"وقتی جنگ تمام شود" توصیفی از ناگفته های جنگ

خبرگزاری دفاع مقدس: برخی معتقدند، نوشتن از جنگ نیازمند تجربه حضور در جبهه است و تنها کسی میتواند قصههایش را درباره آتش توپ و خمپاره روایت کند که آن روزها را دیده و پایش به میدانهای جنگ رسیده باشد. اما برخی دیگر نیز عقیدهای خلاف این دارند، آنهایی که نوشتن را کاری فراتر از توصیف واقعیتهای عینی و تجربههای زیستی میدانند.

"ساسان ناطق" از آن دسته نویسندههایی است که بدون تجربه جنگ، درباره آن مینویسد. داستانهای کوتاه او در "وقتی جنگ تمام شود" هر کدام به گوشهای از ناگفتههای جنگ میپردازد و مفاهیمی چون مقاومت، ایثار و از خود گذشتگی را در فضای معنوی آن روزها دنبال میکند. داستانهای ناطق، توصیف زندگی است در فضایی که زندگی تهدید میشود.

پرندهها در فضای داستانی او نماد تمام چیزهایی است که جنگ و تجاوز دشمن، حضورشان را کمرنگ کرده است؛ اما سربازان ایرانی، چه در میدان جنگ و چه در اسارت، تمام وجودشان مالامال از نشانههای زنده و معنوی است. او اغلب داستانهایش را با زبان راوی اول شخص مینویسد. انتخاب این راوی و لحن عامیانه در برخی قصهها، داستانهای مجموعه را به زبان خاطره نزدیک میکند. اما تیزهوشی و توانمندی ناطق، نمیگذارد که داستانهایش به خاطره بدل شود. به عبارتی، او داستانپرداز خاطره کسانی است که روزگاری بودند و دیگر نیستند.

ناطق ترک زبان است و متولد دیار شعر و ادب. شوق نوشتن، از همان دوران نوجوانی زندگی این نویسنده 37 ساله متولد تبریز را به خود معطوف کرد. ساسان ناطق، جز تالیف داستان، خاطرهنگار است و رییس حوزه هنری استان اردبیل. او در بیشتر آثارش از دفاع مقدس و حال و هوای آن روزها مینویسد و داستانهایش تاکنون جوایز بسیاری نیز گرفتهاند که به عنوان مثال همین کتاب "وقتی جنگ تمام شود" به عنوان بهترین کتاب سال دفاع مقدس در سال 84، اثر برتر نخستین جشنواره آثار و تولیدات مراکز استانی حوزه هنری در سال 85 را کسب کرده است.

خود نویسنده در رابطه با ادبیات دفاع مقدس اظهار نظر جالبی دارد: در کدام جشنواره یا همایش است که آثار ادبیات مقاومت پیش از جنگ، جایزه گرفته باشد؟ اگر امروز درباره جنگ مینویسیم برای این است که به آن معتقدیم، اما در سالهای جنگ نمیتوانستیم به معنای واقعی آن برسیم و با گذر زمان به این ارزش حقیقی دست پیدا کردیم.