی ندهد، بلکه فیلمساز یا تهیه‌کننده خود دغدغه ساخت این‌گونه تولیدات را داشته باشد.از فیلم‌های دفاع مقدس حمایت نمی‌شد، اما متاسفانه بسیاری از این تولیدات تاثیرگذاری لازم را ندارند چرا که تنها به واسطه یک سفارش شکل گرفته‌اند نه دغدغه فیلمسازانش؛ کدام سفارش می‌تواند عشق عظیم رزمندگان را نشان دهد؟ این عشق‌ها را تنها با عشق می‌توان تصویر کرد نه سفارش و دستورالعمل.

 شهیدان دفاع مقدس جزو بهترین‌های این سرزمین‌ هستند و ما مدام باید با یاد آن‌ها به آرامش، دوستی و صلح بی‌اندیشیم و آرزو کنیم دیگر هیچ گاه جنگی پیش نیاید.جسارت، فداکاری، رفتارهای پرشگفتی و شهادت سرشار از معانی و رمز و راز که روایت و تصویر آن‌ها بسیار دشوار است، معرفت می‌خواهد. خلوص و گذشت بچه‌ها در جنگ فراتر از وادی‌های عرفان بود.

 این بخش‌های دفاع مقدس زیباست و ما باید این زیبایی‌ها را به دنیا نشان دهیم. باید اخلاق، خلوص، صداقت و گذشت بچه‌های جنگ را تصویر کنیم. عرفان جنگ و معرفت جنگ را به فیلم درآوریم.

 اگر خط کشی‌ها برداشته شود و به همه جور علاقمندی اجازه ورود و کار در این حوزه داده شود، سینمای دفاع مقدس دچار تحول اساسی می‌شود.

 جشنواره دفاع مقدس باید جشنواره معرفت و معنویت بچه‌های دفاع مقدس باشد. نسل جوان امروز تجربه ای از جنگ و دفاع مقدس نداشته و ما هم تعریف درستی از دفاع مقدس و هدف اصلی آن برای جوانان‌مان نداشته‌ایم.

 جنگ به خودی خود مذموم است اما ارزشمندی دفاع به جنگ 8 ساله تقدس بخشید و در ساخت فیلم‌های دفاع مقدسی نیز باید به این مهم توجه شود.

کسی نمی‌تواند مطابق با ارزش دفاع فیلم بسازد و برای داشتن سینمای دفاع مقدس واقعی باید فیلم‌ساز تربیت کنیم.

 افراد حاضر در جنگ با نگاه خالص و برای دفاع جان خود را به خطر انداخته‌اند و فیلم‌سازان باید زیبایی دفاع را تصویر کنند، نه جنگ و کشتار را.

عشق به دفاع مقدس در سینما کمرنگ شده است. عشق به دفاع مقدس است که فیلم‌ساز جنگی تربیت می‌کند و بدون وجود چنین حسی نمی‌توان انتظار ساخت روایتی واقعی از جنگ داشته باشیم.

 فیلم‌سازان بهانه‌ای برای کمبود اطلاعات نداشته باشند چرا که منابع مطالعاتی، پژوهش‌ها و افراد حاضر در جنگ در جامعه حضور دارند.

ابوالفضل جلیلی، کارگردان سینما