قساوت بیابانی وهابی در شام

 روزنامه لبنانی «الاخبار» در مقاله ای به قلم «محمد نزال»، نویسنده جهان عرب به بررسی اقدام اخیر عناصر جهادی تکفیری «جبهه النصره» در سوریه و اقدام شرم آور آنها در نبش قبر «حجر بن عدی الکندی»، از صحابه جلیل القدر حضرت علی(ع) و انتقال پیکر وی به مکانی نامعلوم می پردازد که روز پنج شنبه هفته گذشته روی داد.

محمد نزال در این ارتباط می نویسد: هرگاه خبری درباره نبش قبور و تخریب بارگاه ها و انهدام مزارها در جهان اسلام منتشر شده، در کنار آن نام وهابی ها برده می شود. مسلمانان سوریه برای صدها  سال این اماکن و بارگاه های مقدس را حفظ کردند تا اینکه بحران سوریه از راه رسید تا درپی آن بادهای گرم و سوزان صحرای نجد در سرزمین شام وزیدن بگیرد. سوریه امروز در آستانه فتنه جدیدی با عنوان «تخریب بارگاه های صحابه و اولیاء» مواجه است.

بیش از 200 سال پیش آیین وهابیت با قساوت و سنگدلی بیابانی خود مشابه همین جنایات را در سرزمینی مرتکب شد که امروزه به کشور عراق معروف است.
وهابی ها در آن سال شهر «کربلا» را که دارای قداست خاصی نزد مسلمانان شیعه است، به تصرف خود درآوردند و بنابر شهادت مورخان 4 هزار نفر از اهالی این شهر را قتل عام کردند.

در دهه بیستم قرن گذشته میلادی پیروان «محمد بن عبد الوهاب»، بنیانگذار آیین وهابیت با هم پیمانی سیاسی با آل سعود ضمن تسلط بر سرزمین عربستان حاکمیت خود بر دو شهر «مکه مکرمه» و «مدینه منوره» را نیز اعمال کردند. با تسلط سعودی های وهابی بر عربستان و دو شهر مکه و مدینه اقدامات خود در خصوص تخریب بارگاه های صحابه پیامبر (ص) را آغاز کردند و مزارها و بارگاه های مقامات و شخصیت هایی که مخالف و یا حتی موافق آنها بودند را تخریب کردند که از جمله آنها می توان به «قبرستان بقیع» اشاره کرد که پیکرهای پاک و مطهر شماری از ائمه شیعه به حاک سپرده شده بود. این واقعه در سال 1925 روی داد.

همان طور که گفته شد، از آن تاریخ هرگاه ایده تخریب و انهدام بارگاه ها و مزارها مطرح شده در کنار آن نام «وهابیت» نیز مطرح شده است. وهابی ها در این امر حتی حاضر هستند، مزار مطهر پیامبر(ص) را تخریب کنند و در این راه تنها از خیزش جهان اسلام چه شیعه و چه سنی بیم دارند و در واقع تنها خیزش این جهان است که آنها را از این اقدام باز داشته است و گرنه لحظه ای در این امر تامل نمی کردند.
دلیلی که سعودی های وهابی در این خصوص اقامه می کنند که زیارت مردم از این مزارها منجر به «شرک» به خدا خواهد شد. در حالی که علمای جهان اسلام پاسخ می دهند که زیارت تبرک است، نه عبادت و پرستش ضریح، اما این ادله هیچ گاه سعودی های وهابی را قانع نکرد. آنها بنده نصوص و متون هستند. تمام داستان همین است، همه در متون و نصوص نهفته است. متون و نصوصی که هیچ انعطاف یا اجتهادی را نمی پذیرند.

سال هاست که این اندیشه و فکر جهان اسلام را درمی نوردد و آن را به تصرف و اشغال خود درآورده است. آنچه در افغانستان با مجسمه های معروف «بودا» انجام شد، رهاورد این اندیشه و فکر بود.
این اندیشه در این اواخر پای به سوریه گذاشته است. کشوری که همواره گفته شده دارای اسلام باز با صبغه ای صوفیانه است و هرکس که مسلمان صوفی هم نبوده باشد، بی تردید وهابی هم نبوده است.
یک ماه پیش در صفحات مختلف اینترنتی تصاویری از انفجار و انهدام یک بارگاه تاریخی در استان «رقه» در شمال مرکزی سوریه پخش شد که گفته می شد، بارگاه «عمار یاسر» از صحابه است و چه شیعیان و چه اهل تسنن در مقام و منزلت وی جای هیچ اختلافی ندارند. با این حال مشاهده شد که با وجود این اتفاق نظر در جهان اسلام با این حال مزار وی توسط جهادی های تکفیری منهدم می شود. تا اینکه پنج شنبه گذشته رسانه ها از نبش قبر حجر بن عدی سخن گفتند.

مزار حجر بن عدی در منطقه «عدرا البلد» قرار دارد که در طول تاریخ به «مرج عذرا» معروف است و این صحابه پیامبر(ص) و حضرت علی(ع) در اینجا به دست حاکم اموی وقت شام به شهادت رسید و در همین منطقه نیز دفن شد.

آنچه درباره نبش قبر حجر بن عدی فاجعه به شمار می آید، آن است که کمیته های موسوم به «هماهنگی انقلاب» وابسته به گروه تروریستی «ارتش آزاد سوریه» مسئولیت این اقدام را برعهده گرفت و در این میان اگر جبهه جهادی تکفیری النصره با انتشار بیانیه ای مسئولیت این اقدام را برعهده نمی گرفت، این امر نه تنها اقدامی نکوهیده از جانب ارتش آزاد تلقی نمی شد، بلکه به آن مباهات نیز می کردند و چه بسا این واکنش بیانگر این امر باشد که ارتش آزاد در پرونده جنایات خود چنین سوابقی را نیز داشته است و این علامت سوال بزرگی را در قبال ارتش آزاد قرار می دهد.

حجر ین عدی نزد اهل سنت از جمله صحابه های جلیل القدر به شمار می آید، اما در میان شیعیان جایگاهی ویژه دارد. او از جمله کسانی بود که بر ولایت «علی ابن ابیطالب» ثابت و پابرجا بود و به دلیل عدم روی گردانی وی از حضرت علی(ع) سر از تنش جدا شد و این موضوعی است که نه تنها کتاب های حدیث شیعیان آن را نقل می کنند، بلکه مورخان معتبر و سرشناس اهل سنت نیز چنین اخباری را نقل کرده اند.

حال چه برخی بتوانند این رابطه عاطفی موجود بین مردم و آن شخصیت ها و همچنین بارگاها و مزارهای آنها را دریابند یا درنیابند، تاکنون کسی به خود اجازه تعرض به این بارگاه ها و نبش قبر آنها را نداده است. به همین دلیل پس از انتشار خبر نبش قبر مزار حجر بن عدی بسیاری از این اقدام خشمگین شدند و شوریدند.

واقعا در پس این اقدامات چه کسانی یا چه طرف هایی چه کشورهایی قرار دارند؟ این موضوعی بود که «سید حسن نصر الله»، دبیرکل حزب الله لبنان در سخنرانی اخیر خود به آن صراحتا اشاره کرد و دفاع میدانی حزب الله از بارگاه مطهر «حضرت زینب» (س)، دخت حضرت علی(ع) در شام را مقابله با تعدی و تجاوز به این بارگاه بیان کرد. چون این اقدام را فتنه ای به شمار آورد که ممکن است امکان غلبه بر آن وجود نداشته باشد و دفاع از این بارگاه را اقدامی جهت مصون نگه داشتن عرصه از تشدید و افزایش فتنه ها به شمار آورد و در سخنان خود به صورت جدی تاکید کرد که اگر تعدی به بارگاه مذکور صورت گیرد، این جنایت «بازتاب های خطرناکی از خود برجای خواهد گذاشت و کنترل امور را از دست خارج خواهد کرد».

دبیرکل حزب الله لبنان مسئولیت این اقدام را متوجه گروه های معارض سوری کرد و در این ارتباط گفت که صدور بیانیه درباره رد و محکومیت تعرض و تجاوز به مقدسات کفایت می کند و در این راستا کشورهایی که از گروه های مسلح تروریستی حمایت می کنند، باید آنها را از دست زدن به چنین اقدام خطرناکی باز دارند.

بنابراین سرنخ این قضیه را باید در میان این کشورها جست وجو کرد. در میان کشورهای عربی حوزه جنوبی خلیج فارس و به طور مشخص عربستان سعودی که از لحاظ مذهبی آیین وهابیت بر آن حکومت می کند. آیینی که نه تنها ایده تخریب و انهدام بارگاه و مزارها را مباح می کند، بلکه آن را فریضه ای واجب برای پیروان خود می داند.

مشابه چنین تجاوزهایی پیشتر در عراق روی داده بود، هنگامی که بارگاه مطهر «امامین عسکریین» از ائمه بزرگوار شیعه منهدم شد. در آن زمان عراق به حمامی از خون تبدیل شد و روند امور به سمت قتل و کشتار بی حد و حصر در حرکت بود.

کسانی که با ماهیت و ساختار احساسات و عواطف مردمیکه به قداست این اماکن ایمان و باور دارند، آشنا و از آن آگاه هستند، به خوبی می دانند که در چنین شرایطی صدای مراجع و شخصیت های عقلانی با نفوذ دیگر به گوش مردم نخواهد رفت تا بتواند احساسات آنها را کنترل کند و کنترل احساسات و عواطف مردم اگر به امری غیر ممکن تبدیل نشود، بدون تردید به امر بسیار سخت مبدل خواهد شد. غرب به خوبی به این امر آگاه است و به همین دلیل است که پس از روی دادن آنها تجاوزها در عراق گفته شد که این فتنه ای آمریکایی است که درحال نشاندن بذر آن در میان مردم عراق براساس اصل «تفرقه بیانداز و حکومت کن» است.

امروز نیز به نظر می رسد که سوریه در برابر چنین وضعیتی قرار گرفته است و عاملی و دستاویز جدیدی است که وارد بحران سوریه می شود تا جان های بی دفاع و بی گناه بیشتری از مردم سوریه را بگیرد.
آن بارگاه ها و مزارها صدها سال است که مورد حمایت و محافظت و تبرک مسلمانان سوریه قرار داشته و هیچ گاه مورد تعرض و تجاوز قرار نگرفته اند، اما با وزیدن باد وهابی در منطقه و اموال به دست آمده از فروش نفت که راه را بر گروه های وهابی جهت دست زدن به چنین اقداماتی هموار می کند، اوضاع تغییر کرد.

شیخ «محمد سعید البوطی» که در این اواخر در مسجد «الایمان» شهر دمشق براثر یک اقدام تروریستی جان خود را از دست داد، نمونه بارز و عیان اسلام مردم سوریه است که آن را از تاریخ به ارث به برده بود. وی هیچ گاه پیام آوران اسلام از صحرای نجد را نپذیرفت و همواره از این نفرت خود سخن می گفت و چه بسا به خاطر همین احساسات و اعتقادات بود که جان خود را از دست داد.

او نه تنها هیچ گاه موافق ایده تخریب بارگاه ها و مزارها نبود، بلکه همواره با آن مبارزه می کرد. به همین دلیل وجود وی خطرناک شمرده می شد. وی در سخنانش بارها نسبت به این امر هشدار داده بود که دشمنان سوریه درصدد اقداماتی هستند تا آن را به اهل تسنن یا تشییع نسبت دهند.

امروزه در سوریه مزارها و بارگاه های بسیاری وجود دارند که بیم آن می رود، هدف اقدامات جنایات آمیز «جبهه النصره» و گروه های مشابه آن قرار گیرد و در این راه به نظر می رسد، هرکس خواهان تشدید و افزایش خونریزی ها در سرزمین شام است، به این اماکن و بارگاه های مقدس تجاوز خواهد کرد. یک ماه پیش چنین امری در «داریا» و در بارگاه حضرت «سکینه»(س) دخت «حضرت حسین»(ع)  روی داد. به گونه ای که عناصر وهابی با تعدی و تجاوز به این بارگاه قصد اقدامات فراتر از آن را داشتند. بدون تردید در صورت تکرار این تجاوزات و به طور مشخص علیه بارگاه مطهر «حضرت زینب»(س) جرقه انفجاری بزرگ نه تنها در سوریه بلکه در سراسر منطقه زده خواهد شد.