وصیتنامه جعفر غفارزاده اقدم/ كسى كه شهيد میشود نمیمیرد، بلكه زنده است
به گزارش خبرنگار ساجد، شهید «جعفر غفارزاده اقدم» یکم اردیبهشتماه 1343 در ساوه چشم به جهان گشود. وی با آغاز جنگ تحمیلی عازم جبهه حق علیه باطل شد و سرانجام 9 بهمن 1362 به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
متن وصیتنامهای را که از این شهید والامقام به یادگار مانده است، در ادامه میخوانید:
«شهادت آرزوى من است ديگر نه گلهاى و نه آرزويى دارم اميدوارم كه اين خون ناچيزم سيلی شود که كاخ ابرقدرتها و ضداسلام و ضد دين محمدى و كاخ صداميان را از بین ببرد.
برادران تا صداميان بر روى زمين هستند زندگى آرام، ننگ است من با ميل خود داوطلب به اين جهاد اصغر و جهاد اكبر يعنى خودسازى آمدم تا انشاءالله پوزه ابرقدرتها و جهانخواران شرق و غرب را به خاک بمالم و رهرو حسين (ع) باشم و راه او را پيش بگيرم، من هميشه در درون خودم با خداى خويش اين چنين سخن گفتهام كه اى الله، اى معبودم تو را به جان روحالله و اين فرزند پاک ثارالله خمينى كبير قسم كه اين حقير، يعنى من بنده بيچاره و كوچک را بيامرز و تا نيامرزيدى مرا از دنيا مبر؛ زيرا من بدبخت چگونه میتوانم فشار قبر را تحمل كنم و اى برادران و اى خواهران تا زندهايم و فرصت باقى است به راه راست برويم كه فردا دير است اولين سخنم اين است كه امام را يارى كنيد و در موقع نماز او را دعا كنيد و از خداوند طلب كنيد، عمر طولانى براى امام امت بدهد، دعا براى رزمندگان کنید و شبهاى جمعه براى دعاى كميل و توسل شركت كنيد چون حديث و روايت است كه حضرت على (ع) میفرمايد: بهترين دعاها دعاى كميل است و تعليم كميل كه از خواص اصحاب آن حضرت است كه در شبها و نيمه شبها و هر شب جمعه خوانده میشود و براى كفايت از شر اعداء و فتح باب رزق و آمرزش گناهان نافع است.
و اى مادر كه تو از كودكى تاكنون براى بزرگ كردن ما و پرورش ما رنج بسيار تحمل كردى و من ميدانم كه جاى تو در بهشت است و اى پدر كه كار كردى و ما را بزرگ كردى و ما را به اسلام تحويل دادى، شكر خدا را به جا میآورم.
و اى خواهرم و برادرم سعى كنيد كه تا فرصت هست پيوند خود را با خداى خود محكم كنيد و نماز را مبادا فراموش كنيد و اى مادر از تو میخواهم كه در مرگ من گريه و زارى نكنى كه خون من رنگينتر از خون شهيدان به خون خفته نيست چه بسيار از مادرانى كه همسر و فرزندان خود را به خدا تحويل دادند و اندوهگين نشدند؛ زيرا كسى كه شهيد شود مرده نيست بلكه زنده است.
و اى مادر جان از تو میخواهم كه به اين وصيتم عمل كنى و من را خشنود كنى و از كسانى كه از من ناراحت هستند طلب حلاليت میكنم و مادر جان و پدر جان از شما خواهش میكنم با آن عده از فاميلهايمان كه موافق اين انقلاب و اين رهبر نيستند رفت و آمد نكنيد و خودتان الگو باشيد براى انقلاب و اسلام، ديگر عرضى ندارم فقط گريه نكنيد و مرا در بهشت زهرا و با لباسهای نظامی به خاک بسپاريد.
والسلام»
انتهای پیام/181
