نامه ای به علی آقا
بسم الله الرحمن الرحیم
«وَ لَقَد نَصَرَکُمُ اللهُ بِبَدرٍ وَ اَنتُم اَذِلّهُ فاتقوا اللهَ لَعَلَّکُُم تَشکُرون»
(و خداوند در جنگ بدر شما را یاری داد در حالی که شما ناتوان بودید. بنابراین تقوا پیشه کنید باشد که جز شاکرین باشید.)
نامه ام را با سلام و درود به رهبر کبیر انقلاب اسلامی و سلام و درود بر تمامی شهیدان جنگ تحمیلی و سلام و درود بر رزمندگان اسلام علیه کفر جهانی آغاز می کنم.
با سلام و درود بر فرمانده عزیزم برادر علی چیت سازیان،امیدوارم سلام گرم مرا که از راه دور و از صمیم قلب نشأت گرفته بر تمامی رزمندگان و همسنگران عزیز برسانید...
از شما می خواهم در شب دوشنبه یا چهارشنبه که دعای توسل بر قرار می کنید (به برادران بگو) به یاد من حقیر و من درمانده دعا کنند که شاید از این منجلاب دنیوی بیرون آیم. و باز هم از شما می خواهم که قولی را که بنده دادید فراموش نکنید. انشاء الله هر وقت به همدان آمدید سراغ من هم بیایید. تمامی دوستان را سلام برسانید. و«سلام علیکم و رحمت الله و برکاتهُ.»
«جان نثار شما مصیّب مجیدی»
